Woensdag 12/08/2020

Veelbelovende pilootaflevering

Regie: Martin Scorsese
Met: Bobby Cannavale, Olivia Wilde, Ray Romano, Juno Temple
Duur: 120 minuten

Als kijker weet je niet waarom, maar hoofdpersoon Richie Finestra (Bobby Cannavale) heeft in de openingsscène van de 2 uur durende pilootaflevering van Vinyl een stevige reden om zich af te reageren. Hij bevindt zich in een donker, unheimisch achterafstraatje en hij trilt en hijgt. Enigszins tot rust komt hij pas als hij een flinke snuif van zijn zojuist aangeschafte eightball (een forse portie cocaïne) heeft genomen. Op het moment dat zijn roes op een hoogtepunt is, rent er een Fame-achtig fris gezelschap van jonge mensen over het dak van zijn auto, op weg naar een door schaars neonlicht versierde ingang van een vervallen industriegebouw.

No-go area

Het jaar is 1973, de plaats New York, een failliete, besmeurde, troosteloze stad, waarvan de straten in Vinyl een paar keer als één grote no-go area voorbijkomen. Martin Scorsese toont in de door hem geregisseerde pilot, mooi gesymboliseerd in die eerste scène, dat er eerst heel wat afgebroken moet worden voor het zover is. Hoofdpersoon Finestra is directeur-eigenaar van een platenmaatschappij in staat van ontbinding, die hij probeert te verkopen aan nota bene Deutsche Grammophon. Zijn personeel slaagt er niet in nieuwe, aansprekende acts te vinden en op de plek waar het talent zindert (de zwarte wijken), is hij niet welkom. Door de toewijding aan zijn werk en zijn verslaving aan diverse genotsmiddelen staat de boel thuis bovendien ook op springen.

Scorsese drukt een stevige stempel op de pilot, met de van hem bekende zwierige camera die als een aal door de puntgaaf verzorgde decors slingert, met scènes die volkomen over the top gaan en met elkaar verbonden zijn door keiharde overgangen, met scherpe dialogen waarin de typering van de jaren 70 gereduceerd lijkt tot een overdosis f-woord, en met een onnoemelijke hoeveelheid muziek.

Bezeten

Zo'n pilot is vaak een wat ondankbare opdracht. Je moet er alle personages introduceren, hun achtergrond, hun verleden, hun werk, hun privéleven, hun onhebbelijkheden. En de verhaallijnen van de nog komende afleveringen moeten in de grondverf worden achtergelaten. Dat vereist een andere spanningsboog dan een speelfilm. En het laat vaak weinig ruimte voor diepgang of breedte - dat komt allemaal in het vervolg. Het knappe van Scorseses Vinyl-pilot is echter dat hij erin slaagt beide te doen. Wat ons in het verdere verloop te wachten staat, is na aflevering één meer dan duidelijk. Tegelijk heeft Scorsese een gave speelfilm afgeleverd waarin we al helemaal in de wereld van de bezeten, opportunistische, gevaarlijk levende Richie Finestra zijn gezogen.

De regisseur toont zich daarbij wederom een bekwaam megalomaan. Het slot, waarover hier niets verklapt kan worden, maar dat zich in de openingsscène al aankondigt, is onmogelijk, overdreven, ongelooflijk en allesverwoestend, maar draagt tegelijk de belofte in zich van een spectaculair goede serie.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234