Dinsdag 03/08/2021

Veel meer dan een bekkentrekker

Manische energie, een elastieken lichaam en een griezelig plooibaar gezicht. Wie aan Jim Carrey (55) denkt, ziet vaak de bekkentrekkende komiek voor zich. Maar dat is maar een van zijn vele rollen.

Carrey werd bekend als acteur met een overdreven mimiek en een bijzondere lichaamscontrole, gespecialiseerd in van mafkezen. Niemand in de filmindustrie kon in de jaren 90 om Carrey heen. Neem 1994: binnen een jaar werden Ace Ventura: Pet Detective, The Mask en Dumb and Dumber uitgebracht, drie relatief goedkoop gemaakte komedies met Carrey in de hoofdrol, die samen meer dan 700 miljoen dollar opbrachten.

Onaantastbare status

In Hollywood, waar precies wordt bijgehouden welke filmsterren het rendabelst zijn, leverde hem dat een haast onaantastbare status op. De in Canada geboren acteur, begonnen als stand-upcomedian, had het verdere verloop van zijn carrière voor het uitkiezen. Doorgaan als komiek? Serieuze rollen? Langzaam van de Hollywood-radar verdwijnen?

Carrey deed het alle drie. Eerst volgde de bocht naar het ernstige werk. In de veelgeprezen satire The Truman Show (1998) kon Carrey zijn komisch talent nog kwijt, maar de ondertoon was grimmig.

Nog beter geslaagd was Man on the Moon (2000), de biopic over komiek Andy Kaufman. De onderschatte film is zowel geestig - op dezelfde ontregelende, soms tenenkrommende manier als het werk van Kaufman - als intens tragisch. De rol was Carrey op het lijf geschreven en blijft een van zijn beste.

En dan was er Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004), Michel Gondry's melancholieke kijk op de toekomst van de liefde, waarmee Carrey bewees dat hij een romantische hoofdrol kon spelen. Maar hoe knap gespeeld ook, het is een van de weinige titels in zijn filmografie waarin Carreys rol net zo goed door een andere acteur had kunnen worden gespeeld.

Want dat lijkt de kern van zijn talent: het is vrijwel onmogelijk je iemand anders dan Jim Carrey voor te stellen in films als The Mask of Man of the Moon. Met zijn typerende, fysiek gedreven spel blijft hij altijd dicht bij zichzelf.

Van komedies nam Carrey geen afscheid. Hij maakte er alleen minder en ze waren iets minder succesvol. Films als Fun with Dick and Jane (2005) of Yes Man (2008) maakten weinig indruk. De laatste tien jaar doet de acteur het rustiger aan. Misschien spelen de perikelen in zijn privéleven een rol: depressies, moeizame echtscheidingen en de tragische zelfmoord van ex-vriendin Cathriona White eisten hun tol.

Pijnlijke rechtszaak

Volgend jaar staat hem een pijnlijke rechtszaak te wachten, aangespannen door de familie van White, die de acteur dood door schuld verwijt. De pillen waarmee White zelfmoord pleegde, zouden van Carrey geweest zijn.

Is het schilderen, waar hij zich de laatste jaren meer en meer op stort, zijn redding? Of moeten we de nieuwe Carrey eerder beschouwen als een performancekunstenaar die een publieke rol speelt? Zeker is dat hij het gezien heeft met zijn oude gedaante. "Begrijp me niet verkeerd, Jim Carrey is een fantastisch personage", zei hij in de tv-show van Jimmy Kimmel. "Ik heb geluk gehad dat ik die rol mocht spelen, maar ik zie mezelf nu niet meer als hem."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234