Woensdag 25/11/2020

Veel kaf maar helaas geen koren

Eurosong heeft zich gisteravond moeizaam door de eerste, zwakke halve finale gesleept. Zelfs in deze fase van de wedstrijd was het kaf nog veel talrijker dan het koren en verspreidden de clichés zich sneller dan een op hol geslagen ebolavirus.

'Addicted to You' door Tanja Dexters
Over gebrek aan talent kan Tanja Dexters niet klagen. Ze springt onverschrokken van openbare gebouwen zonder haar nek te breken, showt ter verstrooiing van ons allemaal lingeriesetjes van Marie-Jo en danst met een niet te ontkennen elasticiteit rond allerlei palen. Al die vaardigheden werkt ze af zonder haar mond open te doen en daar schuilt - dat is nu wel zeker - het geheim van haar succes. Er zijn veel plekken waar Tanja Dexters thuishoort. Op de cover van P-Magazine bijvoorbeeld. Of paginagroot in de kleerkastjes van de Antwerpse brandweer. Maar in een zangwedstrijd heeft ze weinig te zoeken.

'Addicted to Love' had veel weg van een brandoefening waarin Dexters zelf als sirene aantrad. Ze denderde sneller dan haar schaduw van de toonladder af en danste met de gratie van een gesloopte parkeermeter. Wat viel er nog te zeggen over dit nummer? Dat je er niet stil bij kon blijven zitten. Meer nog: hoe sneller je er van weg kon lopen, hoe beter.

Commentaar van de jury:
| Marcel Vanthilt: "De act is niet gewaagd genoeg. Maar kom achteraf op mijn gezicht zitten en ik leg het nog eens uit."
| Kris Wauters: "Je zong alweer niet vals, maar de verfijning ontbreekt."


'When I Can't Find Love' door Nelson
Nelson lapte alle conventies van het moderne songfestival aan zijn laars en had, in tegenstelling tot wat tegenwoordig gebruikelijk is, meer aandacht aan zijn nummer besteed dan aan de visuele inkleding ervan. 'When I Can't Find Love' was het soort plakker waar meisjes van veertien vast Gevoelens bij voelen ontluiken. Erg origineel klonk het allemaal niet - er kon geen noot passeren of je hoorde er echo's van Stevie Wonder en James Morrison doorheen - maar dat nam niet weg dat zijn nummer ook in een sober kader overeind bleef en bij een tweede kennismaking zelfs een iets sterkere indruk naliet.

Zijn refrein had iets nadrukkelijker de aandacht mogen trekken, maar de wisselwerking tussen piano en het zwarte achtergrondkoortje kwam goed uit de verf. Mocht Nelson een Amerikaan zijn geweest en R. Kelly hebben geheten, hij had een wereldhit te pakken.

Commentaar van de jury:

| Kris Wauters: "Er bestaan straffere zangers dan jij. Maar jouw stem nestelt zich wel goed in dit nummer."
| Katrina: "Ik zit elke keer met dit liedje in mijn hoofd als ik terugga naar Engeland."


'Shout It Out' door de Paranoiacs
Rock-'n-roll en het songfestival: het is een huwelijk dat doorgaans niet langer standhoudt dan de relaties van Pamela Anderson. Na de zegetocht van Lordi twee jaar geleden regende het de editie nadien langharig tuig op het podium, maar geen enkele bink die in Finland de halve finale overleefde. Dat belette de Paranoiacs evenwel niet om, zonder maskers bovendien, ook hun kans te wagen. En kijk: misschien lag het aan de zwakke tegenstand, maar voor je er erg in had begon je de lelijkerds zowaar een realistische slaagkans toe te dichten.

Al was het maar omdat ze er in tegenstelling tot de rest van het deelnemersveld aan gedacht hadden een knoert van een refrein te verzinnen. In 'Shout It Out' werden met een ontroerende onstuimigheid open deuren ingetrapt, al geldt dat in de wereld van Eurosong steevast als een pluspunt. De Paranoiacs konden genoeg clichés voorleggen om in een wedstrijd als deze overeind te blijven. Of dat in hun voordeel pleit, was dan weer een andere vraag.

Commentaar van de jury:
| Marcel Vanthilt: "Dit blijft een bronstig schaap in een wolvenvacht."
| Katrina: "Ik zou jullie graag naar Belgrado zien gaan to kick some ass."


'Lonely Heart on Wheels' door A Butterfly Mind
A Butterfly Mind illustreerde de stelling dat medelijden nooit een goede raadgever is. Vorige week raakten de toondove zusjes Cappaert dankzij een wildcard van de jury in de halve finale, maar dat nam niet weg dat er ook gisteren geen lievemoederen aan hielp. Erger nog: er sprak zo'n lamlendige saaiheid uit deze deun dat er sowieso al flink wat goede wil aan te pas kwam om het ding überhaupt een nummer te noemen.

De innig in elkaar verstrengelde zusjes fladderden rond de melodie zoals motten dat doorgaans rond een olielamp doen. Op de koop toe reden hun stembanden al lek voor ze hun eerste zin goed en wel aan de microfoon hadden toevertrouwd. Ter compensatie gooiden de zusjes hun flink uit de kluiten gewassen decolleté in de strijd, maar zelfs die kon dit treurige schouwspel niet redden.

A Butterfly Mind was het soort gezelschap dat je vijf frank zou geven. Om ervan af te zijn. En op voorwaarde dat deze meisjes héél snel een andere hobby zouden zoeken.

Commentaar van de jury:
| Marcel Vanthilt: "Dit zou wel eens in duizend stukjes kunnen vallen, maar het zijn er dan wel duizend mooie."
| Kris Wauters: " Je moet proberen de camera nog beter te pakken."


'Magical Sensation' door Katy Satyn
Katy Satyn zag eruit als een echte popster: ogen om in te verdrinken, een lekker lijf en genoeg sexappeal om ook in volle prime time de aandacht naar zich toe te trekken. Bovendien had het zangeresje een act in elkaar geknutseld waar weinig op af viel te dingen, bezat ze een stem die tot ver buiten de grenzen gehoord mocht worden, en schotelde ze met 'Magical Sensation' een berekende song voor waarin de vorige vijf winnende nummers kort en bondig werden samengevat. Bijgevolg had ze een handvol etnische beats uit de Balkan geïmporteerd, danste het nummer verder op het soort rechttoe rechtaan ritme waar ze in Scandinavië wel weg mee weten, en zoefde er een fluitje voorbij dat prompt die laatste citytrip naar Cork in herinnering bracht.

Een liedje als een reisfolder, kortom, zoals er in Belgrado vast een dik dozijn aan de start zullen verschijnen. Eén grote déjà entendu, quoi. Maar wel charmant verpakt. En zoals bekend is verpakking in deze wedstrijd belangrijker dan inhoud.

Commentaar van de jury:
| Marcel Vanthilt: "Als ik een cd had van deze avond, dan zette ik alle nummers graag weer op, behalve dit."
| Katrina: "Echt het soort nummer dat je graag op het songfestival ziet."

(Bart Steenhaut en Koen De Meester)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234