Zondag 15/12/2019

Vedetten staan op

Dat ze in het Astridpark niet baalden na een nochtans weinig sprankelende match, had alles te maken met de druk op de club. Na twee nederlagen, waarvan één in een bekerfinale, en de vlekkeloze start van de titelconcurrenten zou een misstap tegen Charleroi het woordje 'crisis' niet veraf meer zijn. En dat kan je bij aanvang van play-off I missen als kiespijn. Defour, Praet en Mitrovic loodsten Anderlecht weg van de onweerswolken en richting zonlicht.

Steven Defour was negentig minuten lang een man met een missie. Opgefokt als nooit tevoren, druk gesticulerend, tierend, stevig in duel en vertrekpunt van zowat iedere aanval. Zeggen dat Defour zich wou bewijzen, is een understatement. Tijdens de opwarming ramde de Rode Duivel de bal verscheidene keren met zo'n venijn richting doel dat je er dan al rustig een maandloon op kon verwedden dat hij het middenveld zou domineren.

Wat een bleke prestatie in een verloren bekerfinale al niet doet met de motivatie. Defour was vooral voor rust belangrijker dan Praet in de opbouw bij Anderlecht en ging rond de middencirkel met meer dan één Carolo succesvol het duel aan.

"Bovendien was het belangrijk dat hij negentig minuten kon volmaken", merkte Hasi achteraf op. "Steven is nog niet topfit, maar hij is het wel aan het worden. De laatste tien dagen heeft hij prima gewerkt met de groep en dat heeft zich vertaald naar een goede prestatie in deze match."

Het opvallendste aan Defours spel was de gebetenheid waarmee hij ploegmaats, tegenstanders, coach en ref bij momenten aanpakte. Bart Vertenten kreeg vroeg in de eerste helft al de volle lading toen hij Charleroi liet doorspelen terwijl Rolando op de grond was blijven liggen. Defour schreeuwde zo luid dat we het op ons zitje in de perstribune voelden daveren. Een aanjager onder hoogspanning. Na amper een kwartiertje.

Later in de match foeterde hij richting Hasi toen die hem meegaf wat er misliep - linies te ver uit elkaar en spel niet breed genoeg - en vlak voor rust kreeg Ibrahima Conte een verbale bolwassing omdat die voor de tweede keer in korte tijd balverlies had geleden waaruit Charleroi een counter kon puren. Defour ging zo tekeer dat we medelijden kregen met Conte.

Goalgetter Mitrovic

Pas toen Silvio Proto na de match passeerde in de interviewzone, begrepen we beter vanwaar die dolle verbetenheid bij Defour wellicht kwam: "Na die verloren bekerfinale en de nederlaag tegen Gent zaten we, hoe zal ik het zeggen, minder goed in ons vel", aldus de doelman. "Er was bij iedereen veel stress." Maar bij Defour duidelijk nog het meest.

Ook die andere vedette deed wat hij moest doen. Aleksandar Mitrovic scoorde het enige doelpunt tegen Charleroi en had de kans om zich zonder veel poespas tot matchwinnaar te kronen, maar kon het na zijn goal niet laten om uit te dagen. De Serviër liep naar de bank en maakte zijn ondertussen befaamde zegegebaar met de tong tussen de vingers.

Hoewel hij daar binnen en buiten de club - herinner u de hetze in Duitsland na de Champions League-match tegen Dortmund - al meermaals negatieve reacties heeft op gekregen, bleek het toch weer sterker dan hemzelf. Besnik Hasi leek er tijdens de match zwaar aan te tillen, maar veegde het voorval op zijn persconferentie vlotjes onder de mat.

"Ik zal Mitrovic eens vragen wat dat symbool nu exact betekent", bleef de coach rustig. Om er dan schouderophalend aan toe te voegen: "Ik heb liever dat hij het niet doet, maar eigenlijk maakt het niet uit zolang hij scoort."

En dat deed de Serviër opnieuw met het instinct van een topschutter. Veel meer dan twee open kansen kreeg Mitrovic niet, maar dat volstond ook nu weer voor een doelpunt. Als een havik gooide hij zich naar de voorzet van Acheampong. Zijn vijftiende van het seizoen al. Niemand bij Anderlecht is zo bepalend voor doel, Defour volgt met zes goals op ruime afstand. Nog eentje en Mitrovic evenaart zijn record van vorig seizoen.

Geniale assist

Ondertussen komt ook de Gouden Schoen weer aan de oppervlakte. Aan één baltoets had Denis Praet genoeg om het Astridpark te herinneren aan zijn genialiteit. Iets voorbij het uur speelde Deschacht hem aan op de linkerflank. Nog voor de bal aan zijn voet zat, zag hij Frank Acheampong langs hem sprinten en wist hij hoe hij hem zou bedienen. In een fractie van een seconde devieerde Praet het leer met buitenkant voet. Voor snelheid van uitvoering en moeilijkheidsgraad: 10 op 10. Twee seconden later lag de bal via Mitrovic in doel.

"Mooi, zo'n pre-assistje", grijnsde Praet voor de tv-camera's. Het verkleinwoord had van ons niet gemoeten, maar bon, de Gouden Schoen telt enkel doelpunten en assists. Noblesse oblige. Dat de middenvelder vooral in de eerste helft een weinig opvallende partij speelde, had alles te maken met de opdrachten van de coach.

"Het was de bedoeling dat Dennis veel hoge infiltraties zou maken zonder bal", gaf Hasi aan. "Dat heeft hij ook gedaan, maar hij kreeg de bal niet toegespeeld."

Zelf was Praet ook niet honderd procent tevreden over de tweede match sinds zijn blessure. "Ik ben nog niet op mijn beste niveau, maar het is enkel door wedstrijden te spelen en hard te trainen dat ik weer op mijn niveau zal geraken. Fysiek voelde ik mij alleszins goed. Ik weet dat ik automatisch beter zal worden van zodra ik nog meer matchen speel."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234