Donderdag 01/10/2020

Vechten tegen de vermoeidheidEerder op Werchter: 1994, 1995, 1997, 2002, 2006

dEUS JJJ

Main Stage

Zondag 00 uur

Na twee eerdere passages als topact had dEUS deze keer niets meer te bewijzen. De groepsleden zaten voor hun optreden rustig te keuvelen met vrienden en familie, maar stonden klokslag twaalf uur wel op scherp voor een set die perfect het evenwicht bewaarde tussen hun eigen artistieke eigenzinnigheid en de verwachtingen van het publiek.

'Slow', een sterke opener, was donker en dreigend, als een slang die eerst rond zijn prooi cirkelt om dan in een flits toe te slaan. dEUS speelde opmerkelijk luider dan de andere bands op de affiche en werd bedolven onder een lawine van wit licht, waardoor je voor het eerst dit weekend een headliner ook écht op het podium zag staan. Barman jende het publiek ("Werchter, we zen toch ni moe, zeker?") maar had genoeg hits mee om de vermoeidheid die na vier lange dagen in de benen zat nog even buitenspel te zetten.

'Instant Street' klonk mooi en melancholisch, maar brak in de laatste bocht door de remmen heen. De manier waarom de grillige gitaren van Barman en Mauro in elkaar vlochten, de gedurfde wendingen die de songs soms durfden uit te gaan, de claustrofobische zang die door de tegendraadse disco van 'Fell off the Floor, Man' spookte, het rare ritme waar 'Theme from Turnpike' op gebaseerd is... het zijn de facetten van dEUS die de groep gemaakt hebben tot wat ze nu is. Dat ze erin geslaagd zijn dat bevreemdende voor een groot publiek toegankelijk te maken is geen geringe verdienste. Goed: 'The Architect' hing minder strak in de hengsels dan verwacht, het mooie 'The Vanishing of Maria Schneider' ging wat verloren in de massa en 'Popular Culture' werd genekt door een vals zingend kinderkoor, maar daar stond gelukkig wat tegenover. De pure pop van 'Smokers Reflect' bijvoorbeeld, misschien wel het beste nummer uit Vanishing Point. 'Nothing Really Ends', voorzien van een nieuwe intro, bracht even wat rust in de set, maar met 'Bad Timing' en het onvermijdelijke 'Suds & Soda' bereikte de set en daarmee Rock Werchter 2008 zijn orgelpunt.

Was dit het beste dEUS-concert dat de weide ooit gezien heeft? Dat niet. Maar er was geen betere groep te bedenken die de ondankbare taak om na vier dagen als allerlaatste act het podium op te stappen tot een goed einde had kunnen brengen. En de Antwerpse Fab Five zorgden alleszins voor meer vuurwerk dan die paar miezerige pijlen die achteraf in de lucht ontploften.

(BS)DE SET

l Slow

l Oh Your God

l Instant Street

l Fell off the Floor, Man

l Is a Robot

l Smokers Reflect

l The Vanishing of Maria Schneider

l Theme from Turnpike

l The Architect

l Favourite Game

l Sun Ra

l Nothing Really Ends

l Bad Timing

-

l Popular Culture

l Roses

l Suds & Soda

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234