Zondag 26/01/2020

Vechten met Vadertje Tijd

Je zou het niet meteen vermoeden, maar de E40 is méér dan kilometers grijze asfalt en fileleed alleen. Sinds 2009, het jaar dat Jan Goossens en Arno samen de TAZ-affiche sierden, is het ook de metafoor voor een artistieke verbinding tussen de kust en het binnenland, tussen TAZ en het Brusselse stadstheater. Dit jaar krijgt dat traject een verlengstuk richting Leuven. Want ook daar bezingt en bezweert een wakker theatergezelschap de eigen tijd. Het doet dat met een muzikale taal die niet geënt is op klassieke vormen, maar op nieuwe geluiden: sampling, jazz, bebop, soundscapes, elektronica - you name it, they play it. Braakland/ZheBilding belooft Oostende op te schrikken met dezelfde swing en schwung waarmee het in Leuven stadsgezelschap werd. Kopmannen Stijn Devillé, Adriaan Van Aken en Els Theunis brengen daarvoor een selectie van oud en nieuw werk én een rist muzikanten-verwanten mee. Kiezen uit het oeuvre van Braakland zadelt je op met l'embarras du choix, en dat is voor één keer geen makkelijke boutade. Als er dan toch 'favorieten' moeten zijn, dringt de productie Gevoelige mensen (2009) zich in al haar bescheidenheid op. Naast kleppers als Hitler is dood (2009) of het recentere Hebzucht (2012) bleef Gevoelige mensen wat onder de radar - onbegrijpelijk, want deze muzikale documentaire/roadmovie moet iedereen gezien hebben. Adriaan Van Aken schreef een rauw maar melancholisch verhaal over vier dertigers die tevergeefs de buitenwereld op een afstand trachten te houden. Ze vluchten de snelweg op, gibberend als rebelse pubers, tot het volwassen leven hen losjes langs rechts inhaalt. Het ruwe camerawerk, de soundtrack en het ingetogen spel zuigen je mee in dat zo herkenbare verlangen om de tijd stil te zetten, om eeuwig in het moment te zijn.

Van eenzelfde onbestemde melancholie is Dwaallicht (2010), het soort voorstelling dat je inspireert tot velerlei gedachten, maar er geen enkele afdwingt. De beroemde novelle van Elsschot wordt door Warre Borgmans en zes muzikanten herschapen tot een voorstelling op de grens tussen tijdloze weemoed en hedendaagse scherpte. Hoofdrolspeler is niet zozeer de, door verveling naar de straat gelokte, burgerman Laarmans, als wel de stad Antwerpen - of elke andere stad waarin nationaliteiten, religies en identiteiten samen aanspoelen. De sfeer is die van de jaren dertig, maar Dwaallicht is geen nostalgische trip down memory lane - daarvoor resoneert Elsschots stadsportret te hedendaags. En Borgmans moet geen moment onderdoen voor het rijtje muzikale bad boys: hij huppelt, zingt, knipt, fluit en danst Elsschot alsof zijn leven er van afhangt.

Last but not least is er Lied, een oneindig tedere voorstelling waarin acteur-auteur Kris Cuppens in onweerstaanbaar sappig Limburgs het relaas doet van drie generaties familieleden. Alleen en kwetsbaar staat hij op scène, enkel in dialoog met de soundtrack van de immer discrete multi-instrumentalist Geert Waegeman: een kleinood om te zien én te lezen.

Gevoelige mensen, Dwaallicht, Lied: drie producties waarin de personages vechten met de tijd in alle betekenissen: het verglijden van de uren en dagen, met de dood steeds scherper in het vizier, maar ook hún tijd, de mentale en fysieke ruimte waarin we dagelijks wakker worden. Waar deze assen elkaar kruisen doet Braakland / ZheBilding de beweging even stollen, zodat we een moment lang scherper kunnen kijken. En alles daarna weer kan verder vloeien, misschien een tikkeltje bewuster.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234