Zondag 26/01/2020

Vechten als een leeuwin

Yamila Idrissi (48) is Brussels volksvertegenwoordiger voor de sp.a in het Vlaams Parlement en initiatiefneemster van het Museum aan het Kanaal.

Liefste mama, De Vlaming kent jou niet. De Vlaming kent jou alleen uit het straatbeeld: een wapperende djellaba en een hoofddoek op. Of uit de krant, ter illustratie van een artikel over integratie of moslima's als slachtoffer. Maar ik, ik weet wel beter: jij bent een leeuwin.

Ik werd geboren, laat jaren 60, tijdens de hongerjaren in het noorden van Marokko. Tot overmaat van ramp had je zelf geen moedermelk. Je hield me met alles wat je kon vinden in leven. Suikerwater, aardappelen aangelengd met water. Het was een donkere periode waarover je nog steeds niet graag praat.

Een wonder dat ik die gure winter, zonder eten, zonder melk, overleefde. Je vocht als een leeuwin om me in leven te houden. En dat is wat je typeerde. Vechten als een leeuwin voor haar jong.

Ook later deed je dat, toen je van dat kleine bergdorp Beni Sidel, midden in de ruige natuur, verhuisd was naar Mechelen, waar ik ben opgegroeid.

We woonden in een 'krot', en dat is nog een positieve benaming. Je wist niet hoe de Vlaamse samenleving functioneerde. Maar je moest het heel snel onder de knie krijgen, want papa werkte van 's morgens tot 's avonds in de metallurgie. Jij moest het huishouden en de administratieve rompslomp beredderen. Jij ging naar de mutualiteit, met de kinderen naar de arts. In een taal die je niet sprak.

En neen, een inburgeringscursus Nederlands bestond toen niet. Maar wel behulpzame buren, die je met handen en voeten door het Vlaamse leven gidsten. Het waren veelal bejaarden, de achterblijvers in de volkswijk.

Kortom, je vocht opnieuw als een leeuwin voor je acht kinderen.

Je probeerde mij alles bij te brengen wat een ideale Marokkaanse schoondochter zou moeten zijn. Alles wat jij van jouw moeder had geleerd. En God - of beter - Allah knows, ik rebelleerde alsof mijn leven ervan afhing. Ik had immers een ander plan opgevat: rechten studeren. Jij zat met de handen in het haar: wat had je Allah misdaan om zo'n rebelse dochter te krijgen? Ik saboteerde elke mogelijke poging om mij het abc van het Marokkaanse koken te leren.

En jouw kookkunst was geroemd.

Ik vond bij jou niet alle antwoorden, maar dat is niet erg. Voor dat andere plan vond ik een andere 'intellectuele' moeder. Fatima Mernissi. Zij gaf mij antwoorden toen ik zoekende was naar een identiteit tussen twee werelden in. Toen ik worstelde tegen vooroordelen en onbegrip, boden Mernissi's boeken een houvast en een antwoord op de vele vragen. Ik verslond ze.

Jaren later, twee diploma's rijker, en ondertussen advocate, betrapte ik mij erop tijdens een stresserend kookmoment voor tien vrienden: ik kook zoals jij, ik roer exact zoals jij in de potten.

Aan een moeder kun je niet ontsnappen. Niet alleen heb ik jouw kookkunsten meegekregen, maar ook jouw onverzettelijke levenskracht. Ik betrap mezelf er steeds meer op dat ik ook vecht als een leeuwin als ik ergens in geloof, als ik een onrecht zie. En ik ontdek dat je door dat leeuwinnengeloof bergen kunt verzetten.

Je rebelse dochter, Yamila

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234