Maandag 28/09/2020

GetuigenissenNa de lockdown

Vandaag weer naar het werk: ‘Ik had geen idee of mijn sollicitatie zou doorgaan’

Freddy Van Leeuwen: ‘Als de klant de regels niet respecteert, mogen wij zeggen dat de klus niet doorgaat.’Beeld Tim Dirven

Na zeven weken telewerken of tijdelijke werkloosheid kunnen de eerste werknemers vandaag terug naar hun vaste werkstek. De ene vertrekt met een bang hartje, de ander staat te springen om even het huis uit te zijn. 

Freddy Van Leeuwen (42), plaatser en hersteller van rolluiken en zonnewering bij Wilms

“Ik had nooit gedacht dat ik mijn collega’s zo zou missen. Om de week had ik de kinderen hier wel, maar voorts was het toch eenzaam. Dus ja, dan praat je tegen de kat. (lacht) Ik ben een sociaal iemand. Niet meer gaan werken was een klap voor mij. Er gaat niets boven ’s ochtends vroeg met de maten in de auto kruipen, naar een klant rijden en dan maar lachen. Ik heb altijd wel een verhaaltje klaar, kom met iedereen goed overeen.

“Qua veiligheid heb ik niets te klagen, Wilms heeft eigenlijk echt goed werk geleverd. Ze hebben een pak maatregelen genomen. In de fabriek worden producten bijvoorbeeld 24 uur te rusten gelegd nadat iemand ze heeft geprepareerd. Maar ook voor ons, installateurs die de baan opgaan, zijn er maatregelen. Zo mogen we niet langer met twee in een busje naar de klant rijden, we moeten elk apart in de auto. De sleutels van de busjes worden mooi opgehangen in een kastje, in elk busje is er een handgel en we worden verplicht om de handen te wassen voor elke rit. Zelfs voor de kasbonnetjes bestaan er regels. Als we bij een klant zijn, moeten we die op de grond leggen en pas meenemen als de klant weer binnen is.

“Ze verwachten ook dat wij mondig genoeg zijn naar de klant toe. Vanwege de social distancing moeten we altijd op twee meter afstand van een klant blijven, als het echt niet anders kan anderhalve meter. Maar stel nu dat een klant die limieten niet respecteert en niet luistert naar onze aanwijzingen, dan kunnen wij altijd zeggen dat de klus niet doorgaat. Daaraan merk je wel dat het bedrijf de veiligheidsvoorschriften ter harte neemt.”

Nathalie Lapeirre (35), schoonmaakster bij Cleandienst

“‘Geniet jij maar van de paasvakantie samen met je zoontje’, hadden ze mij bij Cleandienst gezegd. ‘We zien elkaar dan wel weer aan het einde van de vakantie.’ Maar dan kreeg ik telefoon en intussen zijn we weer drie weken verder. Het wordt tijd dat ik nu opnieuw kan beginnen.”

“Enerzijds ben ik wel blij dat ik zo lang thuis kon blijven met mijn zoontje. Maar anderzijds begon ik mij ook te vervelen. En mijn zoon is nog maar 3 jaar. Laat ons zeggen dat hij enorm veel aandacht vraagt. (lacht) Versta me niet verkeerd, ik zie hem graag, maar ik zal toch blij zijn als ik weer eens met iemand anders kan praten. Al is het niet zeker hoeveel volk ik zal tegenkomen. Ik maak altijd schoon op twee scholen, daar zullen in het begin nog niet veel kinderen rondlopen natuurlijk.

Nathalie Lapeirre: 'Blij dat ik weer met iemand anders ga kunnen praten.'Beeld Tim Dirven

“Al is het ook een beetje dubbel. Ik ben blij dat ik weer aan de slag kan, maar er zijn ook opnieuw de praktische problemen, zoals opvang voor mijn zoontje. Er zijn nu geen ouders of schoonouders op wie ik beroep kan doen natuurlijk. Op de twee mémés al zeker niet. Al kan ik normaal wel terugvallen op de noodopvang in Beveren-Leie. Niet dat mijn zoontje dat zelf erg vindt. Ik ken dat: straks staat hij daar aan de schoolpoort, ziet hij een van zijn vriendjes en is het snel genoeg: ‘Da-aag mama’. 

“En er is toch ook de schrik om iets op te doen. Al nemen we best wel veel voorzorgsmaatregelen: we dragen een mondmasker en handschoenen, al deed ik dat ook al tijdens de laatste drie weken dat ik werkte. En verder vaak de handen wassen en ontsmetten hé. Dat wordt natuurlijk ook wat iedereen binnenkort moet doen. Dus ja, wij gaan straks niet weten waar ons hoofd staat. (lacht) Deuren, toiletten, bureaus, klaslokalen... We beginnen er met goeie moed aan.”

Shaun Vanderplancke (29), projectontwikkelaar

“Voor mij wordt vandaag extra speciaal. Ik ben in het midden van de coronacrisis van werk veranderd. Voor de quarantaine werkte ik in de retail en horeca. Toen de quarantaine inging, zat ik in een langlopend sollicitatieproces. Dat was wel best bizar: ik had geen idee of dat nog doorging, maar heb toch mijn ontslag gegeven op mijn oude job. Best een risico.

Shaun Vanderplancke: 'Ik hoop mijn collega's vandaag eindelijk te ontmoeten.'Beeld Tim Dirven

“Maar 20 april kon ik dus starten op mijn nieuwe job. Tot dusver heb ik enkel veel contact gehad met mijn twee bazen via een wekelijkse videocall. Ik ben een keer naar het kantoor gegaan, waar ik dan buiten een laptop kreeg. Sindsdien werk ik van thuis. De rest van de collega’s hoop ik vandaag te ontmoeten. Al is het ook even afwachten hoeveel er uiteindelijk zullen komen: onze werkgever verplicht niemand op het bureau te werken en er zijn drie mogelijke locaties waar iedereen naartoe kan. Voor hetzelfde geld zitten ze thuis. 

“Het werk vraagt ons niet om een mondmasker te dragen, maar ik denk dat ik dat wel ga doen. Dat doe ik nu ook als ik naar de supermarkt ga of het openbaar vervoer neem. Gewoon op straat lijkt het mij nutteloos. Of ik er veel aandacht aan besteed? Ja, toch wel. Ik probeer de regels zo goed mogelijk na te leven. Ik pas op met objecten die iedereen aanraakt, was mijn handen en probeer niet in de lift te stappen als daar net iemand anders in stond.”

Sandro D’Agostino (53), coach bij een toeleverancier van Audi

“Sinds 15 maart sta ik op tijdelijke werkloosheid. Dat heeft toch een grote hap uit mijn inkomen genomen. Die impact is serieus: ik heb twee kinderen, ben gescheiden en heb eind vorig jaar een huis gekocht. Het komt dus echt ongelegen. Gelukkig heeft de regering beslist om gas en elektriciteit bij te passen, al is dat natuurlijk maar eenmalig. Dus ja, ik ben blij dat ik kan herbeginnen. Ik moet mijn kinderen iets kunnen bieden. En ik zit ook gewoon niet graag thuis. Ik ben een actief persoon en mis sociaal contact. Dat laatste wordt toch wat onderschat. Social distancing betekent niet gewoon anderhalve meter afstand houden, maar voor een alleenstaande als ik ook het wegvallen van mijn klankbord.

Sandro D'Agostino: 'Eigenlijk begint de productie pas vanaf volgende week, al is ook dat onzeker.'Beeld Tim Dirven

“Maar ja, ik ben ook wel wat bezorgd. Ik heb toch een zekere leeftijd. Wij 50-plussers zijn vatbaarder voor het coronavirus dan de jongere generatie. Ook omdat ik met veel andere mensen op de werkplek sta, ik weet niet hoe het met hun gezondheid gesteld is. Dat geeft toch wat onzekerheid. We zullen dat allemaal op een pragmatische manier moeten ondergaan zeker, zien hoe het evolueert? Een keer de eerste paar dagen achter de rug zijn, zal die schrik wel wat wegebben bij iedereen.

“Eigenlijk begint de productie pas vanaf volgende week. Al is dat onzeker. Wij hangen sterk af van de productie bij Audi, dus moeten we niet alleen naar onze eigen heropstart kijken, maar ook naar die van hen. Deze week is bedoeld voor het heropstarten van de machines. In een hoogtechnologisch bedrijf als het onze kun je niet gewoon van vandaag op morgen herbeginnen. Er staan zo’n tweehonderd robots die allemaal zeer gevoelig zijn voor stilstand: normaal draaien die 24 uur aan een stuk. De minste onderbreking veroorzaakt meteen mankementen.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234