Woensdag 25/05/2022

WonenBinnenkijken

Van ‘te gewoontjes’ tot een unieke woning met ‘ruïne’: dit verkavelingshuis kreeg een hele metamorfose

Deze buitenkamer met beschut terras – ‘de ruïne’ – is een verlengstuk van het huis. Daarom ligt hier dezelfde baksteenvloer als in de keuken. Langs de buitenkant is wilde wingerd aangeplant, waardoor het hier over een paar jaar een stuk groener zal ogen. Beeld Jan Verlinde
Deze buitenkamer met beschut terras – ‘de ruïne’ – is een verlengstuk van het huis. Daarom ligt hier dezelfde baksteenvloer als in de keuken. Langs de buitenkant is wilde wingerd aangeplant, waardoor het hier over een paar jaar een stuk groener zal ogen.Beeld Jan Verlinde

‘Te gewoontjes.’ Architect Thijs Prinsen wilde de verbouwing van deze verkavelingswoonst uit de jaren zestig eigenlijk aan zich voorbij laten gaan. Gelukkig bleven bewoners Stefanie en Bart aandringen.

Iris De Feijter

‘We weten dat het niet moeders mooiste is. Maar we weten ook dat jullie in staat zijn om hier wél iets schoons van te maken.” Stefanie en Bart wilden maar wat graag dat Lens°ass hun pas gekochte huis in het noorden van Limburg onder handen zou nemen. “Elke realisatie die we van hen zagen, vonden we super.” Maar het Hasseltse architectenbureau voelde er in eerste instantie niet veel voor. Uiteindelijk viel het charme­offensief toch niet op een koude steen. “Toen we hen ontmoetten, klikte het meteen”, zegt architect Thijs Prinsen, partner bij Lens°ass. “Het hielp dat ze het zelf ook geen mooi huis vonden. Daardoor voelden we toch de uitdaging om er iets van te maken. We zijn heel blij met het eindresultaat. Er zijn nog sporen van het originele huis, maar je ziet ook heel duidelijk dat er iemand is langsgeweest. We gaven het huis een tweede kans.”

null Beeld Jan Verlinde
Beeld Jan Verlinde
De trap werd, net als het betonnen plafond, behouden. Hij kreeg wel een strakkere leuning. Achter de rondboog (wel nieuw) is de vestiaire.

 Beeld Jan Verlinde
De trap werd, net als het betonnen plafond, behouden. Hij kreeg wel een strakkere leuning. Achter de rondboog (wel nieuw) is de vestiaire.Beeld Jan Verlinde
Een diagonale muur scheidt het gastentoilet van de woonkamer, waar het authentieke brute plafond ook behouden bleef. Via het nieuwe raam in de vestiaire kun je vanaf de voordeur tot in de tuin kijken. Beeld Jan Verlinde
Een diagonale muur scheidt het gastentoilet van de woonkamer, waar het authentieke brute plafond ook behouden bleef. Via het nieuwe raam in de vestiaire kun je vanaf de voordeur tot in de tuin kijken.Beeld Jan Verlinde
null Beeld Jan Verlinde
Beeld Jan Verlinde
null Beeld Jan Verlinde
Beeld Jan Verlinde

Mission accomplished. Het lelijke eendje is nu een mooie zwaan. Maar voor die metamorfose moesten de architecten wel alles uit de kast halen: nieuwe ramen, nieuwe vloeren, nieuwe muren en een volledig nieuwe indeling. Lens en Prinsen hielden letterlijk goed huis. Bewoner Bart: “We kochten het huis puur voor de ligging. Je hebt hier een heel mooi uitzicht, onze uitgestrekte tuin loopt over in akkers en daarachter ligt een bos. Dat het huis zelf charme miste, namen we erbij. Daarvoor rekenden we op de architecten.”

De briefing aan Lens en Prinsen: een origineel, gezellig en compact huis. Hun vorige woonst, een nieuwbouw die ze zelf in de rand van Hasselt zetten, telde drie slaapkamers, twee badkamers en grote leefruimtes, voor moesten er ooit kinderen komen. Intussen besloten

Stefanie en Bart om met twee te blijven. Ze wilden een huis op maat van een koppel. Dit was te groot, dus sloopten ze een groot stuk van het gelijkvloers. Waar ooit de badkamer met berging zat, is nu een buitenkamer met een beschut terras, die ze ‘de ruïne’ noemen. Het is echt een verlengde van de keuken, ook al doordat de vloer – doodgewone bakstenen – doorloopt in de keuken en de inkomhal. In de living ligt parket.

Patrijspoort

De badkamer verhuisde naar boven, waardoor je vanuit het ligbad het landschap overziet via een patrijspoortachtig rond raam. In plaats van een gordijn bedacht de architect een rollende houten schijf die als luik dient. Ook de slaapkamer kreeg zo’n raam, zodat je wakker wordt met uitzicht op de velden. Hadden we al gezegd dat het geen alledaagse verbouwing was?

Architect Thijs Prinsen: “Eigenlijk gaat het om dakkoepels die we hier verticaal gebruikten, een goedkoper alternatief voor een klassiek venster. Door de budgettaire beperking moesten we vaak op zoek naar alternatieven, wat vaak tot originele oplossingen leidde.”

Dankzij een rond raam kijk je vanuit het ligbad uit over het landschap. Beeld Jan Verlinde
Dankzij een rond raam kijk je vanuit het ligbad uit over het landschap.Beeld Jan Verlinde
 Ook de slaapkamer kreeg zo’n ‘patrijspoort’.  Er is geen gordijn, maar een rollende houten schijf doet dienst als luik.  Beeld Jan Verlinde
Ook de slaapkamer kreeg zo’n ‘patrijspoort’. Er is geen gordijn, maar een rollende houten schijf doet dienst als luik.Beeld Jan Verlinde
null Beeld Jan Verlinde
Beeld Jan Verlinde

Voor de tuin wilden Stefanie en Bart een afbakening laten maken in cortenstaal. Toen dat duur uitviel, tipte de aannemer om rijplaten te gebruiken die slechts een fractie kostten. Voor het interieur was het vooral Stefanie die op zoek ging naar de “Aldi-­versie”, zoals ze het zelf noemt. “Omdat ons vorig huis een pak groter was, moesten we bijna alles nieuw kopen. Een fikse investering, dus maakte ik er een sport van om betaalbare mooie stukken te vinden. Toen we een mooie lamp zagen voor de eettafel, bleek die 3.000 euro te kosten. Uiteindelijk vond ik er eentje voor 35 euro. We vinden het leuk om duurdere en goed­kope stukken te mixen tot je niet meer ziet wat wat is. Zo staat aan de eettafel een Hay-stoel naast een oud café-exemplaar.”

Groene draad

Stefanie en Bart vroegen ook aan hun architecten om de tuin wat meer naar binnen te halen. “Omdat de leef­ruimte initieel aan de voorkant van het huis zat, waren er daar veel ramen, terwijl de façade achteraan zeer gesloten was.

Dat draaiden we om. Aan de straatkant kwamen luiken, voor extra privacy. Aan de tuinzijde kwamen juist extra ramen en openslaande deuren”, vertelt Thijs. “Rondom het huis plantten we wingerd en klimroos die binnen een paar jaar de gevel grotendeels zullen bedekken. Dat groen liet ik in de architectuur terugkomen door luiken van geïmpregneerd hout te maken, met die typische felgroene kleur. Die tint haalde ik vervolgens ook naar binnen, voor de keuken en het tv-meubel. Noem het gerust de groene draad door het huis.”

de leefkeuken met bakstenen vloer, groene keukenkasten en veel planten. De stijlvolle servieskast achter de glazen deur was vroeger een bezemhok. Beeld Jan Verlinde
de leefkeuken met bakstenen vloer, groene keukenkasten en veel planten. De stijlvolle servieskast achter de glazen deur was vroeger een bezemhok.Beeld Jan Verlinde
null Beeld Jan Verlinde
Beeld Jan Verlinde

Bart: “We hebben geen aparte zithoek in de leef­ruimte. Dat vonden we onnodig. Tijdens etentjes met vrienden of familie zitten we gezellig samen in onze keuken. Die mocht er dus niet te technisch uitzien. Thijs realiseerde dat door de keuken laag te houden, dus zonder typische hoge keukenkasten. Door de kastjes en het werkblad in één materiaal uit te werken, wordt dat effect nog versterkt.”

Hoewel de verbouwing heel grondig werd ­aangepakt, lukte het toch om nog een paar originele elementen te behouden. In de hal zien we nog het originele plafond in bekist beton en ook de trap bleef. Ook het verweerde plafond in de living lieten ze bewust bloot. Stefanie: “Veel mensen begrepen niet waarom we dat niet schilderden of pleisterden, maar ik vind dat dit juist sfeer geeft.”

null Beeld Jan Verlinde
Beeld Jan Verlinde

Het koppel koos bewust niet voor een openplaninterieur, maar wilde afzonderlijke ruimtes, ook al zijn die niet allemaal afgesloten met deuren. “Ik ben heel graag onder de mensen, maar dit huis is ook echt mijn terugtrekplek, zeker de living”, vertelt Stefanie. “Daarom maakten we een extra lang gordijn, dat je ook voor de deuropening naar de keuken kan schuiven. Zo creëer je echt een cocon.”

Meer info op lensass.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234