Maandag 10/05/2021

Van onze correspondente op de damestoiletten

De Nederlandse zangeres en muzikante Elisabeth Esselink debuteerde vorig jaar als Solex met het opmerkelijke Solex vs. the Hitmeister, waarvan de muziek volledig gesampled was. Op zich niet zo bijzonder, maar Solex drapeerde over die samples zangmelodieën en dat resulteerde in muziek die nauwelijks met 'dance' te maken had. Het waren gewoon popliedjes.

Amsterdam

Van onze medewerker

Christophe Verbiest

Om die samples te vinden hoefde ze de deur niet uit, want Esselink heeft in Amsterdam een tweedehandsplatenzaak. Ze maakte er overigens een punt van om alleen de slechte platen die ze in huis had te samplen. Welke dat precies waren, wilde ze niet verklappen. De plaat kreeg internationaal een goed onthaal en dat staat de opvolger Pick Up wellicht ook te wachten, want de songs op deze cd zijn beter dan die op het debuut.

Solex bouwde de liedjes ook met sampler maar ze betrok het basismateriaal van een andere plek. "Het leek me leuk om concerten op te nemen, daarvan voor mezelf bootlegs te maken en die te samplen. Op bootlegs zitten geen copyrights, dus kan je alleen gepakt worden voor het illegaal tapen van concerten." Zodra ze de kneepjes van het opnemen onder de knie had, trok Solex naar een dertigtal optredens in en rond haar woonplaats Amsterdam. Blues, jazz, rock, metal, klassiek, alle genres waren goed. Je hoort op Pick Up soms wat van de live-ambiance. Vraag is hoe ze met haar opnameapparatuur binnenraakte bij die concerten. "Bij grote bands lukt dat niet, maar bij minder bekende artiesten was het echt geen probleem. In de klassieke muziek is het sowieso not done om de aanwezigen te fouilleren."

Omdat ze de samples bewerkt heeft en de stukjes erg kort zijn, vermoedt ze niet dat de betreffende muzikanten zich zullen herkennen. Wie ze gesampled heeft wil ze niet zeggen ("dan zou ik mijn eigen ruiten ingooien") en de bootlegs die ze gemaakt heeft verkoopt ze niet in haar winkel, dat zou een beetje dom zijn. Maar al die live-opnamen liggen wel nog in haar huisstudio. Dus als de politie onverhoeds zou binnenvallen... "Ik heb de titels van de bands er niet met een plakkertje bijgeschreven, hoor."

De concert-samples zijn goed voor zo'n 70 procent van de muziek, daarnaast heeft ze nog enkele muzikanten, onder meer een drummer en een klarinettist, wat in een studio laten spelen en ook die muziek heeft ze nadien verknipt.

Op Solex vs. the Hitmeister kwam Solex in elke songtitel voor en dook het personage in ieder liedje op. Nou ja, personage... De ene keer was het een jongen, de andere keer een meisje. Onze gesprekspartner vergeleek het met een Barbapapa-figuur die van vorm verandert. Ditmaal valt het personage nergens te bekennen. "Die alomtegenwoordigheid van Solex diende om aan te geven dat Solex geen band is, maar een alter ego. Dat is na die eerste cd duidelijk, dus ben ik gestopt om voortdurend Solex in de songs te laten opduiken. Want hoe langer ik het zou aanhouden, hoe groter de consternatie als ik er ooit mee zou ophouden."

De liedjes van Solex vertellen zo goed als nooit een verhaaltje. "Klopt, ik probeer een bepaalde situatie zo gedetailleerd mogelijk te beschrijven, zodat het bijna filmfragmenten zijn." Moeten we Pick Up dan als een film zien? "Niet direct, al had ik wel een idee waar alle teksten over zouden moeten gaan. De bedoeling was dat het mogelijke gesprekken zouden zijn van meisjes op de damestoiletten in uitgaansgelegenheden. Soms brengen ze daar meer tijd door dan in de zaal en de vetste roddels vliegen je om de oren, vaak over een jongen die zich in de zaal bevindt, wat geregeld grappige verhalen oplevert. Halverwege de plaat kreeg ik nog andere ideeën voor teksten, dus heb ik het oospronkelijke idee laten varen."

Voor alle duidelijkheid, ongeveer de helft van de songs bevat mogelijke pleepraat. Heeft ze er niet aan gedacht, de geest van de live-opnamen doortrekkend, zich op een toilet te verstoppen en echte gesprekken op te nemen? Grinnikend: "Dat heb ik een paar maal geprobeerd. Ik heb daar in totaal zo'n drie uur gezeten met mijn dat-recorder in de aanslag, maar ik had pech: er gebeurde niets. Toen heb ik het maar opgegeven." Het klinkt misschien allemaal erg doordacht, maar een conceptplaat is wel de laatste van Solex haar zorgen. "Ik vind het gewoon handig om een leidraad te hebben, maar die is nooit dwingend. Als het gaandeweg niet lukt, verander ik van richting." Heeft ze al een idee voor haar derde plaat? "Ik heb enkele ideeën, al weet ik nog niet wat het precies wordt, maar zeker niets illegaals." Blijft ze met de sampler aan de slag? "Zeker, dat is mijn lust en mijn leven."

'Pick Up' is uit op Matador en wordt gedistribueerd door De Konkurrent.

Tombola 2001, een festival met Fence, Wheat, Orange Black, Solex en de Radar Bros. op zondag 7 november vanaf 17.00 uur in de Lintfabriek, Mechelsesteenweg 199, Kontich. Tickets: 350-400 frank (8,68-9,92 euro). Info: 03/457.87.59.

'Natuurlijk zeg ik niet wie ik gesampled heb, dan zou ik mijn eigen ruiten ingooien'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234