Woensdag 13/11/2019

Van objecttheater tot nummertjestoneel

Naar jaarlijkse gewoonte vormt het luik Jong Theater Werk de ruggengraat van Theater aan Zee in Oostende. Artistiek programmator Don Verboven selecteerde voor dat parcours een twintigtal projecten van Vlaamse en Nederlandse theaterstudenten en jonge makers. In zijn spoor signaleert De Morgen een aantal opmerkelijke voorstellingen. Vandaag volgt de tweede in een reeks van drie afleveringen.

Oostende

Van onze medewerker

Tom Rummens

Tijdens de derde en vierde dag van het Jong Theater Werk werd de tendens van de eerste dagen min of meer aangehouden. Naar positief verrassend werk moest gezocht worden, maar zij die zochten, werden wel degelijk voor de moeite beloond. Het ritme van de dag werd echter in eerste instantie bepaald door voorstellingen die zich ophielden in het spectrum van degelijk en verdienstelijk, tot braaf of weinig geïnspireerd theater.

Zo is er de opvoering van de tekst Kleine Bezetting, die zeven jaar geleden geschreven werd door Willy Thomas en Jolente De Keersmaeker en waarmee Bruno Vanden Broecke en Natalie Broods twee jaar geleden op TaZ nog hoge ogen wisten te gooien. Deze keer was het de beurt aan Saar Vandenberghe en Bert Vannieuwenhuyse, om deze erg mooie tekst (een eeuwig twijfelende en bij voorbaat al mislukte poging om de liefde te begrijpen) te ensceneren. En hoewel die enscenering zeker en vast verdienstelijk was, bleef ze te klassiek en te letterlijk opgevat, om de tekst geen onrecht aan te doen. Iets gelijkaardigs kan gezegd worden van Onze Vader, een monoloog van Elien Kuppens die wel degelijk 'snel' en zeker ook sympathiek was, leuk gespeeld werd en dus wel degelijk potentieel had, maar die te weinig te bieden had om te beklijven.

Dat laatste was wel het geval met Zomer in Zeeland, een 'objecttheatervoorstelling' van de Amsterdammers Gienke Deuten, Bram de Goeij en Wijnand Moeken. In Zomer in Zeeland wordt een bijzondere theatertaal aangewend, door te spelen met de grootte der dingen en 'echte' objecten tegenover miniaturen te plaatsen. Het verhaal is eenvoudig en herkenbaar (een man raakt met zijn auto in panne en belandt bij een garagist in the middle of Zeeland, alwaar een wederzijdse vonk overslaat tussen hem en de vrouw des huizes). Een auto kan in deze voorstelling zowel gesuggereerd worden door een speelgoedexemplaar als door een voorruit. Als die auto in panne valt, hebben de spelers niets meer nodig dan een ventilator en een waterverstuiver om 'rook' mee te creëren. De enscenering van Zomer in Zeeland is zeker niet altijd even consequent, maar overstijgt wel ruimschoots het niveau van de leuke vondst door de kunde en de coherentie waarmee een broeierige atmosfeer opgetrokken wordt.

Snediger was Ajah, een voorstelling van Vincent Rietveld en Mara Van Vlijmen (van De Warme Winkel, de groep in residentie die eerder deze week een titelloze voorstelling presenteerde die gemaakt werd met de TaZ aanmoedigingsprijs van vorig jaar). Ajah is de prettig dubbelzinnige afkorting van Als je alles hebt. De voorstelling vangt aan met een meesterlijk gespeelde proloog over het calvinisme en egalitarisme, Nederland dus, dachten we, maar laat er geen misverstand over bestaan: onder een schijntje van gelijkheid houdt wel degelijk een elite huis, die overloopt van decadentie, verveling en te veel geld, en het is die elite die in Ajah de hoofdrol speelt.

Een in fragmenten vertelde versie van Andersens sprookje over de nieuwe kleren van de keizer, vormt het vooral inhoudelijk erg interessante tegengewicht voor de verschillende korte en grappige, sterk en efficiënt gespeelde portretjes, bijvoorbeeld van een cosmetisch chirurg die verhaalt over de manier waarop ze haar klanten ontvangt ("Zie het als een restaurant, dat moet toch ook gezellig zijn!") Of van een man die zijn vrouw zonder verpinken duidelijk maakt dat ze haar beste tijd gehad heeft, hoewel hij dat echt alleen uiterlijk bedoelt. "Je ziet er veertig uit", zegt hij, waarop ze repliceert dat ze dat ook is. Willen of niet, de schijn moet hooggehouden worden, ook als daar operaties bij komen kijken. Ajah is een buitengewoon staaltje nummertjestoneel: efficiënt en helder in elkaar gestoken, overtuigend geacteerd, en doordesemd van een buitengewoon prettig soort humor.

Aflevering 3 verschijnt maandag. Jong Theater Werk loopt nog tot en met vandaag op verschillende locaties in Oostende. Info en reservering: Dienst Toerisme, Monacoplein 2, Oostende, tel. 059/70.11.99 of www.theateraanzee.be.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234