Zaterdag 08/05/2021

Van neuze-neuzende diepvrieskippen en rappende Chickendips

jeugdtheater

de paasklokken brengen een regen aan theatervoorstellingen voor de jeugd

Wie dacht dat de klokken enkel chocolade-eieren uit Rome brengen, is verkeerd. Ze laten het voorstellingen regenen waarbij het jonge gespuis overspoeld wordt met jeugdtheater en ook zelf de scène verovert.

Brussel

Van onze medewerkster

Els Van Steenberghe

Gentse jongeren laten de Kopergietery bruisen en kinderen boksen ten huize De Vieze Gasten (DM 9/4) een heuse revue in elkaar. Antwerpen maakt zich op om een invasie van beeldende theatervoorstellingen te ontvangen. In Genk doet de Kinderkunstenfabriek de wijk Waterschei op haar grondvesten daveren. De noorderburen verwachten het jaarlijkse jeugdtheaterfestival Tweetakt 2004, waar de 1000 Watt-prijs aan de indrukwekkendste Vlaamse of Nederlandse jeugdtheaterproductie van 2003 uitgereikt zal worden. Tijd om een parcours uit te stippelen door dit theaterfestijn.

Swingende eitjes

De eigenlijke paasstoet start kleurrijk in de Gentse Brugse Poort. De Vieze Gasten presenteren er, na hun volwassenenrevue met buurtbewoners, een kinderrevue. Let Jodts, medewerkster van het Gentse circusatelier Circusplaneet vzw, zet haar schouders onder dit project. Jodts werkte met kinderen tijdens Theaterbom I (in 2002) van de Vieze Gasten. De samenwerking smaakte naar meer.

Helemaal gewonnen voor dit paasplan ging ze op zoek naar kinderen bij wie ze de wil voelde om iets op een podium te vertellen. Podiumervaring was absoluut geen vereiste. "Elk kind heeft recht op een podium", aldus Jodts. Zij dweilde zowat heel Gent af en haalde 26 kinderen, van alle leeftijden en culturen, en 11 volwassenen naar haar living om samen aan De Eitjesrevue te sleutelen. Ze vroeg hen 'iets' te maken, in groepjes of alleen, omtrent het thema 'lente'. Jodts bestookte de ploeg zo weinig mogelijk met ideeën. Die moesten van henzelf komen. De enige taak die Jodts zichzelf gaf, was de verschillende stukjes tot een wervelende revue aan elkaar knopen. Een kinderrevue waarvan ze hoopt dat het enthousiasme van de spelers zich in een kriebelig lentegevoel bij jonge én oudere toeschouwers zal vertalen.

Kinderen een podium geven waar ze zich mogen uitleven, vrolijk zijn, hun broze zelf zijn, zingen of vertellen wat ze willen zingen of vertellen, dat wilde ze bereiken. Het resultaat belooft een kleurrijke, muzikale show te worden met een tapdansende paashaas, rappende Chickendips, een zingende tuinkabouter, een gefrustreerde kip en een crossende kuisvrouw.

Kunstige opsmuk van woonwijk

Na dat hectische revueweekend schiet op paasmaandag de Genkse Kinderkunstenfabriek in gang, een initiatief van CC Genk met Kunstencentrum FLAC. In deze vierde editie bezetten kinderen en kunstenaars de Genkse wijk Waterschei. Een hele week lang zullen schilders, beeldhouwers, architecten, muzikanten... met kinderen tussen 8 en 12 jaar (gerekruteerd uit Genkse lagere scholen) kunst creëren die uitgaat van een denken over de wijk.

Enkele proevertjes. In een nieuwe muziekfabriek, onder leiding van muzikant Fred Arts en klankkunstenaar Paul Panhuysen, zal vrolijke muziek gecomponeerd worden met (on)gewone muziekinstrumenten. Schilder Virginie Bailly laat zich inspireren door het grondplan van de wijk om met haar groep een eigen beeldenparcours te ontwerpen. Ondertussen zet beeldhouwster Nadia Naveau haar pupillen aan om met de gekste materialen beelden te maken, die als pionnen op een reusachtig spelbord zullen staan. Kunstenaar Rudy De Graef zal samen met zijn troep jong grut een kogel optrekken in een plek van de wijk waar verschillende religies en culturen elkaar ontmoeten. En dramadocente Ingrid Crollet zorgt voor knotsgekke gedaantes die door de wijk sluipen. Om van dat alles (en nog veel meer) verslag uit te brengen, ontpoppen enkele kinderen zich tot jonge journalisten, cameramannen en fotografen, die de hele week vliegende reporters van dienst zullen zijn. Op zaterdag 17 april mag het publiek de herboren wijk ontdekken. Door alle dynamische muziek, origine beelden en bizarre figuren zal Waterschei zichzelf niet meer herkennen.

Wonderlijke theaterinvasie

Intussen staat Antwerpen op zijn kop. De tweede editie van het tweejaarlijkse Driemastfestival overspoelt de stad met vampiers, olifanten, zingende vissen, neuzende diepvrieskippen, gemaskerde balgasten, gekloonde schapen en meer onvoorstelbare toestanden. Dit internationaal georiënteerde theaterfestival wil toeschouwers overrompelen met voorstellingen waarin het beeld de motor van de creatie vormt. Zulk theater is meer dan theater met poppen. Het gaat evengoed om creaties waarin video, circuselementen, beeldende kunst, acterende stenen, fruit en groente de hoofdrol wegkapen.

Artistiek leidster Susie Gielkens ging twee jaar geleden gretig in op de vraag van Marc Verstappen (Villanella) en Barbara Wyckmans (HETPALEIS) om een theaterfestival uit de grond te stampen waarbij de focus op de zeggingskracht van het beeld zou liggen. Tegelijk wilde ze werk maken van een internationale uitstraling van het festival. Niet alleen om het publiek en de theatermakers in Vlaanderen een zinderende stafkaart aan te bieden van wat er op internationaal niveau aan beeldend theater leeft. Ze voert dit beleid ook vanuit de overtuiging dat het de taak is van een festival om een internationaal palet te tonen. Zeker binnen het jeugdtheater, waar dat, aldus Gielkens, veel te weinig gebeurt.

Daarom meren tijdens Driemast 2004 onder meer Portugese, Italiaanse en Nederlandse kunstenaars aan om het publiek op beeldend lekkers te vergasten. Voor het festival werkt Laika zelfs samen met Teatro Regional da Serra do Montemuro, Centro Cultural de Belém (Lissabon) in een hotel waarin heden en verleden versmelten. Er is voor elk wat wils. Terwijl het Nederlandse Vervolg iedereen vanaf 6 jaar laat kennismaken met Mie en haar pratende vis en Pat Van Hemelrijck (Alibi-collectief) indianen op het publiek loslaat, wordt het volwassen publiek getrakteerd op kermende kerstomaatjes, vaudeville met poppen, hitsige vampiers en betoverend circustheater, dat de toeschouwers in een poëtische sfeer onderdompelt.

De rist nieuwe creaties op het festival oogt op zijn minst gezegd veelbelovend. Enkele voorbeelden. Hanneke Paauwe knutselde een Peepshow (voor alle leeftijden) in elkaar waarin konijnen verliefd zijn op een Tefal-pan en diepvrieskippen snakken naar een potje neuze-neuze. Theater Froe Froe en Villanella staken de koppen bij elkaar om zich, samen met Vitalski, te verliezen in Kloon, een triest verhaal om u krom mee te lachen. Het gekloonde schaap Dolly, professor Pièrre en zijn toffe Leguaan en een heel regiment andere merkwaardige figuren verwelkomen het publiek. Ondertussen spoken jongeren, gecoacht door theatermaakster An De Donder, muzikant Luc Mishalle en beeldhouwer Koenraad Tinel, hemelse dingen uit in de kelders van HETPALEIS. Iedereen vanaf 14 jaar kan Gekelderd beleven. Muziektheater Transparant bezet met Sestina de bunker van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen. Terloops fleurt Froe Froe, met de houten Poesjepoppen en grote Vlaamse verhalen, de bruggen van de autosnelwegen en andere onverwachte plekken in de havenstad op. En Arne Sierens, tot slot, gaat in de workshop Beste Vrienden aan de slag met zijn oude liefdes: poppen.

Naast de massa voorstellingen biedt het festival een waaier aan installaties en performances. Alle projecten willen het publiek een intense ervaring meegeven. Cie Mossuox-Bonte, bijvoorbeeld, belooft met Catafalque hallucinante momenten in het nieuwbakken FotoMuseum. Bruno Smeyers sleutelde aan een Museum van de beweging terwijl Het Bedrijf een Museum van de verbeelding bouwde. Het Pakt laat met Opus Velo de mensen zelfs fietsen: in een wielerkoers, tussen kakelende legkippen of spelende kinderen, langsheen prachtige sneeuw- en lentelandschappen.

Koperen blik op volwassenen

Op de fiets trapt men het best snel richting Gent. Daar trappelen jongeren in de Kopergietery om flink van leer te gaan tegen de regels van hun huisbaas of in een intieme voorstelling prangende levensvragen te stellen. Huisbaas en Mooi en genadeloos vormen het minifestival Spa Bruis. Dat is het 'bruisende hart' van de Kopergietery, het "visitekaartje van de Theateratelierwerking", aldus artistiek leider Johan De Smet, waarin jongeren samen met een kunstenaar naar een voorstelling toe werken.

Acteur Hans Wellens ging aan de slag met jongeren tussen de 15 en 20 jaar. Uitgaand van hun vorige project, Soap, waarin ze op een intrigerende speelstijl botsten, laten ze in Huisbaas een schare aan vreemdsoortige personages over de scène draven. Door het uitvergroten van bewegingen en/of karaktertrekken worden figuren meer dan zomaar platte types. Het zijn uitvergrotingen van personages, ontsproten aan de fantasie van de spelers. Met Wellens hekelen zij het teveel aan regels. Huisbaas persifleert het leven van volwassenen die in een korset van regels trachten te overleven.

De ploeg van acteur Gregory Caers twijfelt dan weer aan volwassen worden. Caers koos Nederlandstalige schlagers als vertrekpunt om het met jonge pubers te hebben over wat voor hen zo moeilijk verwoordbaar is: ontluikende gevoelens, een veranderend lichaam, onzekere toekomst. Caers' leven en theaterwerk wordt gekleurd door een eindeloos zoeken naar antwoorden op twee fascinerende vragen: 'Wanneer is iemand volwassen, wat is volwassen worden?' en 'Wanneer wordt iemand buiten het maatschappelijke kader gezet, als 'zot' bestempeld?'. In die zoektocht vormen jonge mensen zijn ideale compagnons de route. In Mooi en Genadeloos toont hij samen met hen hoe het leven van een mens een blijvend twijfelen is, een blijvend zoeken naar zingeving.

Stoksielalleen op de Grote Markt

Zoeken doe je uiteindelijk altijd Stoksielalleen. Raven Ruëll schreef een nieuwe tekst, die hij zelf regisseert en die gespeeld wordt door de veelbelovende jonge acteur Joris Hellens. Op de Grote Markt in Brussel zal een zekere Filip Vandewiele stoksielalleen vertellen over zijn droom van een leven vol chocolade, van clown worden en over die gruwelijke messteek die alle dromen aan diggelen sloeg.

Tweetaktfestival

De paasdagen hoeft niemand stoksielalleen door te brengen. Duik gewoon in het warme, geurige bad dat de jeugdtheatermakers momenteel voor hun publiek vol laten lopen.

Wie nog niet voldaan is, kan vanaf 21 april in Utrecht terecht, waar het Tweetaktfestival 2004 voor een explosie van indrukwekkende en experimentele theater- en kunstprojecten voor en door jongeren zorgt. Op 24 april wordt daar de 1000 Watt-prijs en Het Lichtpunt 2003 (voor Hanneke Paauwe) uitgereikt. (Meer info: www.tweetakt.net)

Paashazen, schlagers en diepvrieskippen, je komt ze allemaal tegen in het jeugdtheater van vandaag

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234