Vrijdag 03/02/2023

Blik op BelgiëVilvoorde

Van ‘misje spelen’ tot eucharistie vieren: ‘Ik voel me vrij nu. Ik ben gisteren opgestaan als diaken, vandaag als priester’

Kersvers priester Jan Van Achter. Beeld RV
Kersvers priester Jan Van Achter.Beeld RV

Met z’n vieren waren ze, afgelopen zondag. Vier mannen die tot priester werden gewijd in de Mechelse Sint-Romboutskathedraal. Bijna een unicum in het België van 2022. De oudste onder hen – 48 – had een late roeping, al zat het er al van kindsbeen in. ‘Terwijl andere kinderen cowboy en indiaantje speelden, speelde ik ‘misje’’, vertelt kersvers priester Jan Van Achter in Vilvoorde.

Geert De Weyer

Wereldwijd worden er steeds meer priesterwijdingen geteld, meent Geert De Kerpel, woordvoerder van het aartsbisdom en van kardinaal Jozef De Kesel. “Maar in België lijkt het een unicum. Dit jaar telden we zes priesterwijdingen voor het aartsbisdom.”

“Vroeger werden er wel twintig mensen tegelijk tot priester gewijd”, zegt Jan Van Achter vanuit zijn bescheiden appartementje in Vilvoorde. “Ik voel me vrij nu. Ik ben gisteren opgestaan als diaken, vandaag als priester. Ik kan aan de slag.”

Ondanks die late roeping – hij spreekt zelf liever over “een laat antwoord” – wist hij het als kind al. Hij grijnst wanneer hij de herinnering ophaalt aan ‘misje’ spelen, maar voegt er meteen aan toe dat het allesbehalve een bevlieging was. “In het middelbaar vroeg ik zelfs of ik Latijn als extra vak kon bij krijgen. En omdat ik ooit had aangegeven dat ik priester wilde worden, kwam enkel in onze klas een seminarist spreken. Met die man voerde ik zo’n serieuze dialoog dat mijn klasgenoten achteraf vroegen: ‘Jij wilt écht wel priester worden, hé?’ Maar dat ontkende ik. Want je schaamt je er toch voor. Het was niet iets wat je als zeventienjarige aan de grote klok wilde hangen.”

Vreemdelingenrecht

Uiteindelijk ging hij rechten studeren. “Mijn ouders waren niet afkerig van mijn ambitie om priester te worden, maar wilden dat ik mijn rechtenstudie zou afmaken. Dat heeft uiteindelijk later in het seminarie rust gegeven. Ik realiseerde me dat ik, mocht het er misgaan, een back-up had.”

Meer dan tien jaar was hij notarieel jurist. “Al focuste ik me op kantoor op dossiers rond de Kerkfabriek en religieuze ordes. Weet u, ik was dat eerste jaar aan de unief niet echt begeesterd, maar een bevriende ordeoverste zei me dat ik moest voortdoen en me moest richten op vakken die de kerk van nut konden zijn. Die orde ontfermde zich toen vooral over vreemdelingen, dus koos ik vreemdelingenrecht, mensenrechten en internationaal publiekrecht. Ik ben erg dankbaar dat dat mij toen werd aangeraden, maar nog dankbaarder ben ik voor de studies aan de Vrije Universiteit Brussel, waar ik kennismaakte met vrijzinnigheid en de kennis van het vrije woord, wat ik zeer waardeer.”

In 2011, op 37-jarige leeftijd, maakte hij de definitieve keuze: hij moest en zou priester worden. Geen evidentie voor mensen met een late roeping. “In Vlaanderen bestonden er geen seminaries meer voor zulke mensen. Dus moest ik naar het Nederlandse Bovendonk, een seminarie voor mannen vanaf 30 jaar waar je vier jaar in de week werkt en in het weekend verblijft, en studeert op onder meer theologie en filosofie.”

Opnieuw vanuit gelovige hoek kreeg hij het advies om na zijn studie eerst levenservaring op te doen. Een driejarige relatie met een vrouw volgde. “Ik heb er ervaring door opgedaan, ja. Nee, ik worstel niet met het celibaat. Dat gaat immers niet uit van dwang, maar van vrije keuze.”

Eigen kelk

Met een zekere trots toont hij zijn eigen kelk. “Gekocht in een antiekzaak, ik wou echt dat mijn kelk ooit toebehoorde aan een andere priester.”

Of priester zijn nu het summum is? “Voor mij is dat zowel de eucharistie voordragen als de pastorale ontmoeting. Midden de mensen zijn. Wanneer een vereniging iets organiseert, trek ik er naartoe met mijn rugzak en schort en plaats ik me op een plek waar anderen niet graag zijn: aan de vaat. Zo ontmoet je uiteenlopende mensen en vinden er brede gesprekken plaats.”

Met religie als uitvalsbasis? Hij grijnst. “Maar neen, dat moet niet altijd over religie gaan. Je kan toch geen hele avond mensen gaan bekeren.”

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234