Zaterdag 27/11/2021

Van Lierde en Vandecaveye: logisch toch?

Hoe spannend is een uitverkiezing tot sportman en sportvrouw van het jaar als nagenoeg alle media al dagenlang dezelfde topfavoriet naar voren schuiven? Niet dus. Het resultaat gisteren deed de verwachting geen geweld aan, en dus namen Luc Van Lierde en Gella Vandecaveye gisteren de hoogste onderscheiding in ontvangst. Alleen Stefan Everts kon er niet zo om lachen.

BRUSSEL.

EIGEN BERICHTGEVING

In het hele rijtje sportprijzen, -juwelen, -trofeeën etc... heet de verkiezing tot Sportman en -vrouw van het jaar de ultieme erkenning. Het referendum gaat dan ook uit van de Belgische Bond van Sportjournalisten, en het verzamelde gild van sportjournalisten zou - in principe - toch goed geplaatst moeten zijn om een gefundeerd oordeel te vellen. Precies 227 beroepsjournalisten beslisten er zo over:

Sportman van het jaar: Luc Van Lierde (928 punten): De trip van zijn nieuwe woonst in Lanzarote naar België had Van Lierde niet voor niets ondernomen. Vorig jaar nog strandde hij op een tweede plaats, dit jaar volgde de opperste bekroning voor zijn wereldtitel in de driekwarttriatlon in Nice, en het wereldrecord op de volledige triatlonafstand in Roth. De titel betekent meteen ook een waardering voor de triatlonsport in het algemeen. "Goed is dat nu triatlon in Sydney een olympische sport is," zei Van Lierde, die zijn programma op de olympische kwartafstand gaat toespitsen. Volgend jaar is hij ook in België te bezichtigen, zo verkondigde hij deel te nemen aan de triatlon van Kapelle-op-de-Bos. Het gros van de wedstrijden zal hij afwerken of in de Verenigde Staten of in de zogeheten ITU-wedstrijden. Als hij daar op het einde van de rit bij de 32 besten behoort, heeft hij meteen zijn kwalificatie voor de Spelen vast.

Net-niet: Stefan Everts (658 punten): "Ik laat me niet meer ontgoochelen," zo had Everts enkele dagen voor de bekendmaking van het resultaat laten verstaan. Hij had de bui al zien hangen. Maar als gisteren puntje bij paaltje kwam, voelde hij zich toch gebelgd dat zijn vierde wereldtitel met negen GP-zeges en het WK voor landenteams niet hoger gewaardeerd werd: "Wat moet ik nog meer doen? Ze zeggen elk jaar dat het 'maar' motorsport is. Maar wij moeten even hard trainen. Ik gun het Luc van harte, maar ik vind het fout dat motorcross het ondergeschoven kind is."

Last-but-not-least: Filip Dewulf (296 punten): Dewulf is een man van hoogtes en laagtes. Precies die ene piek op Roland Garros loodste hem tussen de genomineerden, wat de Limburger op zich al mooi vond.

Sportvrouw van het Jaar: Gella Vandecaveye (628 punten): Dat een judoka het zou halen, was geen verrassing. Niet Werbrouck, wel Vandecaveye ging met de hoogste eer lopen. Ofwel: de zilveren medaille op het WK, de Europese titel en de knappe prestaties op belangrijke internationale toernooien van Vandecaveye haalt het van de bronzen medaille op het WK, de Europese titel en de 'mindere' prestaties op belangrijke A-toernooien van Werbrouck. Vandecaveye heeft nog een groot doel voor ogen: op de Olympische Spelen in Sydney wil ze de titel pakken die haar in Atlanta niet te beurt viel.

Net-niet: Dominique Van Roost-Monami (505 punten): Dit jaar glipte ze de top-20 binnen, een staaltje dat alleen Appelmans haar voordeed. De sprong voorwaarts lukte ze vooral door de kwartfinale op de Australian Open.

Last but not least: Ulla Werbrouck (431 punten): Een ontwrichte elleboog weerhield Werbrouck van betere pretaties - in normale doen had ze alle meisjes op het WK zo gegooid - en een nieuwe bekroning.

Nog dit: het cliché dat er maar een winnaar kan zijn, geldt ook voor de uitreiking van een sporttrofee. De genomineerden of net-niet genomineerden zullen het er voor de camera nooit bovenarms opleggen, maar onderhuids knaagt toch steeds dat gevoel van: waarom zij, en ik niet. Waarbij de topsporters en hun begeleiders snode pogingen ondernemen om de prestaties in verschillende sporttakken te vergelijken. Maar de rok staat hun natuurlijk nader dan het hemd, oftewel: eigen sport eerst. Jean-Marie Dedecker bijvoorbeeld kon niet begrijpen dat Monami voorkomt op de lijst van de genomineerden. Maar zijn er bijvoorbeeld objectieve criteria die bepalen dat een gouden of zilveren medaille in het WK judo - een sport die opgedeeld is in verschillende gewichtscategorieën en dus meerdere winnaars oplevert - hoger gewaardeerd worden dan een halve finaleplaats in Roland Garros of een zege in een 500.000 dollar-toernooi? Om maar te zeggen dat zulke discussies snel oeverloze, subjectieve dimensies krijgt.

Die gekleurde bril hebben ook journalisten op. Daarbij hebben bepaalde sporten meer weerklank dan andere sporten. Ook spelen communautaire overwegingen een rol. Eddy Vinckier, trainer van Vandecaveye, haalde het voorbeeld aan van de eerste uitreiking van Vandecaveye, waarbij ze met een zeer kleine marge won "omdat de Franstalige journalisten het Vlaamse judo geboycot hadden omdat Dedecker een Vlaamse boven de Waalse Christel Deliège had genomen voor de nationale selectie." En de keuze op Eduardo Masso (tennis) boven Georges Leekens als trainer van het jaar doet ook communautaire wenkbrauwen fronsen.

Om maar te zeggen: de heren en dames sporlui tillen best niet te zwaar aan de mechanismen die tot een uitverkiezing leiden. Natuurlijk verdient Everts die trofee evenzeer als Van Lierde, natuurlijk heeft Monami sportief gezien evenveel recht als Vandecaveye op de titel, natuurlijk schat Mick Michels, secretaris-generaal van de BBS, de trofee zeer hoog in ("Bij andere referenda hebben supporters een groot aandeel, hier stemmen sportjournalisten"). Dus, mooi meegenomen, die trofee. Prachtig voor op de vensterbank naast de Chinese vaas ('Made in South-Korea') van grootmoeder. Maar meer ook niet.

Bart Fieremans

Hans Jacobs

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234