Dinsdag 22/06/2021

Van ingestudeerde elegantie tot 'Purple Haze' in technospace

Kwalitatief was het festival een succes, maar de kassa klopt wellicht niet aan het eind van de rit

jazz l jazz brugge 2004

didier wijnants

Jazz Brugge 2004 heeft de meet gehaald, maar met enige moeite. De opkomst lag zelden boven de 400 man en op de slotdag was het zelfs duidelijk minder. Niettemin bood het programma heel wat fraais, maar in de toekomst - als die er voor Jazz Brugge nog is - zal er slimmer geprogrammeerd moeten worden.

Slim en geslaagd was in elk geval wel de samenwerking met het Groeningemuseum, waar de matineeconcerten elke dag volliepen voor Belgische jazz van hoog niveau. Zeer geslaagd waren ook de pianoconcerten in de kamermuziekzaal van het Concertgebouw, voor velen eigenlijk het hoogtepunt van het festival. Alleen de hoofdtabel in de grote zaal vertoonde soms erg zwakke plekken. Neem nu Dejan Terzic (H), een Bosnische Serviër woonachtig in Duitsland. Hij speelt onopvallende mainstreamjazz van dertien in een dozijn. Dat hoeft echt niet op een festival dat prat gaat op zijn specifieke karakter.

Of neem een clown zoals de Turijnse rietblazer Carlo Actis Dato (H), die zijn vakmanschap verkwanselt aan domme fratsen en composities zonder reliëf. De grootste tegenvaller was zonder twijfel het Vienna Art Orchestra (HH), aangekondigd als de absolute topper van het festival. Het is natuurlijk een ronkende naam, dit orkest onder leiding van Mattias Rüegg, maar het bracht flauwe opgewarmde kost in een pretentieus kleedje. Het orkest fietste door een Ellington-repertoire met ingestudeerde elegantie. Op de achtergrond draaide een amateuristisch in elkaar gebokste diavoorstelling mee met nostalgische beelden uit de tijd van toen. De arrangementen waren gaaf, maar zelden opvallend en vooral de inspiratie was ver zoek. Overigens viel ook de spin-off van het Vienna Art Orchestra tegen: het nonet Gansch & Roses (HH) bracht humoristische jazz met een pointe die op kilometers afstand aangekondigd werd. En zo lijkt het wel alsof het een en al droefenis was in Brugge.

Niets is minder waar. Zondagavond was er bijvoorbeeld het beeldige kwartet van Erik Boeren (HHHH). De leden flirtten wat met Ornette Coleman, maar vooral met elkaar. Meesterlijk was het samenspel tussen drummer Paul Lovens en contrabassist Wilbert de Joode, soms leek het alsof hier één instrument te horen was. En elke tik was raak, geen noot werd achteloos aan haar lot overgelaten. Topniveau uit Nederland. Meesterlijk was ook de genereuze hommage aan Jimi Hendrix van gitarist Nguyên Lê (HHHH). Met jazz had dit nauwelijks iets te maken, behalve dat het strookt met de gezonde creatieve geest die de beste jazz kenmerkt. Nguyên Lê deed ongehoorde dingen met de muziek van Hendrix: 'Manic Depression' met een Braziliaans sausje, 'Voodoo Chile' gekruid met Marokkaanse gnawa, 'Purple Haze' in technospace. Groots. Tussen die twee toppers en de tegenvallers was er nog een hele reeks mooie, soms zelfs heel innemende concerten. Pianiste Sophia Domancic (HHH) speelde met haar kwintet een slimme mix van traditionele jazz en eigentijdse geluiden. Het trio EST (HHH) bekoorde het publiek met zijn bekende klankspektakel, goed bestudeerd en uitstekend in de hand gehouden door pianist Esbjorn Svensson. De Finse saxofonist en fluitist Juhani Aaltonen (HHH) was misschien wel de grootste ontdekking van het festival. Hij speelde in de traditie van Albert Ayler en de late John Coltrane, zij het iets onderkoelder en gereserveerder. Niet echt verrassend of vernieuwend, maar dit was wel een coherent en stijlvol trio.

Kwalitatief kun je het festival over het algemeen wel een succes noemen, al mocht de kwaliteit van een duur orkest zoals Vienna Art Orchestra toch wat zorgvuldiger gecheckt worden. Kwantitatief is er echter een probleem: het hoeft geen betoog dat met deze magere belangstelling de kassa aan het einde van de rit niet klopt. De verhoopte publiekstrekkers hebben hun werk niet gedaan, misschien was het programma een tikkeltje te moedig, wellicht was het verlengde hemelvaartweekeinde ook niet het beste tijdstip. Stof voor een stevige evaluatie in de komende weken en maanden.

WAT Jazz Brugge 2004 WAAR EN WANNEER van 20 tot 23 mei in het Concertgebouw van Brugge

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234