Zondag 13/06/2021

'Van gothic moet ik spouwen'

Vanavond mag Adriaan Van den Hoof met zijn collega's van Discobar Galaxie plaatjes kiezen op de Leuvense Oude Markt. De ambassadeur van Marktrock mag dan al vijftien jaar niet meer in het Leuvense wonen, zijn roots blijven in de getto's van Heverlee liggen. 'Hell yeah!'

Door Geert Zagers

Om 'het gevaar van de discobaar' te kunnen doorgronden, moeten we terug naar Adriaans jeugdjaren, toen papa Marc Van den Hoof, presentator en muzieksamensteller bij Klara, zoonlief smaak bijbracht. "Bij ons thuis stond altijd muziek op", zegt Adriaan. "Mijn vader was een groot jazzkenner en speelde onafgebroken zijn elpees: van swing tot hardbop, van Coltrane tot Charlie Parker. Jazz als muzikaal behang bij wijze van spreken."

In vaders voetsporen ging hij ooknaar zijn eerste optreden. "Miles Davis in het Koninklijk Circus in Brussel. Niet slecht voor een tienjarige, moet ik zeggen. Ik was vooral gefascineerd door de man in het paarse fluwelen pak, die trompet speelde met zijn oor tegen de luidspreker."

Pas rond zijn puberteit laat hij de jazz achter zich. Zijn eerste kus mag dan op een concert van de Simple Minds geweest zijn ("geen fan, integendeel"), zijn eerste liefde was de hiphop. Terwijl zijn klasgenootjes in de ban waren van Duran Duran, leert Adriaan The Rock Steady Crew kennen. Met 'Hey you (The Rock Steady Crew)' gaat er een nieuwe wereld open: de wondere wereld van Grandmaster Flash, Run DMC en A Tribe Called Quest. "Ik mocht dan wel in Heverlee wonen, ik heb veel gedaan alsof ik in de getto's leefde."`

Inclusief brede broeken en baseballpetjes? "Dat was mijn grote frustratie. Ik wou dat wel dragen, maar eigenlijk vond ik dat belachelijk. Al heb ik wel met gouden Afrikacontinenten rond mijn nek gelopen. In Londen had ik zelfs een klakske van Zulu Nation gekocht: übercool om toen mee over de speelplaats te lopen, maar nu heb ik ze wijselijk opgeborgen."

Hiphopliefhebbers durven ook wel eens een vergeten plaat van MC Hammer of Vanilla Ice in hun collectie hebben steken. "Spijt heb ik daar niet van. Fantastisch is dat niet, maar het blijft wel leuk. Trouwens, het grootste misverstand over Discobar Galaxie is dat wij foute platen draaien. Wij vinden elke plaat die we opzetten oprecht goed. Wat zijn dat trouwens, foute platen? Als ik naar de tracklist van de cd's van Deckers en Ornelis kijk, zie ik daar 'Pump Up the Jam' tussen staan. Maar dat is toch gewoon een fantastisch nummer?"

Is er dan geen genre dat hem niet kan bekoren? "Wel, ik ben blij dat ik het eens mag zeggen: gothic, (benadrukt iedere lettergreep) daar moet ik van spouwen. De fans zullen mij wellicht satanisch roosteren, maar Within Temptation, dat vind ik de meest grote crap die er bestaat. Hardrock kan ik nog appreciëren en ook met Metallica ben ik mee, maar als het gothic wordt, haak ik af."

Ook de hedendaagse hiphop is niet meer aan hem besteed. "Kanye West of Skeemz uit Gent maken nog goede hiphopplaten, maar rappers als 50 Cent: daar zit geen ziel in. Ik hou van knutsel-hiphop. Zoals de tweede plaat van de Beastie Boys - voor mij de meest onderschatte plaat ooit. Je hoort ze op die elpee echt zoeken naar de perfecte beat of de ideale baslijn. Pharrell Williams van N.E.R.D. heeft die passie ook."

"Een plaat moet me erin zuigen en transponeren naar een andere plaats. Het gevoel geven dat ik in pakweg New York op straat sta. De laatste cd van Gnarls Barkley bijvoorbeeld, daar zie ik een volledige film bij. Hoe die er dan uit uitziet? Héél creapy, maar wel funky."

Via de hiphop gaan zijn muzikale horizonten open en komt hij terecht bij funk en soul. "Als ik ziek was en niet naar school kon, mocht ik mee naar het Flageygebouw waar mijn vader werkte. In de discotheek luisterde ik naar Furious Five. Die haalden hun samples dan weer van funkplaten, en voor je het weet luister je naar James Brown en George Clinton." Zo wordt hij een onvoorwaardelijke fan van Sly and the Family Stone dankzij een documentaire over de Red Hot Chili Peppers. Om uiteindelijk bij de bron terecht te komen: Stevie Wonder. "Songs in the Key of Life: mijn absolute lievelingsplaat. Al de rest is hiervan afgeleid. Straf eigenlijk, dat hij met alles begonnen is."

Kopiëren en downloaden doet hij niet, maar een iPod heeft hij wel. "Een fantastische uitvinding. Je kunt op vakantie gaan en je hele platenkast meepakken." Al zou hij zijn platen en cd's nooit weg doen. "Pas was er een klein kindje thuis dat nog nooit een plaat had gezien. Ze heeft een half uur naar de pick-up zitten kijken, hoe de naald over de groeven ging en daar muziek uit kwam. Wonderlijk vond ze dat."

"Ik hoop dat mijn platencollectie mijn kinderen later ook zo kan fascineren. Dat mijn zoon van vijftien de eerste van Daft Punk opvist en op school zegt: 'Nu heb ik iets ontdekt in de platenkast van mijne pa.' Dat zou ik wel mooi vinden."

1) Songs in the Key of Life (Stevie Wonder) "Gewoon een van de mooiste platen ooit gemaakt. Een feel-goodelpee, die je in één seconde dolgelukkig kan maken."

2) Paul's Boutique (Beastie Boys) "Ze hebben ontzettend veel succes gehad met 'Fight For Your Right' op hun eerste plaat, maar met deze opvolger lieten ze horen dat ze straffe muzikanten waren."

3) Yo! Bum Rush the Show (Public Enemy) "Een van de eerste hiphopplaten. Baanbrekers. En de perfecte combinatie tussen een militante en een fenomenale plaat."

4) People's Instinctive Travels and the Paths of Rhythm (A Tribe Called Quest) "De eerste plaat die ik kocht en hij kan nog altijd mee. Zelfs als ik ze nu beluister, komt dat orgastische gevoel van in de verte terug."

5) Thriller (Michael Jackson) "Eigenlijk het hele oeuvre van Michael Jackson tot hij zot geworden is. Als we lang mogen draaien met Galaxie, durven we wel eens een Michael Jacksonkwartier houden."n De platenbak van Adriaan van den Hoof zit vol variatie, maar Songs In the Key of Life van Stevie Wonder en Thriller van Michael Jackson zijn nog steeds zijn beste vinylplaten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234