Zaterdag 31/07/2021

Van femme fatale tot goedmoedige matrone

'As Tears Go by' blijft een mooi liedje. Maar magie? Die was meestal ver te zoeken

chanson l Marianne Faithfull laat steken vallen in Koninklijk Circus HH

Dirk Steenhaut

Hooggespannen verwachtingen voor het concert van Marianne Faithfull, dinsdagavond in het Koninklijk Circus. Met Before the Poison had de zangeres vorige herfst immers een van de beste cd's uit haar 41-jarige carrière afgeleverd. Jammer genoeg zette die artistieke heropleving zich niet door op het podium. Faithfull en haar band presteerden onder het verhoopte niveau, al kende de set af en toe wel een paar opflakkeringen.

De tijd staat niet stil. De angelieke verschijning die tijdens de sixties meer dan één Rolling Stone het hoofd op hol bracht, is inmiddels een goedmoedige matrone van 58 geworden. Ze beschikt nog altijd over enige uitstraling, blikt de wereld tegemoet met een relativerende knipoog, maar is zeker niet het type dat met zich laat sollen. Daarvoor heeft Marianne Faithfull in het verleden iets te vaak aan de rand van de afgrond gestaan. De drank en drugs heeft ze afgezworen en in Brussel verontschuldigde ze zich zelfs omdat haar concert, wegens gezondheidsperikelen, ruim een half jaar later plaatsvond dan voorzien. Maar tegelijk gedroeg ze zich als een niet altijd even gracieuze diva. Tijdens het concert installeerde een van haar hulpjes in allerijl een ventilator om haar enige koelte toe te waaien en enkele gecultiveerde tics - jasje uit, jasje aan - waren haar zeker niet vreemd. Toen La Faithfull tussen twee nummers door stoer een sigaret opstak, begon ze na één trekje al onbedaarlijk te rochelen. Beetje gênant toch van zo'n Grote Dame.

Haar schuurpapieren stem bleek nog intact, maar veel expressie zat er niet meer in. De zangeres moest zich voortdurend forceren om boven het geweld van haar groep uit te komen, zodat ze zich in 'Incarceration of a Flower Child' aan een pijnlijke vorm van overacting bezondigde. Ook in 'The Ballad of Lucy Jordan' vloog ze op routine, wat het emotionaliteitsgehalte van de vertolking niet ten goede kwam. Faithfull had enkele prima muzikanten om zich heen geschaard, onder wie bassist Fernando Saunders (zie Lou Reed) en gitarist Barry Reynolds, haar toeverlaat uit de Broken English-periode en auteur van songs als 'Guilt' en 'Times Square'. Nergens klonk hun samenspel echter als dat van een echte groep. Vooral de houthakkersaanpak van drummer Courtney Williams zorgde regelmatig voor tandengeknars. Zelfs 'Sister Morphine', dat mooi en ingetogen begon, werd totaal in de vernieling gemept.

De chanteuse putte in Brussel uit haar omvangrijke discografie, maar dat nam niet weg dat het concert nogal vreemd was opgebouwd. 'She' werd bedolven onder kitscherige keyboards en elders klonken de arrangementen al net zo overdadig. Gelukkig kwamen de recente nummers beter uit de verf. In 'Last Song' gaf Faithfull eindelijk blijk van de nodige stembeheersing, terwijl 'Mystery of Love' en 'No Child of Mine' trefzekerheid suggereerden zonder de cd-versies te overklassen. Toegegeven, 'As Tears Go by', waarmee het voor Marianne Faithfull allemaal begon, blijft een mooi liedje. Maar magie? Die was in het Koninklijk Circus meestal ver te zoeken.

Veel beter kwam de artieste uit de verf als de begeleiding sober werd gehouden, zoals in Harry Nilssons 'Don't Forget Me' en, vooral, het door Tom Waits aangereikte, naar jazz en Weimar-cabaret geurende 'Strange Weather'. Op die schaarse momenten toonde Faithfull zich een waardige erfgename van Marlene Dietrich. Het hoogtepunt van de avond was echter John Lennons 'Working Class Hero', waarin de zangeres, een en al verontwaardiging, de woorden uitspuwde als tabaksfluimen, ook al verried haar Queen's English haar aristocratische origine. De groep klonk hier op haar inventiefst: broeierig en met knappe, jazzy asides van de pianist. Ook 'Crazy Love', waarin Saunders de strijkstok hanteerde, mocht er best wezen. Alleen was tegen die tijd het kalf al lang verdronken.

De enige bis, het door Ulrike Meinhoff geïnspireerde 'Broken English', miste scherpte. Ook hier moest Faithfull noodgedwongen de hoogste noten laten hangen. De theatrale manier waarop ze daarna, wuivend en handkusjes uitdelend, het podium verliet, zou in het Vaticaan wellicht op goedkeurend geknor worden onthaald, maar bezorgde bovengetekende vooral een wee gevoel. Marianne mag bij onze zuiderburen dan symbool staan voor vrijheid en revolutie, haar Britse tegenhangster is, tot nader order, alleen nog een historische bezienswaardigheid.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234