Zondag 07/08/2022

ColumnDe megastad

Van een lockdown ga je gekke dingen doen, ook in Shanghai

Vrouwen in beschermende kledij rijden op een elektrische scooter door de straten van Shanghai. Beeld REUTERS
Vrouwen in beschermende kledij rijden op een elektrische scooter door de straten van Shanghai.Beeld REUTERS

Metropolen bieden een groeiend deel van de wereldbevolking onderdak. Hoe houden de mensen het daar leefbaar? Correspondenten doen wekelijks verslag vanuit hun eigen megastad. Deze week: Eva Rammeloo in China.

Eva Rammeloo

Een broccoliquiche, een ovenschotel met aubergine en een aantal bakjes met mangopuree voor de vitamines. Als ik ze een beetje aanduw, passen er in de bovenste lade van mijn vriezer nog net een paar dozijn dumplings. Laat die lockdown maar komen.

Als het zwaard van Damocles hangt een nieuwe afsluiting boven onze hoofden. Telkens als er nieuwe besmettingen zijn, houdt iedereen zijn hart vast. Niemand weet waar we aan toe zijn, want eind maart zei het stadsbestuur ook dat de stad maar ‘even’ op slot zou gaan. Vijf dagen werden gevolgd door twee maanden; 65 krassen op de ziel van Shanghai.

Lokale bestuurders, politie en vrijwilligers die zich verlekkerden aan de macht die ze plots hadden, gebrek aan eten en de angst om afgevoerd te worden naar een mensonwaardig isolatiekamp. Nu bijna iedereen weer vrij rond kan lopen, vliegen de anekdotes in het rond.

Mensen gingen gekke dingen doen. “Ik zette toch maar een plastic zak met water op het doucheputje”, vertelt een kennis. We zitten op een bankje voor een café dat aan de deur koffie serveert. Hij wist echt wel dat het onzin was, van die plastic zak. “Maar op alle verdiepingen om ons heen waren mensen besmet, terwijl iedereen al dagen niet meer buiten was geweest. Misschien verspreidde het virus zich toch via de riolering?”

Om menselijk contact te voorkomen, haalde hij zijn boodschappen naar boven via een touw uit het raam. Zo hoefde hij niet door de gemeenschappelijke ruimtes naar de uitgang te lopen. Als er geen coronabesmettingen meer waren, zou de stad weer vrij zijn. Die Nul werd een luchtspiegeling aan de horizon. Telkens kwam het stadsbestuur met nieuwe stappenplannen. En telkens kwam er niets van terecht.

De uitzichtloosheid van de situatie frustreerde de inwoners het meest. Ze hielden zich vast aan logica en beloftes waarvan ze zelf stiekem ook wel wisten dat het onzin was. Zo zouden gebouwen en buurten opengaan als er twee weken geen nieuwe besmettingen waren. In chatgroepen telden de mensen de dagen af. Al tien dagen geen yang meer, klonk het dan hoopvol. Yang betekent ‘positief’. Maar in plaats van yang stond er in de chat dan een schaapje afgebeeld, naar een ander karakter dat je hetzelfde uitspreekt, maar schaap betekent.

En dan was er op dag twaalf of dertien tóch een mysterieuze nieuwe besmetting. Zou het echt? Of durfde het buurtcomité de opening nog niet aan? Van honger ging het naar woede, en van frustratie ging het naar argwaan en uiteindelijk naar apathie.

Bijna dagelijks liepen vrijwilligers met megafoons langs de huizen. Ze riepen mensen op naar buiten te komen om te testen. ‘Mijn buurvrouw is al een maand lang binnengebleven, ze weigert te testen’, appte een vriend. En inderdaad, waarom zou je? Zelf had ik het geluk dat ik buiten Shanghai verbleef, tijdens de twee maanden durende lockdown. Bij mijn terugkomst viel me op dat iedereen zo netjes doet wat hem wordt verteld.

Maar waarom eigenlijk? Waar staat dat we móeten testen als het buurtcomité dat wil? En wie bepaalt dat ik me moet melden als ik een kriebel in mijn keel heb en een warm voorhoofd? Zo kreeg yang in mijn hoofd langzaam de betekenis van dat andere karakter, het schaap. Lokale media rapporteerden dat de laatste mensen die afgelopen week positief testten zichzelf bij een ziekenhuis meldden. Schaapjes. Maar misschien is dat wat twee maanden opsluiting met je doet. Zoals een vriend het uitdrukte: “Shanghai is wel vrij, maar wij inwoners niet”.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234