Woensdag 25/11/2020

Van ecofashion tot biocouture

HASSELT

Mode verandert met kleine, jaarlijkse trends, en in grote, ingrijpende golven. In de jaren zestig zorgden de eerste vluchten naar de maan voor een radicale ommekeer, vandaag zijn het de technologie en het groene bewustzijn die zorgen voor een totaal nieuwe visie op kleding. Onder de titel Alter Nature: The future That Never Was heeft het modemuseum van Hasselt een interessante tentoonstelling uitgewerkt die terugblik en tegelijk vooruitblik is.

Hoe dachten de ontwerpers in de jaren zestig dat de mode zou evolueren, en hoe maken ontwerpers vandaag dezelfde denkoefening? De tentoonstelling kadert in een groter opzet, waaraan verschillende cultuurhuizen, hogescholen en onderzoeksinstellingen meewerken (zie kader).

‘Space’ was het toverwoord dat vijftig jaar geleden de geesten bezighield en voor een ommekeer in de mode zorgde. “Voordien keken ontwerpers naar het verleden”, zegt curator Kenneth Ramaekers, “in de jaren zestig kantelde dat en begon men vooruit te kijken”. Vertrouwd, want eigenlijk heel hedendaags, zien jurken, juwelen en schoenen uit die periode eruit. Roger Vadim draaide de cultfilm Barbarella en Paco Rabanne smeedde zijn jurken van metalen plaatjes. Die zien we op de zolder van het museum, naast de geometrische modellen met ingewerkte juwelen van Pierre Cardin, de unisekspakken van Gernreich en Courrèges, die ontworpen lijken voor hostesses van een ruimteveer. En meteen zien we ook waar Alber Elbaz van Lanvin de mosterd haalde voor zijn vorige zomercollectie.

Vandaag zijn ontwerpers begaan met het milieu, ze denken na over duurzaamheid en ethiek, en ze maken gebruik van de recentste technologie. Een fluojasje is heel praktisch om te worden gezien in het verkeer, maar zo lelijk! Marina Toeters ontwikkelde een regenjas van normaal uitziende, zwarte stof, maar met minuscule glasbolletjes die reflecteren. Een gebreide jurk van haar blijkt bestand tegen bacteriën, wat erg nuttig zou kunnen zijn voor ziekenhuispersoneel. Alyce Santoro maakt als kunstenares een jurk van cassettebandjes die geluid voortbrengt als je erover wrijft. De Nederlandse Wiete Omeer creëert poëtische witte halssnoeren van in water oplosbare draad en plantenzaden. Door zweet of regen lossen de draden op en verdampt het sieraad. Maar de zaden gaan terug in de natuur zodat nieuwe wilde bloemen kunnen bloeien.

Het Hasseltse modemuseum is geen gemakkelijke ruimte. Scenografe Lien Wauters is erin geslaagd om de zalen zo aan te kleden, dat ze de thematiek versterken. Je wandelt langs zilverkleurige ballonnen door een spacegang naar de sixties, en je kijkt naar technologische experimenten in een zaal waar honderd laboratoriumjassen aan haakjes hangen. Hier zien we hoe technologie uit de plastische chirurgie kan worden toegepast om juwelen te maken van beendermerg, bijvoorbeeld voor trouwringen met een heel bijzondere symboliek.

Op een glamourfoto zien we een vrouw met het doorgestikte motief en het logo van Chanel op de huid. Het kunstenaarskoppel achter Knowear, Peter Allen en Carla Ross Allen, poneert daarmee de controversiële stelling dat in de toekomst de huid kan verhuurd worden als billboard voor reclame.

Bij Biocouture wordt de natuur gebruikt voor duurzame mode. Suzanne Lee mengt bacteriële cellulose met groene thee tot een brij die vervolgens op het lichaam wordt gemodelleerd tot modieuze kledij. Natuurlijk zijn er ook ‘groene’ kleren, onder meer fraaie jassen die Christopher Rayburn maakt van legerstocks. Die worden volop gecommercialiseerd en zullen ook te koop zijn op 2 en 3 april, in de pop-up shop Halleluja.

Mousse van room, oesterzwammen en mensenbloed

Ook het Huis voor Actuele Kunst z33 doet mee aan Alter Nature. Sinds november loopt er de tentoonstelling We Can met werk van twintig internationale kunstenaars en designers. Zaterdag opende een tweede, The Unnatural Animal, een fascinerende oefening van twee ontwerpers, Tuur van Balen en Revital Cohen. Tegen een achtergrond van biowetenschappen en technologie, maken ze installaties die speculeren over veranderende gewoonten. Zo stelt Revital Cohen voor om dieren in te schakelen als leverancier van organen, en zo bijvoorbeeld een lam te gebruiken voor nierdialyse. Een ander idee dat ze uitwerkt is onze appendix, die tot niets meer dient, te vervangen door een nieuw orgaan dat elektriciteit zou opwekken. Tuur van Balen zoekt met Pigeon d’or uit hoe je duiven zeep kan laten schijten in plaats van drek, zodat ze de autoruit schoon, in plaats van smerig maken. En hij ontwikkelde een apparaat waarmee hij aan zichzelf bloed kan onttrekken, dat vervolgens met oesterzwammen en room wordt bereid tot een mousse (naar een recept van René Redzepi van Noma). Vies? “Je eigen bloed eten is minder vies dan varkensbloed”, zegt de kunstenaar.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234