Zaterdag 26/09/2020

Van de doden niets dan goeds

Valery Puylaert en Sandra Cornelissen zijn twee goedlachse rockchicks uit Zeeuws-Vlaanderen. Milfs with a mission, om het eens modern maar heel oneerbiedig te zeggen.

Vijftig jaar popgeschiedenis heeft slachtoffers gemaakt.

Keith Moon (geneesmiddelenvergiftiging) en John Entwhistle (hartklap wegens drugs) van The Who zijn niet meer op aard.

Brian Jones van de Stones is al langer dood dan wij ons kunnen herinneren.

Van The Beatles is al de helft dood. McCartney verloor zijn vrouw Linda in 1998 aan borstkanker. Dit jaar stierven George Martin en Henry McCullough, gitarist bij Wings.

Syd Barrett van Pink Floyd werd manisch kierewiet en stierf in 2006 aan suikerziekte. Toetsenman Richard Wright stierf in 2008 aan kanker.

Neil Young stond al dikwijls aan een open graf: gitarist Danny Whitten stierf in 1972 aan een overdosis, producer David Briggs overleed in 1995 en Ben Keith, pedalsteelmaestro suprème, overleed in 2010. In 2014 stierf bassist Rick Rosas.

Nog een geluk dat Bob Dylan een soloact is.

Vlaanderen spreekt een woordje mee in Indio

Valery: "We hebben een geweldige reis, we hebben zo'n camper gehuurd, heerlijk. Eerst een dagje Venice, dan Santa Barbara, na Desert Trip gaan we nog naar Monterey en San Francisco. Dan is het op en gaan we naar huis. We hebben al besloten dit volgend jaar opnieuw te doen met zijn tweeën. Het is toch anders dan met je man. (lacht)"

"We hebben de Stones al meer dan tien keer gezien," pikt Sandra in, "de eerste keer in het Feyenoord-stadion in juni 1982. The J. Geils Band in het voorprogramma. Dat was mijn eerste concert. Ze begonnen met 'Under My Thumb'. Dat heeft een diepe indruk op me gemaakt. We kwamen ooit zelfs een keer op zo'n vipfeestje terecht. Daar kregen we oogcontact met Jagger. En ik heb weleens een hand van hem gehad. En kusjeshandjes van Keith. Keith vinden we de leukste, maar als het moet, dan gaan we wel voor Mick. (lacht)"

"Die mannen hebben ook gewoon lol", lacht Valery. "En wij dus ook. Nu vinden ze ons te oud, vrees ik. De zak. Hij heeft weer een nieuw kind, blijkbaar. Voor de achtste keer vader. Kun je nagaan."

Jos Digneffe is bij ons vooral bekend door zijn vakbondswerk: hij was jarenlang voorzitter van ACOD-spoor. Er kon geen staking georganiseerd worden of Jos moest het komen uitleggen op tv. Hij is sinds 2013 met pensioen en is in Californië samen met zijn zoon.

"Ik ben sinds mijn veertiende fan van de Stones. We spreken over 1967. Toen kocht ik hun eerste elpee, met onder andere 'Tell Me', 'Walking the Dog', 'Little by Little' en 'Carol' op. Helemaal verkocht. Naar concerten gaan doe ik pas sinds de Steel Wheels-tour."

"Ik probeer elke tour vier tot vijf concerten mee te pikken en probeer er zeker bij te zijn als het om legendarische concerten gaat. Ik was bij 50 jaar Stones in the O2 in Londen, bij Back to Hyde Park en op het festival van Glastonbury. Desert Trip mocht niet in dat rijtje ontbreken. Goed concert, naar mijn Stones-normen een 7,5 op 10, maar ik ben als diehard fan natuurlijk niet de geschikte persoon om over Stones-concerten een objectief oordeel te vellen."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234