Woensdag 22/01/2020

Van bondgirl tot strijdster tegen seksisme

Tien jaar geleden leek ze op weg naar Hollywood-sterrendom, maar de laatste jaren heeft Gemma Arterton een ander pad ingeslagen, waarin ze meer vrijheid heeft en films als Their Finest kan maken. 'Ik kijk graag naar independent films, dus ik dacht: zo moet ik er meer doen.'

"Toen ik zeventien was en al theater speelde, zag ik Dancer in the Dark", vertelt de Britse actrice Gemma Arterton (30) ons wanneer we haar ontmoeten in een Londens hotel. "In de eerste plaats omdat ik gewoon een grote Björk-fan was (lacht). Ik dacht: 'Oh my God, wat is dit?' Het was zo inventief, en kleurrijk, en theatraal en, euh, waanzinnig. Ik had nog nooit een arthousefilm gezien, tot Dancer in the Dark. Toen wist ik: ik wil ook in films acteren."

Het markeert het begin van een carrière die niet over rozen is gelopen. Na haar bijrol in de James Bond-film Quantum of Solace, werd Arterton getipt als de volgende grote Hollywood-ster, maar keuzes voor de verkeerde blockbusters - Prince of Persia en Clash of the Titans, om maar iets te zeggen - gooiden roet in het eten. Bovendien leek Arterton beter te gedijen in kleinere, Britse producties als Tamara Drewe en The Disappearance of Alice Creed. "In de eerste plaats omdat de films zijn die ik zelf graag ga kijken", zegt Arterton daar zelf over. "Ik dacht: zo moet ik er meer maken."

Nu is er Their Finest, van An Education-regisseuse Lone Scherfig: een period dramaover de Britse filmindustrie tijdens de Tweede Wereldoorlog. Met alle jonge mannen aan de frontlinie krijgen vrouwen als Artertons Catrine, een ambitieuze copywriter, plots een kans.

Catrine wordt ingeschakeld omslop - vrouwendialogen - te schrijven voor een propagandafilm die de Amerikanen moet overtuigen om mee de oorlog in te stappen, al worden haar ambities snel weer getemperd: "Je weet wel dat we je niet evenveel kunnen betalen als de chaps", vertelt de minister van Informatie (Richard E. Grant) haar. Of hoe de filmindustrie zeventig jaar geleden niet zo veel verschilde van die van nu.

"Ik denk dat het seksistische thema in Their Finest erg subtiel wordt aangebracht", vertelt Arterton. "Het is maar één draad in een wirwar van verhaallijnen, en als je niet oplet, merk je het nauwelijks op. Maar tegelijk is het erg aanwezig. Het wás ook gewoon zo in de jaren 40, als het op werken in de filmindustrie aankwam - en op werken tout court. Het was eigenlijk zo tot recent."

Taboe

Actrices als Patricia Arquette, Jennifer Lawrence en Natalie Portman klaagden de afgelopen jaren de loonkloof aan. Met succes, denkt Arterton. "Het is goed dat vandaag meer en meer high-profile acteurs zich over die problematiek uitspreken. Vijf of tien jaar geleden kwam dat onderwerp, de discrepantie tussen mannen en vrouwen in de sector, nauwelijks aan bod. Maar het lijkt me nogal voor de hand liggend dat vrouwen hetzelfde loon krijgen, als ze hetzelfde werk doen als een man. Toch worden nog veel vrouwen steeds nerveus om dat onderwerp aan te snijden op hun werk. Net daarom is het goed dat er zo veel over gesproken wordt: het taboe wordt doorbroken, en er verandert eindelijk iets. Ik durf nu te vragen hoeveel mijn mannelijke tegenspeler verdient, terwijl die gedachte vijf jaar geleden niet eens in me zou zijn opgekomen."

Het helpt ook dat er meer vrouwen in de regiestoel kruipen. Meer regisseurs van vrouwen leiden tot meer films mét vrouwen, blijkt uit studies. Arterton sluit zich daar bij aan. "Het verschil tussen vrouwelijke en mannelijke regisseurs ligt niet in hun aanpak, maar in de verhalen die ze vertellen. Logisch ook: als ik een film zou maken, zou ik ook een verhaal willen vertellen dat me na aan het hart ligt, met een hoofdpersonage waarmee ik me verbonden zou voelen."

Na te hebben samengewerkt met filmmakers als Scherfig, Anne Fontaine (Gemma Bovery) en Marjane Satrapi (The Voices), beginnen ook bij de actrice zelf plannen te rijpen om de stap naar regisseren te zetten, al mogen niet te ongeduldig zijn. In de nabije toekomst hoeven we de eerste Arterton-regie nog niet te verwachten. Of toch niet in de bioscoop.

"Er zijn een aantal ideeën die in mijn hoofd spelen, als het op schrijven en regisseren aankomt, maar die moeten nog concreter worden. Er is één project waar ik me heel graag aan zou zetten, maar daar ga ik verder nog niets over vertellen. En voor ik aan film begin, zou ik eerst graag mijn eigen theatervoorstelling maken. Bij een film moet je met veel meer mensen en een veel grotere crew rekening houden. Een toneelstuk is meestal kleiner, en ik voel me het best als ik simpelweg met tekst en acteurs kan werken. Dat lijkt me dus de logische eerste stap, om daarna ook zelf een film te maken. Maar dat zal pas over vijf of tien jaar zijn, vrees ik."

Lees de recensie van Their Finest online

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234