Maandag 18/01/2021

Van arbeidsslaaf tot rebel en antiheld

Als er iemand een patent heeft op het geloofwaardig en zonder pathos neerzetten van sombere, gekwelde zielen, dan is het de Waalse acteur en trots Olivier Gourmet. Dat doet hij ook ook dit langspeelfilmdebuut van de jonge Française Fabienne Godet, een fragiele, intimistische en moedige sociale thriller over druk en revolte op de werkvloer.

Door Luc Joris

Veel recente Franse films die zich afspelen binnen het milieu van de bedrijfswereld en inhaken op de gelatenheid, het wantrouwen, de twijfel of het verzet van het personeel wanneer het met onaanvaardbare praktijken of dreigend ontslag geconfronteerd wordt, zijn er niet.

Ressources humaines en Violence des échanges en milieu tempéré zijn op dat gebied de uitzonderingen. Vooral die laatste film, met Jérémie Renier als een junior bedrijfsconsultant die een herstructureringsplan voor een fabriek uit de provincie moet voorleggen - als Renier de filmprins van de Dardennebroers is, dan is Gourmet hun koning -, vormt een interessant duo met Sauf le respect que je vous dois.

Godets polar speelt zich voor een stuk af binnen een kleine drukkerij in Nantes. Het is daar ook dat we François (rol van Gourmet) leren kennen. Als technisch kaderlid heeft hij onregelmatige uren en klopt hij lange dagen, waar ook zijn familiaal leven onder lijdt. François plooit zich nogal gemakkelijk naar de eisen en wensen van de nieuwe autoritaire baas. Sommigen zijn daar minder soepel in, zoals François' vriend Simon (Jean-Michel Portal), die zich minder door het systeem laat opslokken. Wanneer Simon brutaal ontslagen wordt, schrikt ook François wakker. Hij komt in een crisis terecht, gevoed door gevoelens van onrecht en vooral de stilzwijgende houding en onverschilligheid van zijn collega's. Hij begint te rebelleren, zoekt het conflict en slaat op de vlucht wanneer een incident met zijn baas uit de hand loopt.

Godet vertelt haar sociale thriller, al is het meer een intieme karakterstudie over de val en de ontreddering van een man, op een licht verbrokkelde, soms desoriënterende manier. De stijl is ingehouden ruw naturalistisch met vaak donkere beelden van Carnagesfotografieleidster Crystel Fournier. Het scenario van deze serene maar nooit militante aanklacht, al gaat er wel een rebelse sfeer van uit, is niet altijd even sterk. Vooral in de scènes met Julie Depardieu als onderzoeksjournaliste is de film een beetje lui. Heel dit subplot draagt er eigenlijk weinig toe bij, terwijl men een personage zoals dat van François' geduldige vrouw (Dominique Blanc, waardig zoals altijd) iets te veel links laat liggen. Maar eigenlijk doet dat allemaal niet ter zake. Sauf le respect que je vous dois maakt het proces en een sombere radiografie van de pijn, de kwellingen, de wanhoop, de colère en het gewetensconflict van François. En dat gamma van gevoelens geeft Olivier Gourmet - met die stille, zware blik van hem - perfect gestalte.

JJJ

Regie Fabienne Godet Hoofdrollen Olivier Gourmet, Julie Depardieu, Dominique Blanc, Marion Cotillard, Jeffrey Barbeau, Jean-Michel Portal Land Frankrijk Speelduur 90 minuten Voor liefhebbers van sombere, maar urgente sociale cinema en iedereen die graag op de barricade staat Te mijden door pretzoekers, tegenstanders van themafilms en cynische bedrijfsrevisoren en managers

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234