Donderdag 01/12/2022

Vaklui met passie

al dertig jaar samen, toch blijft het fris klinken

Jazz > Woody Allen en New Orleans Jazz Band spelen ten dans JJJJ

In Woody Allen schuilt, behalve de cineast die u kent, ook een jazzklarinettist. Die is bedaarder en minder rad van tong dan zijn filmende alter ego, maar wél even passioneel met zijn vak bezig, zoals we vrijdag in het Brusselse Bozar konden vaststellen.

door Rudy Tambuyser

U kent Woody Allen als verzinner of vertolker van neurotische, hypochondrische, chaotische en onhandige personages, die aannemelijk maken dat men zich een leven lang kan uitdrukken in kettingen van oneliners.

Welnu, Woody Allen de klarinettist kwam, net voor 'Down in Honky Tonk Town' van de chique zaal een kroeg poogde te maken, in aandoenlijk traag Frans zeggen te hopen dat we van de muziek hielden, en dat we in het andere geval altijd nog zijn films konden bekijken.

Dat was de enige witz van de avond: zijn films bulken immers van de oude jazz die hij en de New Orleans Jazz Band anderhalf uur lang brachten. Verder zei Allen helemaal niks. Hij speelde, gezeten tussen banjospeler-leader Eddy Davis en trompettist Simon Wettenhall, meestal met de ogen gesloten, zijn choruses en solo's. Alleen nu en dan onderbroken door een voorstel voor het volgende nummer. Hij deed dat overigens uit het vuistje, want een playlist stelt het gezelschap, met ruim duizend nummers in hoofd en vingers, nooit op. Zo leek Allen het publiek erop te wijzen, dat wie niet voor de muziek gekomen was een andere keer moest terugkomen. Op die manier reduceerde hij zichzelf op het podium tot een klarinettist van uitstekend amateurniveau die toevallig sterk op de een of andere filmster lijkt.

De groep speelt al zo'n dertig jaar samen, onder meer een vaste maandagavond in het Carlyle Hotel in Manhattan, en toert al sinds 1996. Toch slaagt hij er goed in, fris te blijven klinken. Het enorme repertoire waaruit wordt geput naar de inspiratie van het moment, speelt daarin allicht een rol. Verder is er die schitterende mengeling van warme liefde en koele professionaliteit die goede musici in welk genre dan ook kenmerkt.

Tenslotte is er nog een derde, wat ons betreft ontroerende omstandigheid. In de oude jazz is zingen bij wijze van spreken niet echt een vak. Iedereen kent de lyrics, en wie tijd en zin heeft of daartoe wordt aangemaand, komt zingen. Nu weten we allemaal dat zingen moedig is, en de lichte onzekerheid en mild tintelende gêne die ermee gepaard gaat, bleef bij iedereen prachtig voelbaar: bij drummer John Gill, die de spits afbeet, en de schitterende pianist Conal Fowkes die lichtjes onvast onder meer 'My blue heaven' zong, zowel als bij Eddy Davis zelf, met onder meer 'Saint Louis Blues' en 'Sweet Georgia Brown'. Simon Wettenhall zorgde even voor hilariteit toen hij tot driemaal toe vergeefs probeerde 'Ice cream, you scream' in te zetten, terwijl Woody Allen, die niks had gezien, de solorondjes aaneen bleef rijgen.

Het was de straffe trombonist Jerry Zigmont die zong in het enige nummer dat voor de goede verstaander de joligheid van de avond wat brak. '(Down by the riverside) Ain't gonna study war no more' is behalve een kraker uit het genre ook een lied dat op het einde van de Amerikaanse burgeroorlog uiting gaf aan de oorlogsmoeheid. Uit de monden en handen van dit overwegend Amerikaans-Joodse gezelschap kreeg dit een extra-dimensie.

De enige solist die niet zong, was Allen zelf. En dat vonden wij, zonder de liefde erbij te verliezen, een beetje kleintjes van de regisseur die zijn acteurs de musical 'Everybody says I love you' heeft aangedaan.

www.woodyallenband.comHet ensemble speelt

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234