Vrijdag 23/10/2020

Utopie op kindermaat

Een trainingskamp voor superhelden is geen kamp voor kinderen. In Next Day, een stuk van regisseur Philippe Quesne voor Campo, organiseren dertien kinderen tussen 8 en 11 zo'n kamp zelf. Zonder volwassen pottenkijkers staan ze hun mannetje. Ook het feit dat Next Day in première ging op het Duitse topfestival Theater der Welt bracht hen niet van hun stuk.

De kinderen zitten rond een overheadprojector als het publiek binnenkomt. Om hen heen is het een rommeltje. Daar slaan ze allemaal geen acht op: het gevecht tussen de gruwelijke monsters die ze verzonnen en op de muur projecteren is veel interessanter. Tot een grote bolle lamp oplicht, rook van tussen schuimblokken het podium oprolt en de 'Trollendans' uit Griegs Peer Gynt-suite uit de boxen loeit. Uitgelaten takelen de kinderen dan een bord met de fluo letters 'NEXT DAY' omhoog en dansen eromheen: hun verhaal begint.

Een achterdoek suggereert dat dit verhaal zich afspeelt op een braak terrein naast sjofele flatgebouwen. De kinderen hebben er het rijk voor zich. Ze slepen instrumenten aan voor hun eerste collectieve actie: een concert waarin ze ijverig Also sprach Zarathustra van Richard Strauss verminken. Toch is de keuze toepasselijk: net als in de film 2001, a Space Odyssey kondigt het een groots nieuw begin aan. Eén jongen doet echter niet mee: hij droomt liever weg bij een boek over de mooiste kastelen van België.

Een projectie deelt mee dat dit het eerste item was van een trainingskamp voor superhelden. Het verdere programma, twaalf items, volgt. De kinderen werken het netjes af . Geen suspense, zelfs totale voorspelbaarheid dus in dit stuk. Ook bij de items zelf. Wat is er 'origineel' aan fictieve reclamespots, een aanval van buitenaardse wezens (hier mag het publiek even meedoen) of de wederopbouw van de wereld 'the next day'. Er is zelfs geen spoortje onenigheid of geweld tussen de kinderen om de actie te kruiden. Is dit de 'ultra light'-versie van Lord of the flies?

Nee, want het gaat hier niet om suspense, psychologie of originele vondsten. De Franse regisseur Quesne roept samen met de kinderen een kleine, geïsoleerde gemeenschap op. Daar bloeien met de schraalste middelen de wonderlijkste, maar ook kwetsbaarste ideeën op. Dat thema zit in al Quesnes werk, maar de kinderen zetten het helemaal naar hun hand. Zoals Flo op het einde van het stuk in het wilde weg improviseert over zijn toekomst als volleerde superheld, dat doet geen acteur hem na.

Dat is niet alles. In Next Day leven de kinderen zich ver van het toeziend oog van volwassenen en netjes aangeharkte speelpleinen uit. Die situatie komt nog zelden voor, laat staan dat men ze tolereert. Het kan niet proper genoeg, al is de wereld ondertussen bijna om zeep.

Next Day stelt bijna terloops de vraag met welke wereld we onze kinderen dan opzadelden. Is hun fantasie verzet?

In het najaar op talloze plaatsen in Vlaanderen, onder andere in Campo Gent. www.campo.nu

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234