Woensdag 28/10/2020

Review

Unsane **** en Big Business ** laten de Vooruit daveren

Beeld Alex Vanhee

De rondreizende muziekclub Democrazy deelt een opmerkelijke geschiedenis met de legendarische New Yorkse noiserockers van Unsane: van begin tot eind jaren '90 haalden ze de band maar liefst vijf keer naar Gent. Dat Unsane, in tegenstelling tot hun wapenbroeders Helmet en Sonic Youth, nogal noest heeft vastgehouden aan die underground- en cultstatus, hoeft niet gezegd. Toch kregen ze een stevig gevulde Balzaal op de been, die met de grootste gewilligheid hun oren én nekspieren naar de verdoemenis lieten helpen.

Met Big Business hadden ze overigens een al even opmerkelijke opener mee op tour. De uit Seattle afkomstige sludge metalband begon namelijk als een duo, met alleen drum en bas. Wanneer Jarred Warren en Coady Willis daarna werden ingelijfd door The Melvins, mochten ze steevast openen als Big Business en kwam tweede Melvins-drummer Dale Crover zelfs de spaarzame gitaarriedels live opvullen. Hun jongste EP Quadruple Single was alweer de tweede plaat met een gitarist fulltime in dienst en helaas het signaal voor fans van het eerste uur om af te haken. Gitarist Scott Martin paste dan ook evenveel in het plaatje als een stageset met roze teddyberen. Met zijn meterslange haren wapperend in de wind, die krullende snor en een pront vooruit gestoken borst leek het wel alsof hij samen met Lynyrd Skynyrd op een gigantisch redneckfestival stond te spelen. Zijn bijdrage was bovendien zodanig banaal dat het publiek het nauwelijks had gemerkt mochten wijzelf daar op het podium wat over de gitaarhals staan glijden. Het gaf dit concert van Big Business een wat smerig en goedkoop kantje mee, alsof we naar een bio light versie van The Melvins aan het kijken waren. Het maakte dat onze ogen haast in hypnose gefocust stonden op meesterdrummer Coady Willis.

Tot onze eigen verbazing mocht Willis bovendien ook nog bij Unsane aantreden. Vince Signorelli moest net voor de tour afzeggen met een heupfractuur en werd waardig vervangen door Willis die zich profileerde als een machinale metronoom die het concept ultra violence omzette in de meest onmogelijk klinkende roffels. Het verhief het al vroeg in de set verstopte 'Against The Grain' tot een nog forser klinkende middenvinger. Net zo bij het uit een groovy mondharmonica intro ontspruitende 'Alleged' en het ronduit gemene 'Sick', waarbij zanger/gitarist Chris Spencer de noten met een scheermesje van zijn stembanden schraapte. Unsane viert volgend jaar al zijn vijfentwintigste verjaardag maar stond nog steeds met een verschroeiende agressiviteit te performen, nog het beste vergelijkbaar met het gevoel van een papercut tussen al je vingers tegelijk.

Afsluiter 'Ha Ha Ha' bewees dat je iemand simpelweg dood kan lachen maar zette ook nog eens extra in de bloedrode verf dat het credo 'volume, velocity and violence' nog steeds gebrandmerkt staat op het hart van deze band.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234