Vrijdag 23/10/2020

Review

Unknown Mortal Orchestra: makke doortocht van een goeie groep

Als je naar de platen luistert van Unknown Mortal Orchestra – en dus van main man Ruban Nielson – zou je weleens kunnen denken dat hij een man met een hoge libidos is, iemand die al eens graag tegen een verdwaald beentje oprijdt. Maar dan krijg je ‘m op een podium en dan staat daar een wat verveelde slapjanus naar zijn schoenen te kijken.

De omstandigheden waren natuurlijk ook tégen UMO: te laat geprogrammeerd voor wat in se een uit zijn voegen gebarsten indiegroepje is. Een zeer goed indiegroepje, met drie puike platen onder de arm, dat wel, maar toch: een indiegroepje, en die gedijen meestal niet het best na zevenen op een Rock Werchter. Als gevolg stond er weinig volk in de Klub C, waarvan de helft nog eens alleen voor ‘Multi-Love’ gekomen was. Het zou altijd een uphill battle zijn.

UMO deed zichzelf evenwel geen pleziertjes: openen met ‘From the Sun’ bijvoorbeeld, uit het mooie II, was riskant wegens compleet onbekend voor vrijwel iedereen. Topnummer, dat wel, maar rommelig gebracht, met een solo van Ruban – wat dóét die letter a daar in z’n naam? – die meer neuzelend dan opwindend was. Tijdens ‘How Can U Love Me’ vergat hij dan weer twee keer een regeltje, of mompelde hij gewoon naast de microfoon: een vette drumsolo kan dan maar zoveel goedmaken.

‘The World Is Crowded’ sloop ook nog enigszins anoniem voorbij, maar de sober gespeelde sixtiesballade ‘So Good at Being in Trouble’ – één van de mooiste nummers over liefdespijn van de laatste jaren – was wél mooi, ook al stond het publiek er wat afwezig bij, met de gedachten al half uitwaaierend richting Macklemore & Ryan Lewis. Pas op hé, jongens: als je straks zoiets flikt bij Skin, bijt ze misschien je keel uit.

Dan had de Klub C meer zin in de gitaarpop van ‘Swim & Sleep (Like a Shark)’ (eigenlijk is dat II een gewéldige plaat). Je merkte dat niemand ‘Stage or Screen’ al gehoord had, maar ook: dat niemand zou wegzappen als het eens op de radio zou passeren. Intussen glipte Ruban het gangpad in, ging hij high fives in ontvangst nemen en keek hij zeker één keer naar een meisje: eindelijk ambiance, of toch een aanstoot daartoe.

De gepimpte versie van van ‘Ffunny Ffrends’ was leuk, alleen jammer van het zwakke pianosolootje dat erachter werd geplakt, ook al ging dat dan meteen over in ‘Multi-Love’: hét nummer dat iedereen wilde horen en twee keer zo krachtig, overtuigend en solide dan alles wat daarvoor kwam. Afsluiter ‘Can’t Keep Checking My Phone’ laste een spacey synthje in, was ook meer dan degelijk, maar hoeft daarom niet onder de superlatieven te worden bedolven. En dan een kort “thanks, bye” en gedaan.

In totaal drie grote minpunten bij wat toch een teleurstellende, wat makke en ongeïnteresseerde doortocht van een goeie groep was. Eén: ook al is hij in zijn teksten bovengemiddeld fascinerend, live heeft Ruban de uitstraling van een zakje aardappelen. Twee: van het lofigroepje dat UMO wás, verwacht je niet dat ze even strak spelen als Foals vlak voor hen, maar van de funk- annex discogroep die ze geworden zijn, mag je dat wél hopen. En drie: als je gaat goochelen met freak-outs, solo’s en andere stuiterbommetjes, dan moeten die puntgaaf zijn, met de beste muzikanten, die aanvoelen wanneer het nog mag en wanneer te veel trop is. Of dan heb je iemand nodig die alle in goede banen leidt. En Ruban mag dan een goeie gitarist zijn, een bandleider à la Miles Davis of D’Angelo zal hij wel nooit worden.

Laat ons zeggen: volgende keer herkansing in een klein zaaltje, vooraf wat peppillen innemen en niet vergeten om af en toe eens – ik zeg maar iets – te lachen, oké Ruban? Dan spelen al die mooie nummers ongetwijfeld wél op niveau.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234