Zondag 08/12/2019

Uitkijken

Elk jaar overkomt het mij. Zit ik, traditioneel op 1 januari, te nippen van een half-en-half, stopt ze me een camera onder de neus en vraagt ze naar mijn goede voornemens. En elke keer zeg ik hetzelfde. Dat ik meer tijd wil vrijhouden voor vrienden (echt waar), dat ik op zijn minst één slechte gewoonte wil afzweren en dat ik twee goede voornemens langer dan een maand wil volhouden.

Ik eet een zout koekje dat om een of andere reden de vorm van een vis heeft, en bestel nog een half-en-half. Daarna nog één, om dan te besluiten dat ik nog iets wil toevoegen aan mijn bekentenis. Zij kijkt me gespeeld gemeen aan en zegt dat ik mijn kans verkeken heb. Ik kijk teleurgesteld. Zij zet de camera weer aan.

Tradities zijn er om in ere te houden. Ziehier het beste van het culturele voorjaar 2016. DMust selecteert:

In de categorie 'film om naar uit te kijken': Steve Jobs, over die redelijk geniale man die Apple in ons leven bracht. Kate Winslet vertelt u zelf waarom ze per se in deze film wou spelen en waarom ze incognito auditie deed.

Belgisch en langverwacht: Belgica van Felix Van Groeningen, gebaseerd op het iconische Gentse café Charlatan. Een oord waar Felix als klein manneke mee achter de toog stond, waar Herman Brood, Arsenal, Kurt Vile en tig anderen voor vertier zorgden. DMust duikt in de rijke geschiedenis en presenteert nu al, als opwarmertje voor de film, een portret van een uitzonderlijk café - vol verderf, verdriet en levensvreugde.

Op het kleine scherm mag u met gerust gemoed afstemmen op Den elfde van den elfde. In de cockpit van deze nieuwe serie zitten Tom Van Dijck en zijn vrouw Alice Reijs. Tegenpolen, zo zeggen ze zelf. Maar dan toch een duo dat potentieel een geweldige serie heeft afgewerkt. Over schurende familierelaties, over duiven, varkens, overspel en vrouwen met pluimen in hun achterwerk. Meer moet dat niet zijn.

En in 2016 zal er Frank Focketyn zijn, op de planken in de voorstelling Dit zijn de namen, naar het gelijknamige en redelijk schitterende boek van Tommy Wieringa. Vraag collega's naar Frank Focketyn, en één beschrijving komt altijd terug. Eenmaal de acteur zich in een rol heeft vastgebeten, lost hij niet meer. Zelfs niet wanneer de regisseur cut roept. En ja, hij praat met kikkers. Wie niet?

Maak ook kennis met Marthe Donas. Deze passionele dame mag dan wel vergeten zijn, geschiedenis heeft ze geschreven, hangend, als enige Belg, tussen Picasso en Mondriaan.

Ontdek verder De notenkraker in de versie van Ballet Vlaanderen. Muzikaal is het uitkijken naar de ondertussen vrouw geworden Antony, ja die van Antony and the Johnsons. Moge haar stem dezelfde als die van hem zijn, want veel mooier kan een menselijk geluid niet worden.

Ik eet nog een zout koekje, alweer die vis, drink nog één (de allerlaatste) half-en-half en knipoog. Dat we deze traditie nog lang mogen beleven, zeg ik haar. De camera maakt een knikkende ja-beweging. De rest blijft tussen haar en mij.

Ik wens u veel ja's, een beetje traditie en een goede gezondheid. Het is begonnen.

Kris Kuppens,
chef cultuur

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234