Zaterdag 28/11/2020

Uitgespeeld: Splinter Cell - Conviction *****

Protagonist van Splinter Cell: Conviction is superagent Sam Fisher, die een onderzoek voert naar de dood van zijn dochter.Beeld UNKNOWN

U hoeft niet in elke game met getrokken wapens uw tegenstanders te chargeren. Zeker niet in Splinter Cell: Conviction, de langverwachte vijfde aflevering van een reeks sluipgames die acht jaar geleden nog mee werd bedacht door spionageschrijver Tom Clancy. Goed uw aanval timen en uw tegenstanders in stilte omleggen is hier de boodschap.

Man, man, wat een jaar: nadat we al de videogame-equivalenten van Citizen Kane (het nog steeds nazinderende Heavy Rain) en Star Wars (het al even succulente Mass Effect 2) zagen passeren, floepten we afgelopen week Splinter Cell: Conviction in de console, een game met de hardgekookte panache van The Osterman Weekend of een andere rauwe spionagethriller uit de vroege jaren '80. Waarom al die filmreferenties, zegt u? Omdat dat gemakkelijker is om een onomstotelijke trend te duiden: videogames maken momenteel een fikse groeischeut door als verhalend medium, en deze Canadese productie is het zoveelste bewijs van die evolutie.

Ook de vorige aflevering van de ondertussen vijf episodes tellende reeks, Double Agent, was een niet onbelangrijke doorbraak op narratief gebied: de speler bouwde het karakter van de protagonist uit de serie, superagent Sam Fisher, naar eigen goeddunken uit door geregeld een morele beproeving te doorstaan. De scenaristen bouwden een verhaallijn in die toeliet om het op dat moment bestaande karakter van Fisher helemaal uit te wissen: het overlijden van zijn meerderjarige dochter in een auto-ongeval. Dat drama maakte van Fisher meteen een nogal schimmige figuur, die vervolgens infiltreerde in/toetrad tot een terroristische organisatie.

In stilte
In deze langverwachte opvolger gaat hij vervolgens achter de ware toedracht van zijn dochters dood aan, want wat zou het dat de dochter van een Amerikaans geheim agent overlijdt in een ordinair verkeersongeval? Zijn onderzoek zorgt ervoor dat hij een paar potjes opent die door heel wat partijen, waaronder de overheidsorganisatie waarvoor hij werkte, liever gedekt werden gehouden, en brengt hem op het spoor van een samenzwering die het op het Witte Huis heeft gemunt. Het grootste deel van de game speelt zich dan ook af in hoofdstad Washington D.C.
Splinter Cell: Conviction is opnieuw een zogeheten "stealth - actiegame": u kunt uw doelstellingen in de game bereiken door overal met getrokken wapens binnen te vallen en op alles te schieten wat beweegt, maar het is verkieslijker om uw tegenstanders te besluipen en ze één voor één in stilte om te leggen door nekje-krak te doen.

Zo'n met dodelijke precisie uitgevoerde sluipaanval levert overigens ook een veel memorabeler spelervaring op. Zoals altijd kan u opponenten van bovenaf bespringen, hangend aan de vensterbank een bewaker die door het raam komt piepen naar de dieperik trekken, of uw tegenstanders vanop een afstand neerleggen via een welgemikte headshot met het van een geluidsdemper voorziene pistool. Een technische vernieuwing is de executie: wie de koelbloedigheid heeft gehad om een tegenstander van dichtbij te besluipen en handmatig zijn overlijden te faciliteren, mag daarna twee tot vier andere opponenten aanduiden om met een druk op de knop om het leven te brengen, wat resulteert in een spectaculaire sterfscène.

En dan zijn er de ondervragingen van gevangen genomen booswichten, die met de botte bijl worden uitgevoerd. Erg vroeg in de game kan u bijvoorbeeld een eerste onfortuinlijke ondervraagde in een Maltese openbare toiletruimte met zijn schedel tegen de pompbak, het pissijn of de spiegel beuken, het porselein en het glas versplinterend met zijn schedelpan, of hem door de deur van een van de hokjes hengsten. De makers vonden ook een hoogst originele manier om zowel uw objectieven te tonen als een blik te werpen op Fishers monologue intérieur: door tekst of korte scènes in een wazige sepiatint te projecteren tegen het decor.

Voorganger Double Agent week stevig af van het pad dat de drie eerdere Splinter Cell-afleveringen hadden aangelegd, deze vijfde episode beent dan weer wat dichter naar de conventies toe. Maar is tegelijkertijd niet bang om er nieuwe in het leven te roepen: sommige gameplay-elementen, zoals de zonet genoemde executiemogelijkheid, worden bijvoorbeeld op een slimme manier ingezet als stijlelement in de vertelling, en het belang van technologie (de bekende nachtkijker komt pas na twee derde van de verhaallijn piepen) werd stevig afgebouwd. Het is de bekende "stealth-gameplay" die al werd geperfectioneerd in de Splinter Cell-reeks, maar dan herleid tot zijn essentie. Zeker gezien het feit dat gewoon uw tegenstanders voorbijsluipen niet meer voldoende is: elke bewaker of achtervolger moet het loodje leggen voor u verder kunt gaan. (Ronald Meeus)

Splinter Cell: Conviction is uit voor Xbox 360 en pc

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234