Zaterdag 24/10/2020

Uitgespeeld: Kane & Lynch 2 - Dog Days ***

Kane en Lynch, een meesterboef en een psychopaat, vermoorden de verkeerde en moeten ontsnappen uit Shanghai.Beeld UNKNOWN

Terwijl buiten de laatste streepjes zon over het landschap tollen, worden binnenshuis de PlayStations, Xboxen en Wii's alvast in gang getrapt. De marginaal leuke shooter Kane & Lynch 2: Dog Days, de allereerste game die zijn best doet om er zo lelijk mogelijk uit te zien, mag de spits van het najaar afbijten.

De beste games van het jaar worden soms in de tergende luwte van eind augustus op de markt gebracht, nog ver weg van de hectische eindejaarsperiode. Dat was de afgelopen jaren onder meer het geval voor Bioshock en Batman: Arkham Asylum, twee games die uiteindelijk met verscheidene 'Game van het Jaar'-titels naar huis gingen. Dat het eind augustus gelanceerde Kane & Lynch 2: Dog Days nog de beste game van dit jaar wordt, is onmogelijk. Daarvoor is het voorjaar al veel te gunstig geweest, en de game zelf is in essentie ook maar (zoals het merendeel van de buitenlandse recensenten het terecht noemt) een doorsnee shootertje.

Trailer trash
Toch hebben we ons een breuk geamuseerd met deze third person shooter, waarin je opnieuw afwisselend in de huid kruipt van de twee stukken miserie uit de titel. We vinden Kane en Lynch, een militair getrainde meesterboef en een psychopaat met een uitgesproken trailer trash-kapsel, deze keer terug in Shanghai, de enige plaats ter wereld waar ze na de gebeurtenissen van de eerste game nog een beetje veilig zijn. Het vervolg laat zich raden: ook in de Chinese grootstad, in wiens onwelriekende huidplooien ze toch nog eventjes hebben kunnen vluchten, creëren ze in geen tijd machtige vijanden. Het grootste stuk van de game moeten ze zich dan ook schietend een weg uit de stad zien te banen.

Op een paar vervelende momenten na, waaronder het dekkingssysteem dat het af en toe laat afweten, is Kane & Lynch 2 een redelijk solide schietspel, dat beter verdient dan de overwegend middelmatige recensiescores die het internationaal krijgt. Vooral de gedurfde shaky cam-stijloefening die de Deense studio IO Interactive hier uitprobeerde, is iets meer applaus waard. De hele game geeft de indruk dat de exploten van de twee hoofdpersonages worden gevolgd met de digitale camera uit een derdehands-gsm. In dit hd-tijdperk, waarin games er blijkbaar steeds beter en frisser moeten uitzien, leveren de gekke Denen dus uitgerekend een titel af waarin het beeld opzettelijk kleurloos, korrelig en blokkig is. Alsof u naar een YouTube-filmpje zit te kijken. Goeie artistieke keuze, want het versterkt de groezelige sfeer van de game en geeft die tegelijkertijd een voyeuristisch vérité-cachet.

Australische maffiabaas
De plot van de game is tamelijk typisch voor het misdaad- en gangstergenre. De twee gepatenteerde smeerlappen uit de titel vinden elkaar terug onder het emplooi van ene Glazer, een Australische maffiabaas die heel wat touwtjes in handen heeft in de Shanghaise penoze. Maar dan vermoorden ze de verkeerde persoon en krijgen ze tegelijkertijd de onderwereld én de ordediensten achter zich aan. Het is een verhaal dat op zich weinig om het lijf heeft, maar het huppelt wel soepel van het ene memorabele moment naar het andere. En geloof ons: ergens halfweg de game is er een kwartier durende schietsequentie in een winkelcentrum die u niet snel zult vergeten.

In maximum vijf uur tijd hebt u zich een weg door de singleplayerplot gemaaid, opnieuw een reden waarom Kane & Lynch 2 niet vlot landde bij het internationale gamejournaille. Maar wij zeggen: deze game is gewoon mee met zijn tijd. Het model van de toekomst, zeker nu ook zogeheten core-games courante entertainmentproducten zijn geworden, lijkt ons games met een korte singleplayerervaring (vier tot zeven uur), maar wel met een stevige multiplayercomponent die de langetermijnwaarde van het product bepaalt. Zie bijvoorbeeld Modern Warfare 2 vorig jaar, waarmee u eveneens in zeven uur rond was.

De multiplayercampagne in Kane & Lynch 2 volgt ook een volkomen op zichzelf staande plot en brengt je in een vijftal verschillende scenario's. Die draaien allemaal om een bankroof waarbij de roversbende zich een weg door een colonne flikken moet zien te maaien. Een leuke extra component in al die multiplayermodi is de mogelijkheid om uw maats onverwacht voor hun kop te knallen en met hun deel van de buit te gaan lopen. Want zo zijn echte criminelen. (Ronald Meeus)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234