Woensdag 27/01/2021

Uitgespeeld: Bioshock 2 ***

Beeld UNKNOWN

Bioshock ging meer dan vijf miljoen keer over de toonbank en werd een met torenhoge recensiescores en prijzen overladen instantgameklassieker. Daar een opvolger voor maken is een moedige maar niet echt verstandige zet, zo leert ons het pas gelanceerde Bioshock 2.

Terwijl de grote plottwist uit de eerste Bioshock u, zo'n driekwart in de verhaallijn van de game, onverwachts een rechtse hoek verkocht, gaf uitgever 2K Games die van de opvolger al maanden voor de lancering van de titel weg. De eerste marketinginspanningen waren al bijzonder duidelijk: u speelt deze keer een Big Daddy, een van die geharnaste gedrochten die u in de eerste Bioshock met zoveel plezier overhoop knalde.

Daarmee hebben we meteen de grootste verrassing van de game prijsgegeven, want voor de rest ziet Bioshock 2 er in verdachte mate hetzelfde uit als de eerste game. Het decor is opnieuw Rapture, een onderzeese stad waarin ultraliberale vrijdenkers een utopische samenleving naar de leerstellingen van Ayn Rand hadden uitgebouwd. Dat experiment mislukte natuurlijk, en de speler uit de eerste Bioshock kwam terecht in een oord dat vergeven was van de lui die een DNA-veranderend serum te veel hadden ingenomen en daardoor alles aanvielen wat hun pad kruiste. Gelukkig komen in een ultraliberale samenleving de vuurwapens gewoon uit een automaat, dus het was niet dat u niets in de buurt had om u mee te verdedigen. Al schietend werd u de speelbal tussen de twee oprichters van de stad en werd er een bijzonder ziek spelletje gespeeld met uw preconcepties over vrije wil.

Solide shooter
Deze Bioshock 2 heeft een vergelijkbare verhaallijn, die net als in de eerste wordt gepresenteerd als een soort radiohoorspel dat bovenop het vele schietgeweld wordt geplakt. De grote tegenstander is nu een vrouw en u leert ook weer meer over de echte reden achter de val van Rapture. De eerste Bioshock suggereerde sterk dat de op objectivistische theorieën gestoelde microsamenleving zichzelf kapot had gecorrumpeerd, maar uit de plot van deze opvolger blijkt dat er nog een ander element meespeelde: een collectivistische revolutie, die aan het einde van de gouden jaren van de stad (in de verhalende continuïteit ergens tussen midden jaren dertig en 1958) een ware burgeroorlog veroorzaakte.

Onder deze parabel over het failliet van de grote ideologieën zit opnieuw een solide shootergame, die ook heel wat nieuwigheden ten opzichte van de eerste aflevering herbergt. U kunt bijvoorbeeld de befaamde kopstoot van de Big Daddy's uit de eerste game zelf uitvoeren, en de aanvallende 'splicers' komen meestal louter in groep op u af. Dat gebeurde in de eerste aflevering slechts sporadisch, en dat waren ook de betere momenten in de game. De makers van deze opvolger hebben dus goed gezien wat de sterke elementen waren en hebben die iets beter uitgespeeld. Maar er wordt veel te weinig afstand genomen van het originele materiaal, terwijl dat net de kracht van de eerste Bioshock was: de game hakte erin omdat hij een ervaring leverde die tamelijk ver verwijderd was van die van andere games, zelfs die in het shootergenre.

De betere momenten van Bioshock 2 zitten ergens in het midden, wanneer u kleinere levelbazen moet omleggen en opnieuw de keuze krijgt om die akelige zombiekinderen (de zogeheten Little Sisters) te redden of hun energie te draineren. Een nieuwe tegenstander is Big Sister, een bijzonder beweeglijke én goed gepantserde aanvaller wiens komst wordt aangekondigd (zodat u alvast wat mijnen kunt planten), maar die verdraaid taai is om neer te halen. De eindstrijd, waarin u een paar kleinere verrassingen tegenkomt, valt echter tegen: de expositie van de plot wordt al uren op voorhand getelefoneerd en de finale strijd is hier een lang uitgesponnen sequentie van missies, waarvan de allerlaatste ook de zwakste is. Dat geeft inderdaad meer afwisseling, maar alles welbeschouwd hadden we liever dat ene, beklijvende baasgevecht uit de eerste game.

Had Bioshock, een muilpeer van een videogame, eigenlijk wel een sequel nodig? Nu we de opvolger tot het eind hebben gespeeld kunnen we met enige stelligheid zeggen: neen! Bioshock 2 heeft alle kenmerken die de eerste zo krachtig maakten en voert bij momenten ook een paar vernieuwingen ten tonele, maar de game kruipt niet meer onder je huid. (Ronald Meeus)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234