Dinsdag 01/12/2020
Sammy Mahdi.Beeld Bob Van Mol

Column

Uiteindelijk redden halfbloeden de wereld

Sammy Mahdi is politicoloog en nationaal voorzitter van Jong CD&V. Zijn wisselcolumn met Derk Jan Eppink verschijnt wekelijks.

Geef ons nog twee generaties en de wereld is van ons. Voorlopig worden we nog vreemd bekeken, wij halfbloeden. Alles wat we doen wordt in vraag gesteld. Extremen in beide gemeenschappen bekijken je met argusogen. Nog meer als je ook ontsprongen bent uit een interreligieus huwelijk. Waarom doe je dit? Waarom eet jij dat? Waarom denk jij zus of zo? Vermoeiend.

Maar soms ook verschrikkelijk frustrerend. In december kreeg ik plots een berichtje met verkiezingstips. Dat ik niet moest rekenen op de stemmen van de moslimgemeenschap in Vilvoorde als ik op Instagram foto's post met een kerstboom op de achtergrond. Koppig als ik ben, staat de kerstboom vandaag nog altijd in mijn salon te pronken. Hij zal er blijven staan tot 14 oktober, mijn symbolische protestactie.

Maar ook langs die andere kant word ik veel te vaak naar mijn goesting bestookt met dilemma’s en eisen tot complete soumission. Me uitspreken over ons overmatige alcoholconsumptie brengt resoluut een storm negatieve reacties over de islamisering van de samenleving. En dat… terwijl ik zelf vaak een glas teveel drink. Het recht verdedigen van vrouwen die een hoofddoek willen dragen? En dat terwijl mijn vader een islamitisch land heeft ontvlucht? Nou nou, hoe durf ik het op te nemen voor het recht voor iedere vrouw om haar eigen keuzes te maken!

Verlatingsangst

Onze samenleving is zo broos, dat het voorlopig nog steeds een samenraapsel is van allerhande gemeenschappen met verlatingsangst. Op basis van huidskleur en migratieachtergrond lijkt heel je leven geconditioneerd te moeten zijn. Dat is in het grootste migratieland ter wereld niet anders. Toen de Amerikaanse rapper Eminem als een van de weinige blanke Amerikaanse artiesten zich duidelijk uitsprak over Black Lives Matter, werd dat vurig besproken. Een blanke man, die het opnam voor de discriminatie die Afro-Amerikanen iedere dag ondergaan? Het bleek nieuwswaardig te zijn.

Wie twee à drie generaties terugspoelt, zou er misschien wantrouwig van worden. In de tijd dat er nog geen kerstboomstormers waren en de eerste arbeidsmigranten zelfs lustig deelnamen aan Belgische tradities, had men wellicht niet gedacht dat onze samenleving vandaag nog zou zitten puberen. Wanneer Vlaams minister voor Gelijke Kansen Liesbeth Homans (N-VA) deze week stelt dat de vluchtelingen van vandaag gemotiveerder zijn dan de jongeren die hier geboren zijn, dan heeft ze misschien wel een punt. De vraag die ze zich als minister dan ook wel hoort te stellen, is hoe dat komt.

Agentschap van Desintegratie

Ons land is in vergelijking met onze buurlanden een integratieramp. Nergens scoren migranten en mensen met migratieachtergrond zo slecht als bij ons. Hoezeer we het integratieprobleem proberen te culturaliseren, we kunnen moeilijk naast de Europese cijfers heen. Nergens in Noord-Europa scoren leerlingen van buitenlandse afkomst zoveel slechter dan autochtonen leerlingen. Nergens moet je zo vaak solliciteren voor een job wanneer je een vreemde naam hebt. Zo goed als nergens is de werkloosheidsgraad van vrouwen met migratieachtergrond zo hoog. Nergens waren er relatief gezien meer Syriëstrijders. Nergens in Europa zijn er proportioneel zoveel jonge allochtonen die geen werk hebben of een opleiding volgen. Nergens in Europa is de kennis van de landstaal zo belabberd. Cijfers die allesbehalve relatief zijn.

Wie de demografische cijfers kent, weet dat we daarmee voor een maatschappelijke tijdbom staan. In al onze steden heeft meer dan de helft van onze jongeren migratieachtergrond. Terwijl ons integratiebeleid stokt, lijkt de jongste generatie zowel zeer positieve als zeer negatieve uitschieters te kennen.

We horen het dringend te hebben over wat ons als samenleving bindt. Wat ons als Vlamingen en Belgen bindt. We horen iedereen te responsabiliseren, het geloof in eigen kunnen te verhogen en stereotypen bij de wortels aan te pakken. Een goed functionerend Agentschap van Integratie zou van pas komen. Mij interesseert het niet van welke partij de oprichter van het Agentschap is, als het agentschap maar degelijk gemanaged wordt. Binnenkort worden 170 van de 700 werknemers buitengesmeten met directe gevolgen voor het functioneren van het agentschap. 

Alleen een doorlichting kan helpen verduidelijken waarom de middelen bijzonder inefficiënt benut werden en hoe we dat in de toekomst kunnen voorkomen. De kans dat dat gebeurt, is echter klein. Of het wanbeheer nu veroorzaakt wordt door een sp.a’er of een N-VA’er, politieke partijen weten hun faux pas blijkbaar altijd wel te verdoezelen.

Gelukkig zijn er in grootsteden heel wat initiatieven die de muren willen doorbreken en jongeren van verschillende afkomst samenbrengen. Maar structureel blijven de muren bestaan en lopen halfbloeden verder verdwaald en onbegrepen rond met de hoopgevende filosofie van een van de deelnemers van Taboe in het achterhoofd: ooit poept iedereen met iedereen en vormen we één ras.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234