Woensdag 27/10/2021

Uitboller

De Gouden Schoen voor Concei�ao is niet de eerste voor een buitenlander maar wel de eerste voor een trekvogel op zijn retour

Tussen pagina 84 en 85 in het uitstekende sportboek Futebol, the Brazilian Way of Life zitten kleurenplaatjes die de auteur Alex Bellos op zijn trektochten langs het Braziliaanse voetbal en zijn voetballers heeft verzameld. De eerste foto's gaan over ene Marcelo Marcolino, die onderaan op de pagina op een terras in Rio een trofee kust. Achter hem en zijn familie, die trots toekijkt, blinkt een stukje van Copacabana. Ook Marcolino is trots - althans op de foto. In het bijpassende hoofdstuk is hij heel wat minder enthousiast, hoewel hij in dat jaar van verschijnen van het boek tot beste voetbalspeler van zijn competitie is verkozen. Vandaar die trofee.

Op dezelfde pagina Marcolino en zijn Braziliaanse ploegmaats, gefotografeerd in de zomer (dat zie je niet, maar dat lees je in de tekst). Het is koud, ze hebben een trainingsjack aan. Achter hen een desolate achtergrond: geen bomen, enkele witte huisjes, veel grijsgroene heuvels en een stuk van de zee met daarboven een laag, donker wolkendek. De zee is een oceaan. Ze zitten ook nog eens op een eiland en ze kijken niet vrolijk. Marcolino en zijn maatjes speelden dat jaar bij Toftir en Toftir dat is de kampioen van de Faeröer en de Faeröer dat is een eilandengroep waar je nooit heen wilt en al helemaal niet om te voetballen tenzij je nergens anders aan de bak kunt. Moraal van het verhaal: ook waar niemand heen wil en waar niet te voetballen valt - altijd koud en altijd wind en vaak regen - kan een exoot een voetbalprijs winnen.

Ik stond woensdag op een paar meter van Sergio Conceiçao toen hij door de organiserende krant in een diepte-interview werd gelokt over zijn pas gewonnen Gouden Schoen en ik moest ongewild aan Marcelo Marcolino denken. Goed, Luik kan grauw zijn als de Faeröer, maar ook flamboyant, en af en toe zal de zon er zelfs schijnen maar niet te vaak. Ook toegegeven: het voetbal in de Jupilerliga zal beter zijn dan dat van de Faeröer League. En bij Robert Louis-Dreyfus op de loonlijst staan, is vast wel lucratiever dan bij de visfabriekeigenaar Niclas Davidsen.

Maar in essentie is er geen verschil. Marcolino is een banneling en dat is Conceiçao ook. Als voor de Braziliaan Toftir op de Faeröer de laatste optie was, dan geldt dat evenzeer voor de Portugees van Standard en België, alle praat ten spijt. Een ster van FC Porto en de Serie A gaat niet uit vrije wil op 31-jarige leeftijd in de schaduw van de Luikse hoogovens spelen. Ook de verhaaltjes dat hij in Luik zou zijn om zijn vriend Luciano D'Onofrio te plezieren en dat het een onrecht is dat hij in de top niet meer aan de bak kwam, moeten met een korreltje zout worden genomen.

Of we er goed aan hebben gedaan om de hoogste Belgische voetbaleer uit te reiken aan een pregepensioneerde die tijdens zijn afscheidstournee langs onze voetbalkassa passeert, daar was de hele woensdag nogal wat discussie over onder de pers. De kampen waren alvast verdeeld. Conceiçao de smaakmaker, tegenover Conceiçao de etterbak. Conceiçao de uitboller, tegenover Conceiçao de aanjager. Conceiçao de bezieler en voorbeeld van het nieuwe Standard, tegenover Conceiçao die na anderhalf jaar nog maar een mondvol Frans praat.

Dat Vincent Kompany die prijs voor een tweede keer had moeten winnen omdat hij de beste Belgische voetballer is, daar moet je niet over discussiëren. Dat Conceiçao over zijn hoogtepunt heen is, staat ook vast. Of dat erg is? Op korte termijn en met het spektakel in het achterhoofd zijn gemotiveerde uitbollers als Conceiçao een betere deal dan de zoveelste boot jonge Afrikaantjes waarvan de halve lading na een jaar alweer naar ergens anders is doorgesluisd. Met andere woorden: het Belgisch voetbal lijkt beter af met een Portugees op zijn retour dan met zeventig Afrikanen van wie er maar vijf naar de Africa Cup mogen.

Alleen, deze uitverkiezing van Sergio Conceiçao is wel een kentering. Dit is niet de eerste Gouden Schoen die wordt uitgereikt aan een buitenlander - Conceiçao is de achtste in de rij - maar wel de eerste voor een trekvogel op zijn retour. En ook de eerste Gouden Schoen voor een speler die ver over zijn hoogtepunt is. Conceiçao is daarom een gepaste Gouden Schoen en een waardig ambassadeur voor dit Belgisch voetbal.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234