Woensdag 07/12/2022

Uitblussen

"Ze gaan een clown maken van Eddy Wally. Dit is mensonterend." Aan het woord is Jo Leemans, naar aanleiding van het onberaden plan van zijn manager én van de organisatie van de Nacht van de Schlagers om Eddy Wally binnenkort een laatste keer te laten, nuja, optreden. De cynicus in mij riep meteen: 'Te laat! 't Is altijd een clown geweest.'

In het geval Wally is de term artiest namelijk een iets te groot woord. Een vlag die de lading dekt als een tafellaken een melkkruk. Voor de slechte verstaanders: Eddy Wally een 'artiest' noemen is een beetje zoals - help me hier even, Donald Muylle - melamine als laminaat omschrijven. Jazeker, iedereen kent Zijne Chérieheid en iedereen kan krakers als 'Ik spring uit een vliegmachien' of 'Als marktkramer ben ik geboren' meezingen. Maar dat wil niet zo erg veel zeggen. Iedereen kan - zeker ter hoogte van Gent - evengoed 'Geren bij' of 'Tsjoepken wat moet gij hebben van Klaas?' meezingen.

Maar misschien is dit onder de omstandigheden een ongepaste observatie. Het gaat hier per slot van rekening al lang niet meer om de charmezanger Eddy Wally, maar om de 80-jarige Eduard Van De Walle, de Zelzaatse ex-marktkramer die in maart van vorig jaar een hersenbloeding kreeg, sindsdien half verlamd is en in een rusthuis aan het uitblussen is. Als u het verschil tussen de twee niet kunt maken: verlaat dan deze column. Dan bent u immers geen haar beter dan 's mans manager.

Leer ze mij kennen, de impresario's en managers die zich een ware Colonel Parker wanen en, van zodra hun poulains een pot of twee méér breken dan verwacht, plots Café De Pomp, CC Westrand of deSingel verwarren met Broadway, Las Vegas of de Hollywood Bowl. Onder hen bevinden zich tal van praatjesmakers die met moeite een overeenkomst kunnen lezen en die, vaak uit een aan volstrekte onkunde ontsproten reflex, naar hun 'raadsman' verwijzen wanneer pakweg de podiumgordijnen niet van de gewenste dikte zijn of ze abusievelijk aannemen dat hun artiest één tiende van één procent van een of andere vorm van 'rechten' wordt ontzegd. Hugo Colpaert, die de belangen van Eddy Wally zegt te behartigen, is kennelijk een schoolvoorbeeld. Nee, ik neem dat terug. Hij is veel erger.

Een half verlamde, zieke tachtiger nog een keer het podium op rollen voor 15 procent commissieloon op een laatste potje Vlaams-verankerde leute is van een ongehoorde schaamteloosheid.

Met het fenomeen Eddy Wally is het een beetje zoals met FC De Kampioenen: wie lang genoeg volhardt in de amateuristische knulligheid, volslagen wereldvreemdheid, huis-tuin-en-keukenkitsch en aan de veie poldergrond onttrokken, voorspelbare Vlaamsitude wordt blijkbaar vroeg of laat onvoorwaardelijk tegen de Vlaamse boezem gedrukt. Waarom? Ik gok: vanuit het sentiment 'het is brol, maar het is tenminste onze brol'.

Dat is wat Eddy Wally, né Eduard Van De Walle, te beurt is gevallen. Het is, was hem van harte gegund. Maar laten we hem nu vooral met rust laten.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234