Dinsdag 20/08/2019

'U was er toen niet, meneer Bracke'

In de gebouwen van het Vlaams Parlement werd gisteren de eerste zitting van de Nederlandse Cultuurraad op 7 december 1971 herdacht. Die raad was de kiem van wat nu het Vlaams Parlement heet. De feestzitting werd eigenlijk een mediaspektakel waarin de media zelf het voorwerp van kritiek werden.

Brussel

Eigen berichtgeving

Jan de Zutter

'Ge gaat daar toch niks over schrijven!" Achter de toog van de koffiekamer van het Vlaams Parlement hult een man zich in de anonimiteit. Hij werkt hier al vier jaar. "De mensen denken dat je hier binnenraakt via politieke connecties, maar dat is toch echt verleden tijd. Ik heb deelgenomen aan een examen."

Koffie werd er ditmaal niet geschonken tijdens de plenaire vergadering. Het stomende gepruttel van het espressoapparaat zou kunnen interfereren met de live-uitzending van de VRT. En als iets zich in het centrum van de belangstelling bevond tijdens de viering van dertig jaar Vlaams Parlement was het niet zozeer dat parlement, maar wel de VRT. Alomtegenwoordig, kritisch en blits, een voorafspiegeling van het gloednieuwe parlementaire programma dat vanaf januari zal worden uitgezonden. Het Vlaams Parlement was voor één keer een levensgrote televisiestudio, een poppentheater zeg maar. Eén vingerknip was voldoende om alle fractieleiders rechtop te laten staan, als de klassenoudsten op het college. De meesters die aan de touwtjes trokken, heetten Siegfried Bracke en Ivan De Vadder, en de juffrouw Annemie Nijs. Maar het was feest en dan hoeft niets ernstig te zijn. Het hadden ook lange speeches kunnen zijn of recepties met schuimwijn, maar het werd een live-uitzending op Canvas. "We hebben de Vlaamse kinderen hun tekenfilmpjes afgenomen", zei minister Steve Stevaert achteraf. Er weerklonk warempel spijt in zijn stem.

Zoals het hoort bij televisie was er ook een opwarmer. Jo met de Banjo wuifde met zijn handjes om de heren en dames parlementsleden te verduidelijken hoe ze moesten applaudisseren, mocht er iemand iets zeggen dat applauswaardig zou zijn. "Echt nodig was dat niet", zei een collega, "want de aanwezigen waren zo mediageil als boter."

Het thema van gisterenmiddag was dan ook de media. Ongewild misschien, omdat het over het Vlaams Parlement had moeten gaan, maar terecht allicht omdat uit de uitzending bleek dat het Vlaamse volk niet echt weet wat het Vlaams Parlement zo allemaal doet. Tijdens een reeks straatinterviews bleek bijvoorbeeld dat een van de bekendste Vlaamse ministers Vanhecke heet, een figuur die helemaal niet voorkomt in de Vlaamse regering. Hoe komt het toch dat de Vlaming zijn eigen parlement niet kent, wilde Siegfried Bracke weten. Misschien zijn de debatten in het Vlaams Parlement te technisch en te sereen, wist SP.A-volksvertegenwoordiger Dany Vandenbossche. Dat is misschien het gevolg van de afwezigheid van de vinnige Franstaligen, die in het federale parlement steeds de boel op stelten zetten. Dat levert daar dan telkens vrolijke televisie op. Daarom pleitte de VLD'er André Deneys ook voor "stoutere debatten" in het Vlaams Parlement.

"De mensen begrijpen u niet", probeerde Siegfried Bracke de fractieleiders op te jutten. En hij kreeg van katoen. "Aan wie ligt dat, denkt u?" De bal zou vaker teruggekaatst worden naar het journalistieke heir. Begrijpt het publiek niets van politiek omdat politici koeterwaals praten, of omdat de pers geen moeite doet om de inhoud van de betere debatten over te brengen? "We zijn blij dat we vandaag eens een journalist zien", zei VLD-fractieleider Francis Vermeiren. Eric van Rompuy (CD&V) verweet de pers dat de interessante debatten over de Vlaamse begroting amper gevolgd worden. "U was er toen niet, meneer Bracke, en u komt ons nu verwijten dat de mensen er niets van weten." Het was warempel Siegfried Bracke die in de verdediging gedwongen werd door het Vlaams Parlement en haastig moest verduidelijken dat er een nieuwe politieke show gepland is in januari. Maar de politieke pletwals reed verder. Minister-president Dewael (VLD) merkte op dat er in het Vlaams Parlement wel uitstekende debatten gevoerd worden, "waarvan de media vinden dat ze niet tot conflicten leiden en er voor hen dus geen interessant nieuws te rapen valt". Die kritiek kreeg een echo bij Bruno Tobback (SP.A), die verklaarde dat "wij niet verkozen zijn om een theater op te voeren of om er leuk uit te zien". Bracke sputterde tegen: "Als de media naar hier moeten komen, moet het verstaanbaar zijn wat u zegt." Tobback junior liet zich niet vangen: "U bent hier alleen als we het ontslag van een minister vragen."

De viering van dertig jaar Vlaams Parlement werd eigenlijk een debat over de kloof met de burger en de rol die de media daarin spelen. "Bracke zegt eigenlijk dat wat politici vertellen onbegrijpelijk is", zei Sylvie Fabré, woordvoerster van minister Vogels. "Politici geven dat inmiddels ootmoedig toe. Maar zij wijzen vandaag ook de media met de vinger na. De rollen werden hier vreemd genoeg omgedraaid, want Bracke schoof die kritiek voor zich uit, zoals de pers wel vaker de politiek verwijt de problemen voor zich uit te schuiven."

'De media zijn hier alleen als we het ontslag van een minister vragen'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden