Donderdag 22/08/2019

Boek

"U hebt een hartaanval? Ik heb helaas geen tijd": 7 onwaarschijnlijke verhalen over de spoeddienst

Dat het in ziekenhuizen in het honderd loopt, is niet alleen de fout van het personeel, zegt Vander Elst. "De werkdruk is onmenselijk hoog." Beeld Hollandse Hoogte / Hans van Rhoon

"Ik zou er een boek over kunnen schrijven", zei Sabine Vander Elst (50) telkens als ze bij haar man haar hart uitstortte over de spoeddienst waar ze werkte. "Doe het dan", zei hij. En dus schreven ze samen onder het pseudoniem Louise Gallez Voorspoed en tegenspoed van een verpleegster op spoed: ruim 200 pagina's vol verhalen die de verbeelding overtreffen.

1. Kind van de rekening

Van bij het begin van elke opname op spoed moeten verplegers meteen de factuur opmaken. "Ik leg een patiënt aan de monitor en vink alles aan wat met de monitoring te maken heeft. Vervolgens neem ik bloed af. Ik vink de sonde aan, kompressen, alcohol en de verpleegkundige behandeling. Ik voeg een infuus toe. Ik zet een vinkje in het vakje 'infuus'. Een urinestaal? Ik duid het product aan waarmee de patiënt gewassen wordt, de steriele set om het urinestaal af te nemen en het onderzoek in het labo. De patiënt heeft nog maar twee stappen in de spoedafdeling gezet en krijgt al meteen honderden euro's aangerekend."

"Na een drukke avond met 41 patiënten werk ik vier uur langer dan gepland. De volgende ochtend verwacht ik een bedankje, maar krijg ik een terechtwijzing omdat ik vergeten was om twee paar krukken van 8 euro, een vaccin van 8,45 euro en drie verbanden van 15 eurocent per stuk aan te rekenen."

2. Dieven in doktersjas

"Elke ochtend worden op een spoedafdeling enkele vaccins, verbanden, flesjes fysiologische zoutoplossing en geneesmiddelen aangevuld. Die worden dan aan het dossier van een of andere zieke toegevoegd, die eigenlijk als een gemakkelijke uitvlucht dient. Het dossier wordt opgesmukt in functie van de behoeften van de dienst van die dag, of de persoonlijke behoeften van verpleegkundigen of artsen."

"Het is niet ongebruikelijk dat er kleine en dure toestellen verdwijnen, zoals toestellen om de bloedsuikerspiegel te meten, of saturatiemeters. Waarom? Gewoon omdat de artsen die in het ziekenhuis werken ook een privépraktijk hebben."

3. Gesjoemel met facturen

Belangrijke tip uit het boek: lees je ziekenhuisfactuur drie keer na. In de ziekenhuisapotheek staan heel wat handige en dure producten die weleens door dokters en verplegers mee naar huis genomen worden én onterecht op de factuur van patiënten belanden.

"De grote klassieker is Dermabond: een minuscuul flesje huidlijm waarmee open wonden in drie seconden gesloten kunnen worden. Dit wonderproduct, een flesje voor eenmalig gebruik, is duur (25 euro per stuk) en is buiten het ziekenhuis erg moeilijk verkrijgbaar. En zo zien patiënten die niet de minste wonde vertonen dit product op hun factuur verschijnen."

Het facturatieprotocol van een diensthoofd na enkele klachten: voorzichtig zijn bij de keuze van patiënten. Kies voor daklozen, psychopaten en uiteraard: overledenen. De eersten hebben geen adres en bij de sociale diensten gaan ze geen facturen uitpluizen, de tweede groep weet gewoonlijk van toeten noch blazen en de families van de laatsten hebben andere zorgen aan hun hoofd.

4Bloeddruk gemeten?

"Plots wordt een patiënte onwel en klaagt ze over pijn in haar onderbuik. De jonge Roemeense verpleegster schiet in actie, neemt een 'medische spray' en twee milligram morfine die net onder de huid ingespoten moet worden. Ik vraag aan de verpleegster of ze de parameters van de zieke gemeten heeft. Nee, niet meer sinds vroeg in de ochtend. De bloeddruk blijkt veel te laag om de spray toe te dienen, aangezien die - net als morfine - als neveneffect de bloeddruk verlaagt." De vrouw valt in een diepe slaap en wordt met de benen omhoog gelegd.

5. Een schokkend staaltje professionele kalmte

'Professionele kalmte', daarover beschikte een nachtverpleegster die liever zat te telefoneren met haar vriendin dan naar de alarmerende monitor van de 87-jarige dame op kamer 14 te kijken. Die kreeg een hartaanval, maar de verpleegster verroerde geen vin en schreef bij de postwissel op in het rapport: 'geconstipeerd bij aankomst, maar nu een mooie, normale stoelgang'.

6. Zwijgen over de ware toedracht

"Een jonge collega deed het vervoer van een zieke vrouw die aan de zuurstoffles lag. Bij aankomst op haar nieuwe afdeling was de dame quasi dood. De zuurstof was niet opengedraaid. Ze is nooit meer wakker geworden. Het zuurstoftekort had haar hersenen letterlijk vernietigd. Ze is in een vegetatieve coma gebleven tot het einde van haar leven, dat gelukkig niet lang op zich heeft laten wachten. De familie heeft nooit de waarheid gekend over de reden van de plotselinge achteruitgang van de patiënte. De echtgenoot, ouders en kinderen kwamen dagelijks op bezoek en probeerden haar met liefde en muziek terug bij hen te brengen."

7. Een buitenissige seksuele voorkeur

Ook patiënten zelf zorgen weleens voor miserie. Zo blijken twee op de vijf patiënten naar de spoeddienst te komen voor onbenulligheden. We sluiten af met een anekdote over een patiënt die wel hulp kon gebruiken. "Sommige mensen hebben seksuele betrekkingen met voorwerpen die daarvoor niet echt geschikt zijn. Zo zagen we vorig jaar op de spoeddienst een deurwaarder van in de dertig toekomen die een intieme relatie was begonnen met de koperen bol die vasthing aan zijn trapleuning."

"Aangezien dat ding voorbij zijn sluitspier geraakt was, kon het er niet meer uit. Na talrijke pogingen om zichzelf te bevrijden heeft hij toch hulp moeten inroepen, maar zonder onmiddellijk resultaat. De arme man heeft heel lang moeten wachten vooraleer hij, nog steeds wijdbeens op de trapleuning en met de koperen bol diep in zijn rectum, de politie en enkele buren zag toekomen die zijn geschreeuw hadden gehoord. De ambulanciers die door de politie opgeroepen waren, zijn toen erg vindingrijk geweest en zijn erin geslaagd om de bol los te vijzen, met de arme man nog steeds errond."

Voorspoed en tegenspoed van een verpleegster op spoed is in het Nederlands verschenen bij Eik Uitgeverij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden