Woensdag 21/08/2019

Column

Twitter, Facebook, Foursquare: het is allemaal niet zo belangrijk, leef vooral je eigen leven

Guido Everaert is blogger, columnist en consultant.

Er is de jongste tijd veel heisa over spionage, over metadata, die alles prijsgeven over ons gedrag, via smartphone, tablet, en pc. Big, big brother is watching us. Maar what about little sister? Want die is er ook. En daar bedoel ik dan mee: onze naaste, onze medemens, die facebook, pinterest, foursquare, twitter en tutti quanti gebruikt om onze gangen na te gaan.

Persoonlijk stoort mij dat veel meer. Het zal mij worst wezen dat één of andere data-analyst zich de kop breekt over mijn quasi onnavolgbare Nederlandstalige tweets over GAS en ander ongein, en check-in's in het 'Floeren Foefke' (overigens een aan te raden bruine kroeg, en geen bordeel!).

Ik Twitter, post en check in dat het een lieve lust is. Ik doe dat vooral voor mezelf en om een paar dierbaren te laten weten dat ik nog leef en waar ik mee bezig ben en omdat ik het soms zinvolle discussies vind. Daarnaast werk en leef ik gewoon in de tastbare, echte wereld. Die twee vloeien naadloos in elkaar over. Dat komt neer op lesgeven, dingen schrijven, klanten ontmoeten, nog meer dingen schrijven, hier en daar een receptie of een lezing bijwonen, met mijn hond wandelen en al eens een pintje met vrienden drinken. Niks speciaals. Ik ontmoet mensen, ik kom op verschillende plaatsen, en ik ben daarnaast een geweldige chaoot.

De combinatie van al het bovenstaande is dodelijk voor mensen die proberen het spoor te volgen van waar ik mee bezig ben. Omdat ze op zoek gaan chronologie, naar verbanden, naar regelmaat. En die is er niet altijd!

Jammer genoeg denken 'mensen', of toch sommige, dat het mogelijk is via de sociale media het leven van hun medemens niet alleen te bespieden, maar ook nog eens te reconstrueren. Laat mij u daar even van af helpen. Zo werkt het niet.

Doe dat gewoon niet! Het zal altijd fout gaan. U werkt er de 'sociale-media-gestoorden' mee op de zenuwen. U helpt er de verzuring mee, niet in het minst binnen uw eigen relationeel netwerk, en de kans is reëel dat u er zelf ook helemaal neurotisch van gaat worden.

Een aantal overwegingen in deze. 'Tijdslijnen', hoe logisch het ook lijkt, zijn fragmentair en allesbehalve lineair. De chronologie tussen al die platformen en mogelijkheden tot updaten is afhankelijk van zoveel verschillende factoren en niet in het minst van de discipline van degene die er mee bezig is.

Daarnaast, sociaal wenselijk gedrag tegenover daadwerkelijke activiteit! We moeten niet rond de pot draaien. Veel mensen zijn ijdel. En het fenomeen van de sociale wenselijkheid heeft daar mee te maken. Vergelijk het met de de 'intentie tot kopen' en het 'daadwerkelijk kopen'. U moet zich realiseren dat er op de 'sociale media' nogal wat sociaal wenselijk gedrag wordt vertoond.

Ik heb in het verleden ook wel eens naar de status van vrienden gekeken, en het viel mij daarbij op dat ze ongeveer elke hippe tentoonstelling of manifestatie bijwoonden, dat ze als eerste elke toffe nieuwe bar of restaurant bezochten. Ze waren 'in'. Ik kon daar alleen maar blij om zijn. Soms kwam ik ze daar dan tegen, maar soms ook niet. Misschien wilden ze er wel zijn, maar waren ze verhinderd, misschien hadden ze graag dat mensen dachten dat ze er ook bij waren. Ik stel me daar verder geen vragen over. Echt niet.

Daarnaast waren ze ook nog eens in staat om alle episodes van 'Komen eten' of 'Belgium got Talent' te voorzien van snedige commentaren op Twitter. Het enige dat je daaruit kunt concluderen is dat ze die aflevering mogelijkerwijs hebben gezien. Niet waar, en ook niet wanneer, of met wie.

In derde instantie, met toegenomen mogelijkheden tot interactie, evolueert en verandert een dag nogal eens. Mensen kunnen bij mij zien in welke geografische ruimte ik me bevind, en daar volgen nogal eens leuke telefoontjes uit. 'Ik zie dat je in Brussel bent, zin om te lunchen?' Om maar iets op te noemen. Ik ga daar graag op in, en herschik al eens een stuk van mijn dag. Ook daarvoor werden die sociale media gebruikt, een stukje life hacking, een stuk makkelijker contact houden.

En dan krijg je dus dat zenuwengedoe. Mensen die mij menen te moeten zeggen dat ik eigenlijk ergens anders was, op basis van eerdere conversaties of aankondigingen. Scherpe denkers...

Nogmaals, doe dat niet. Ik weet het, er zijn twee mogelijkheden. Ofwel bewaar je de grootst mogelijke discretie over je handel en wandel, ofwel doe je dat niet. Beide zijn keuzes en dus moet ik niet zeuren. Als ik mijn levenswandel op het net smijt, moet ik bereid zijn ook de kritiek daaromtrent te aanvaarden. Ik zie niet in waarom. Houd het positief en constructief, maar begin niet als een soort tweederangs Sherlock conclusies en verbanden te leggen die er niet zijn.

Moeilijk? Totaal niet. Eén regel: het is allemaal niet zo belangrijk, leeft u vooral uw eigen leven en laat anderen dat ook doen.

Beeld karin de bruyn
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden