Dinsdag 23/07/2019

Tweede adem voor legendarisch Mechels café

In Mechelen wordt Café Zennegat nieuw leven ingeblazen. Vandaag is het cafeetje bij de sluis op de Leuvense Vaart niets meer dan een halte voor wielertoeristen en wandelaars. Maar in de jaren zeventig was de kroeg als Mekka voor artiesten en hippies tot buiten de landsgrenzen bekend. De nieuwe uitbater wil opnieuw leven in de brouwerij brengen.

'De sfeer van de vroege jaren zeventig terughalen kan natuurlijk niet", beseft Pol Sas, die het café samen met zijn zoon gaat runnen. Hij wil niettemin dat het Zennegat opnieuw meer wordt dan alleen maar een halte voor zondagse fietsers. De muziekkeuze is voor Sas een prioriteit en ook live-optredens staan op het programma. "Een aantal artiesten heeft al toegezegd en het zijn niet de minsten."

In de jaren zeventig brachten de optredens in café Zennegat heel wat volk op de been. Legende Ferre Grignard trad er op en dichter Herman de Coninck kwam er regelmatig over de vloer. Etienne Mylemans herinnert het zich allemaal alsof het gisteren was. Hij was in 1972 samen met zijn kompaan Rob uitbater van de kroeg. "De vorige uitbaatster zette er een punt achter. Een groepje jongelui uit Mechelen, bezoekers van het artiestencafé Herten Aas van kunstschilder Frans Croes, zag wel wat in het cafeetje in het schilderachtige gehucht. 's Winters leek de plek waar de Zenne en de Leuvense Vaart in de Dijle uitmonden wel een doek van Breughel", mijmert Mylemans."

"Een café openhouden aan het Zennegat in 1972 was echt een avontuur. Stromend water was er niet, de bewoners van het gehucht konden daarvoor terecht bij een gemeenschappelijke pomp. De hippies uit de stad werden door de autochtonen aanvankelijk met enige argwaan bekeken. Polleke de veerman, Jefke de dijkwerker, de sluiswachter, Jan de duivenmelker, de eenzaat Sander en de melkboer uit Breendonk die in zijn huisje aan de Zenne zelf gestookte jenever aan de man bracht: het was een gesloten gemeenschap."

Ook het stadsbestuur en de politie vroegen zich af wat die jonge lastpakken op dat afgelegen plekje gingen zoeken. Het café openhouden kon plots niet meer, de plafonds van het pand waren volgens de normen te laag. "We zijn dan van start gegaan als eethuis, daarvoor moest je geen hoog plafond hebben. Een pint pakken was trouwens geen probleem: je bestelde bij je drankje gewoon een schoteltje chips of borrelnootjes." Drank en proviand werden aangevoerd met een roze Solex-snorfiets. Geen van de flowerpowerjongens bleek immers een auto te hebben.

"In het Zennegat kwam volk van diverse pluimage over de vloer. Vissers, schippers, jongeren uit Mechelen en mensen uit mijn Brusselse vriendenkring. Er zakten zelfs lui uit Amsterdam af naar het café. Op korte tijd was het Zennegat een echt instituut geworden met een eigen, anarchistisch sfeertje. Er viel altijd wat te beleven. Zo was er Tuur, een vaste klant die over zijn toeren was geraakt en in volle koleire in de Zenne sprong. Met een Zodiac-bootje hebben we de man veilig en wel op het droge gehaald. De enige tol voor zijn exploot was een preventieve antibioticakuur. Een duik in het Zennewater is niet echt bevorderlijk voor de gezondheid." Andere heldendaden liepen minder goed af. De man die vanop het Zennegat een kleine raket wilde lanceren, nota bene in de periode van de bombrievenpsychose, verloor bij zijn experiment drie vingers.

Na Mylemans heeft het Zennegat nog verschillende uitbaters gehad. Niet alleen het café, ook de sfeer in het gehucht evolueerde. In de loop van de jaren zeventig was het Zennegat een artiestenkolonie geworden. "Twee kunstenaars wonen hier nog steeds: schilder Frans Croes, oprichter van de 'Kabouters', de Mechelse Provo's zeg maar, en de beroemde saxofonist André Goudbeek."

Vandaag, meer dan dertig jaar na de heroïsche start, vinden de oudgedienden opnieuw de weg naar hun stamkroeg van weleer. Om herinneringen op te halen. Al wil de nieuwe uitbater Pol Sas niet dat zijn café enkel teert op nostalgie. Hij wil een ruim publiek en verwacht ook heel wat van de samenwerking met natuurverenigingen en wandelclubs die in het nabijgelegen natuurgebied actief zijn.

Frans Geys

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden