Donderdag 15/04/2021

Twee uur lang gebalde energie

Over drie weken verschijnt Momentum, de zesde studioplaat van Jamie Cullum. Deze zomer komt de Britse jazzpopster die voorstellen op Gent Jazz. Maar in een piepkleine Amsterdamse zaal hoorde je dinsdag de meeste nieuwe songs in avant-première.

Jamie Cullum, gezien op 23 april in People's Place, Amsterdam

"Duffe liftmuziek." Met dat verwijt werd Jamie Cullum ooit door Amy Winehouse afgeserveerd. Een onterechte stoot onder de gordel. Nog niet eens omdat Cullum zo'n ontroerend mooi eerbetoon bracht na haar dood, maar vooral omdat de Britse superster zich nooit liet voorstaan op een gebrek aan lef of esprit. Elk genre keerde hij de laatste twaalf jaar met jongensachtige branie binnenstebuiten. Cullum heeft dan ook evenveel op met Cole Porter als met Kanye West of Pantera.

Die zin voor avontuur blijkt vandaag niet verdampt: op Momentum trekt Cullum wat verder weg uit het perceeltje tussen jazz en pop, en spelen snoeiharde urban ritmes vaker een glansrol. In de kleine club People's Place wisselde de kleine jazzcat zijn piano dan ook al eens in voor drums. Of die aanpak even succesvol wordt - van zijn vorige platen sleet hij meer dan tien miljoen exemplaren - moet de tijd uitwijzen. Maar een maand voor de release klonken de reacties alleszins laaiend enthousiast aan de Stadhouderskade in Amsterdam.

Weinig performers slagen er natuurlijk in om een publiek beurtelings op te zwepen en te ontroeren. Twee uur leek Jamie Cullum één brok gebalde energie, die Rihanna naar de kroon stak met een gecroond 'Don't Stop the Music', aan het eind van 'Mixtape' een minutenlang aangehouden publiekskoor dirigeerde, of solo barstjes in je hart kerfde met het verstilde titelnummer uit de soundtrack van Gran Torino. De jazz light van deze Brit doet puristen naar verluidt over hun nek gaan, maar een cheesy crooner of beige podiumverschijning bleek Cullum allerminst.

Gebrek aan eerbied

Voor een tv-show ging celebrity-interviewer Peter van der Vorst - de nieuwe Ivo Niehe, zeg maar - ook nog even in duet met Cullum tijdens 'All at Sea'. De dramatische punch van die song raakte daardoor zoek, maar goed: het Nederlandse publiek ging door zijn dak. Dat was niet anders toen een meisje uit het publiek mee piano mocht spelen, of Cullum hardop fantaseerde over een orgie met Beyoncé. Spontaan gingen ook alle mobieltjes de lucht in toen hij vroeg om 'Edge of Something' te filmen, zodat hij via de website Vyclone een persoonlijke videoclip kon maken.

Ook zijn vaste groep speelde de sterren van de hemel: een plagerige trompet leukte 'When I Get Famous' op, terwijl 'Twenty Something' door sax, trompet en contrabas gesteund werd. Ook de hertimmerde Cole Porter-classic 'Love for Sale' klonk grandioos, met lichte raspzang, een strakke ritmesectie en een gepast gebrek aan eerbied voor het origineel.

Alleen jammer dat de zanger na twaalf jaar ook nu nog trouw bleek aan enkele oudbakken gimmicks. De tijgersprong van de piano, het headbangen tijdens een wilde pianosolo, de zelfspot: het lijken inmiddels verplichte nummertjes. Voorspelbaar ook. Maar goed: elke jazzcat die speelt alsof zijn negende leven er twee uur lang van afhangt, verdient geen doodsteek voor details.

Momentum verschijnt op 17 mei bij Universal. Jamie Cullum speelt op 19 juli op Gent Jazz.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234