Vrijdag 18/10/2019

Twee is te weinig, drie is te veel

Het fallustheater van weleer lijkt voorgoed gekeerd

theaterabattoir fermé speelt 'bloetverlies' HHHII

Mechelen

Van onze medewerker

Wouter Hillaert

Als acteur-schrijver Stefan Lernous aankondigt de toestand van het leven op te maken, dan kun je er van op aan dat hij het vooral over perverse liefdes zal hebben. En zo geschiedt. Zijn voorstelling Bloetverlies, bij het eigen gezelschap Abattoir Fermé, hangt opnieuw aaneen van de klassieke obsceniteiten, van necrofilie tot verkeerd tampongebruik. Toch is er voor het eerst ook een opvallend zachte toon. De dubieuze mannelijke zelfverheerlijking uit vorige producties als Het Hof van Leyden en Afzien (met Abattoir) of Super Seance (met Eland Nieuwe Stijl) wordt ingewisseld voor een aandoenlijke kwetsbaarheid, niet het minst dankzij de aanwezigheid van de twee pas afgestudeerde RITS-actrices Amber Goethals en Sarah Vangeel.

Het gelegenheidstrio wikkelt een spelstructuur af die al even uniek is in het parcours van Abattoir Fermé. Bloetverlies bestaat uit een dertigtal kleine scènes, schetsen, sketches. Twee geliefden scheiden van tafel en bed, maar kunnen het niet eens worden over wie wat krijgt. Een schuw jongetje wordt door twee verpleegsters op het bestaan van zijn 'penus' geduid. Een klein dametje vertelt over haar eerste tongzoen, en dat de miserie begon toen ze ontdekte dat jongens iets anders hadden dan zijzelf. Er wordt tot brakens toe gevochten, tot huilens toe gebeden en tot kreunens toe gebaard. Niets lijkt met iets anders in verband te staan, behalve dan dat de lijdende liefde het centrum vormt waarrond alles met middelpuntvliedende kracht de pan uit rijst.

Toch tekent er zich na verloop van tijd een voorzichtige rode draad af. Een zielige schrijver, zijnde Lernous, moet vergeefs kiezen tussen twee vrouwen. Hij keert zich uiteindelijk van alletwee af, "omdat het niet meer ging, en hij uiteindelijk bijna met hen mee begon te menstrueren'. Hij laat zich door hen knevelen en wordt in roodachtig licht een gekruisigde Christus, die zich met een kettingzaag het eigen kruis laat afsnijden. Freud zou een vette kluif hebben aan deze Bloetverlies. Niet alleen wegens de traumatische erotiek die in allerlei expliciete beelden uitgesmeerd wordt, maar ook wegens de totaalcompositie op zich. Het is een associatieve droom, een afdaling in een ziekelijk onderbewustzijn van zowel mystiek-religieuze inspiraties als strikt persoonlijke wensfantasieën. Die afdaling zit ook in de sfeer die door de voorstelling ontwikkeld wordt. Grotesk en grappig in het begin, wordt het spelletje 'twee is te weinig, drie is te veel' naar het einde toe steeds stiller en breekbaarder. Goethals loopt als een verlaten kind, met alleen een kaars in de nacht, haar papa te zoeken. Vangeel persifleert Marilyn Monroe, maar vooral een eenzame kant van haar. En Lernous wil zich uiteindelijk ophangen, zonder dat het alleen maar een gimmick lijkt. Het blijft weliswaar allemaal getuigen van een bijzonder egocentrisme, maar toch lijkt zijn fallustheater van weleer voorgoed gekeerd. Er zitten nu ook gevoelens in. Voeg daarbij acteerprestaties die vooral prestaties zijn, een geslaagde themaontwikkeling door de erg fragmentarische structuur en veel beeldrijke scènes en je komt uit bij een geslaagde voorstelling.

WAT Bloetverlies WIE Abattoir Fermé WAAR EN WANNEER tot 24 januari nog in nOna, Mechelen (015/20.37.80) en 3-5 februari in het Nieuwpoorttheater, Gent (09/223.00.00). Info: www.nona.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234