Zondag 09/08/2020

TV Jules

'Nooit heb ik met zoveel enthousiasme het klavier beroerd als nu. Hou het stil, maar bij het vernemen van je zoveelste comeback ontglipte me een spontane jubelkreet en ging ik me te buiten aan een dansje rond de tafel. Je zou voor minder een feestje bouwen. Mijn absolute cultheld komt terug! Het bij leven al legendarische tv-curiosum waarvan louter de aanblik garant staat voor lachstuipen. Mijn brief aan 'dancing queen' Eline De Munck verdween in de prullenmand om plaats te maken voor deze even oprechte als verdiende hulde aan jou. De olijke mannetjesputter die jarenlang een inspiratiebron was voor zijn collega's. Al was het maar omdat jij bij elke verschijning de geruststellende boodschap bracht, dat het altijd nog net iets erger kon. Zo aandoenlijk onbeholpen dat zelfs de grootste beunhazen - "als hij meedoet dan kunnen wij nooit de slechtste zijn" - de illusie konden koesteren over enige aanleg te beschikken. Onschatbaar als drempelverlagend alibi voor een hele generatie. Want dankzij jou hoefde niemand zich nog te schamen. Peter deed het beter.

Sinds het prille begin al ben ik een fervente bewonderaar van de uit veel te strakke T-shirts puilende robuuste bouwvakker met dat ondefinieerbare talent en die bizarre mimiek. Door een wonderlijke speling van het lot in de media gesukkeld en daar gebleven, in plaats van een 'echte' stiel te leren.

De rest is geschiedenis. Je bent, tot spijt van wie het benijdt, uitgegroeid tot een uniek, alomtegenwoordig en grensverleggend mediafenomeen. Architect van een carrière waarvoor tot op heden geen enkele wetenschapper een deugdelijke verklaring vinden kan. Niet zelden viel mijn mond - "Dit kan toch niet. Hoe geraakt zo iemand op het scherm?" - open van verbazing en ongeloof.

Toch leerde ik gaandeweg met je te leven. Sterker zelfs: ik raakte gefascineerd door je ontwapenende eerlijkheid, en je groeide zo uit van een vage kennis tot een ware vriend. Met heimelijk plezier en een portie plaatsvervangende schaamte consumeerde ik de meest tenenkrullende programma's die dankzij jouw innemende persoonlijkheid tot pure cult werden verheven. Jij hoeft immers nooit de onnozelaar te spelen. Je bént er een. What you see is what you get. Een weinig subtiele macho 'uit de solden'. De vleesgeworden 'guilty pleasure'. Mijn respect voor jou is immens, Peter. Talloze malen heb ik je vol vuur verdedigd tegen lieden die de draak met je probeerden te steken en niet wilden beseffen dat dit recht exclusief voorbehouden is aan fans die over voldoende kennis van je indrukwekkende oeuvre beschikken. Ik ben er zo eentje. Ik volgde je van Wittekerke via Thuis en BananaSplit helemaal tot in Zuid-Afrika, waar je in Peter vs de rest collega-BV's probeerde te overtroeven in onbekende sporten als struisvogelvangen of het herkennen van dierlijke faecaliën. Samen met jou vertoefde ik in bouwvallen, aan tafel en op stoffige zolders.

Ik lachte me te pletter met je incarnatie van de rondvogelende Antwerpse flik Mike Van Peel in Zone Stad. Echter dan echt. Je begrijpt dat zoiets een welhaast onverbrekelijke band schept. De onheilstijding dat je brutaal van je talloze supporters werd weggerukt trof me dan ook als een donderslag bij heldere hemel. Onbegrijpelijk kaltgestellt door een club tv-vernieuwers die enkel naar zichzelf en niet naar de stem des volks luisteren. Welke trainer zet nu zijn beste speler op de bank?

Ineens bleek de populaire presentator niet meer in het nieuwe profiel te passen. Te dom, te onbehouwen en dus niet langer welkom in de elitaire Woestijnviskerk. Wat een onzin. De 'people's champion' respectloos gedumpt. Ik was er niet goed van, Peter. For old times sake pikte ik nog wel eens een herhaling mee van Schatten op zolder, De Huisdokter of Help mijn man is een klusser. Ik ben ermee gestopt. Het besef dat zo'n beloftevolle loopbaan moedwillig in de knop was gebroken en er geen nieuw werk meer zou komen, deed te veel pijn. Uit respect voor jou, maar toch vooral omdat het nergens op lijkt, heb ik zelfs verzaakt aan Komen eten. Een smakeloos afkooksel van wat ooit een amusant rariteitenkabinet was. Salonfähig gerestyled en veroordeeld tot een presentator die zichzelf zo interessant en belangrijk vindt dat hij niet eens meer leedvermaak maar enkel nog medelijden oproept.

Met heimwee hoorde ik je onlangs op Studio Brussel 'a la façon du chef' verkeersinformatie voorlezen en zag ik hoe je in De slimste mens de grote schrijver Stefaan Brijs naar huis speelde alvorens eervol te sneuvelen tegen de ongenaakbare huisvrouw Magali Cobbaert.

Een televisiegrootheid veroordeeld tot bezigheidstherapie en bovendien op hoogst kwalijke wijze in het nieuws gekomen als verantwoordelijke voor een dodelijk ongeval. Het leek het begin van het einde. Ik had dan ook niet verwacht dat ik je, vier jaar na mijn eerste brief, ooit nog zou schrijven. Uit het oog is uit het hart. Maar niet voor jou. Een kat met negen levens die zelfs machtige televisiebonzen op de knieën kan krijgen en uit bittere noodzaak werd opgevist als aanjager van tanende kijkcijfers. Na Nieuwjaar het gezicht van het zieltogende Grootse plannen maar vooral 'de eerste mens ter wereld' die, gewoon door niet op het scherm te komen, het onbuigzame Woestijnvis tot een knieval wist te dwingen. Ze kunnen niet zonder jou. Peter versus Woestijnvis: 1-0.

Jij kent mij niet. Ik jou wel. Ooit zag ik hoe je in een fitnesszaal restauratiewerkzaamheden uitvoerde aan de kathedraal die je lichaam ooit was, en de handtekening die mijn dochter ooit op een 'Thuisdag' wist te bemachtigen, wordt te onzent nog steeds als een relikwie gekoesterd.

Vaak denk ik terug aan je glansrol als scheepskok-cafébaas Werner Van Sevenant, waarmee je jarenlang een onbedoeld komisch tintje gaf aan mijn favoriete soap. Als de dag van gisteren herinner ik me hoe je, versierd met een potsierlijk diadeem, tot ongenoegen van de betreurde Felice, alle aandacht naar je toe trok in het Swingpaleis. Toen al een losgeslagen potsenmaker die er geen enkele moeite mee had om voor paal te staan. Omdat hij hoorde hoe de kassa uitbundig begon te rinkelen bij het verzilveren van de cultstatus. De hofnar was toch lang niet zo dom als velen denken.

Populaire kok in bijberoep, sandwichman voor de Dovy-keukens van de al even briljante briljante Donald Muylle en auteur van een handvol kookboeken. Lang geleden door het huis van vertrouwen bedankt voor bewezen diensten, zodat het veelbelovende kookprogramma Met Peter en Zout de mensheid werd onthouden. Jammer, want de titel alleen al was om van te smullen. Misschien toch eens voorstellen aan je nieuwe bazen.

Het doet me oneindig veel plezier dat een multifunctionele artiest als jij zich niet zomaar laat kisten. Ga dus gerust door met gekke bekken trekken. Frunnik schalks aan de gewone man of vrouw, schrik niet terug voor wat seksistisch gegrol maar blijf vooral het betrouwbare baken dat waarschuwt bij het naderen van de absolute ondergrens. Welkom terug.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234