Maandag 23/09/2019

Tussen patriottisme en blinde woede

country

toby keith voert amerikaanse hitlijsten aan met controversieel nummer 'the angry american'

Toby Keith, de Amerikaanse countryzanger van het jaar, staat momenteel bovenaan op de Amerikaanse hitlijsten met het uiterst controversiële 'Courtesy of the Red, White and Blue (The Angry American)'. Het nummer heeft een hevig debat uitgelokt over de manier waarop de Amerikanen sinds 11 september uiting geven aan hun patriottisme. Country is altijd al een vaderlandslievend en conservatief muziekgenre geweest, vooral in tijden van oorlog. Maar zelfs in de VS menen sommigen dat artiesten als Keith te ver zijn gegaan.

Nashville

Van onze medewerker

Joeri Naânaï

You'll be sorry that you messed with The U.S. of A 'Cause we'll put a boot in your ass It's the American Way

Tot zover een kort fragment uit het weinig verheffende nummer waarmee de uit Oklahoma afkomstige Toby Keith op dit moment miljoenen dollars verdient. 'Courtesy of the Red, White and Blue' is het openingsnummer van zijn nieuwe cd Unleashed, waarvan tijdens de eerste week al ruim 338.000 exemplaren over de toonbank gingen. Het nummer werd door de razendpopulaire zanger op verzoek van een Amerikaanse officier opgenomen. "Het hoofd van de marine in Afghanistan zei tegen Keith: 'Ons land heeft dit lied nodig. We gaan naar ginder om te vechten en we kunnen een morele opkikker best gebruiken'", aldus James Stroud van Dreamworks Nashville. Keith schreef 'The Angry American' naar eigen zeggen ter nagedachtenis van zijn vader:

My daddy served in the army Where he lost his right eye But he flew a flag out in our yard Till the day that he died

Hoewel Keith door de controverse over de tekst van 'The Angry American' op 4 juli niet mocht optreden tijdens de televisieshow In Search of America (die in het teken stond van Independence Day), zal de zanger wellicht niet wakker liggen van de mediaheisa. Nooit tevoren heeft Keith zo'n succes gekend tijdens de openingsweek van een nieuwe cd en hij verdedigt zich dan ook met de opmerking dat zijn song blijkbaar het gevoel van heel wat Amerikanen vertolkt.

Ook countryzanger Steve Earl heeft dat tot zijn scha en schande moeten ondervinden, toen hij 'John Walker's Blues' uitbracht, een nummer waarin hij begrip vraagt voor de jonge Amerikaan John Walker Lindh, die in Afghanistan aan de zijde van de Taliban vocht voor hij door het Amerikaanse leger gearresteerd en gerepatrieerd werd. Ook Lindh vocht voor zijn overtuiging", aldus Earl. "En men zou zich moeten afvragen waarom hij de VS de rug heeft toegekeerd." Het bracht niet veel zoden aan de dijk. Amerika keerde op zijn beurt Earl de rug toe.

Amerikanen staan bekend om hun patriottisme. Er bestaat geen genre waarin dat sterker tot uiting komt dan in de countrymuziek. Country vertolkt de hoop en vrees van de arbeidersklasse, ze is de muziek van John modaal en diens streven naar vrijheid. Amerikaanse klassiekers zoals 'God Bless the USA' zijn vaak het bekendst in de versies die opgenomen werden door countrysterren zoals Lee Greenwood. In zijn boek Don't Get Above Your Raisin': Country Music And The Southern Working Class concludeert de prominente countryhistoricus Bill Malone dat het genre vooral in tijden van oorlog de chauvinistische toer opgaat. Volgens hem moeten nummers die tijdens de nasleep van de gebeurtenissen op 11 september geschreven werden, zoals 'Where Were You' van Alan Jackson, niet begrepen worden als een oproep tot wraak, maar meer als een manier om in het reine te komen met smart en verlies.

Geen zinnig mens die zich druk maakt over het succesvolle compilatiealbum God Bless America, waarvan de opbrengst gaat naar het Twin Towers-fonds en waaraan sterren zoals Céline Dion ('God Bless America'), Whitney Houston ('Star-Spangled Banner'), Simon en Garfunkel ('Bridge Over Troubled Water') en Bill Withers ('Lean On Me') hun medewerking verleenden. Ook Bruce Springsteens 'Paradise' (een nummer op de cd The Rising), dat geschreven is vanuit het perspectief van een zelfmoordterrorist, geeft geen aanleiding tot verontwaardiging. Maar wie, zoals Toby Keith, ongegeneerd de bombardementen op Afghanistan verheerlijkt en zingt...

There's a lot of men dead So we can sleep in peace at night When we lay down our head

... zou zich toch eens moeten afvragen of hij misschien niet in hetzelfde bedje ziek is als de terroristen die hem tot zijn Amerikaanse woede inspireerden. Wie echter in de boosheid wil volharden, kan misschien een tournee organiseren, waaraan niet alleen Keith meedoet, maar ook Hank Williams jr. met zijn tegen Saddam Hoessein gerichte song 'Don't Give Us a Reason', Charlie Daniels met 'This Ain't No Rag, It's a Flag' en David Allen Coe met het onsterfelijke 'I'd Like to Kick the Shit Out of You'.

Countrymuziek gaat vooral in tijden van oorlog de chauvinistische toer op

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234