Maandag 29/11/2021

Tussen lachen en dromen

Goed gelachen heb ik de voorbije week niet alleen in Brussel, maar ook op het feeërieke strand van Sint-Anneke. Daar greep de wat premature première plaats van De vuurtoren, door 'Jowan' Petit en het bijna onzichtbare Theater Luxemburg. Een les die Petit al had mogen trekken uit Klein Jowanneke zaagt, is dat zijn fans alleen maar voor hém komen, niet voor zijn personages. Maar los daarvan blijft Petit de meest tragikomische jonge verteller die je je kunt indenken. Diezelfde vrijdagavond maar drie uurtjes later geraakte ik nog net op tijd op het Brusselse narrenschip nabij het Kaaitheater, voor het Vlaamse debuut van het in Nederland terecht met prijzen gelauwerde duo Bert Of Roy. Voor de eerste keer in deze boot lukte het mij een aanzienlijk aantal keren zelfs hardop te lachen. Al werd ik vlak na de voorstelling toch omfloerst door een licht gevoel van bedrog. De prozaïsche, wat zeurderige speelwijze van Bert Of Roy tolereert geen richtingloze vertoning van nauwelijks vijftig minuten. Dit soort humoristen moet minstens tweeënhalf uur op scène staan, voor een verhaal met begin, midden en einde, ofwel thuisblijven. Een wat al te teirlinckiaanse frasering hier en daar mag ook plaatsruimen voor meer oprechte brutaliteit.

Zeer bijzonder werd natuurlijk de zondagavond. Toen was het namelijk aan mijzelf, Vitalski het Slangenmens. Welopgevoed als ik ben, ontbreekt het mij aan de nodige eigenliefde om hier nu zomaar aan mijzelf een recensie te wijden. In plaats daarvan enkele losse, verifieerbare waarnemingen. Het publiek van Vitalski was van alle leeftijden, maar bestond bijna uitsluitend uit vrouwen. Die gaven de indruk zich goed te amuseren. De aangekondigde, dramatischer vertelling De lifter bleek op de valreep afgelast. In plaats daarvan bracht Vitalski zijn vele, hooggeëerde fans een aangenaam slordig hors d'oeuvre van oude en nieuwe stukjes conference. En wat zelfs zijn grootste vijanden niet zullen weerleggen: Vitalski is iemand die er staat zoals hij er staat.

Dinsdagavond bezorgde mij het ommetje langs Vorst Nationaal, voor de Stray Cats. Hoeveel van die critici die de legendarische Stray Cats de voorbije week hebben beschuldigd van financieel winstbejag, zijn zelf hun recensie gratis naar hun redactie gaan brengen? De Stray Cats spelen rock-'n-roll zoals de zon opgaat. Wel beschamend, ja eigenlijk, dat er tegenwoordig zoveel Vlaamse stand-up comedians zich willen verkopen als zijnde leveranciers van een rock-'n-rollproduct. Beschamende onzin!

Onmiddellijk na de Stray Cats ben ik plichtsbewust opnieuw naar de Sainctelettestraat afgezakt, ditmaal om er binnen te vallen tijdens de befaamde Porror-trilogie. Voor een uit zijn voegen barstend ruim van fans en aanverwanten waren net De Wentelteefjes druk bezig met hun ding. Wat me zeer aangenaam tegemoet wuifde, mag ik zeggen! Een aandachtig gestileerde, ja strenge, bijna balletmatige revue van uiterst zwoele mevrouwen. Het liefst wil je natuurlijk, als toeschouwer, met zo vier actrices tezamen naar één slaapkamer ergens in de buurt, maar ook als zoiets niet kan, blijven deze Wentelteefjes een favoriet tijdverdrijf. Dat overigens boogt op zeer aanstekelijke, volwassen, universele humor.

Tijdens het vervolg hierop, het derde deel van Porror, overviel mij spijtig genoeg, wegens slaaptekort wellicht, een zekere inzinking. Zodra ik in slaap viel, droomde ik echter vanzelf dat ik mij weer op de middelbare school bevond. Tant pis, als ik hiermee enkele fijne vrienden moet verliezen, maar het is zo: als wij destijds, voor onze laatste honderd dagen, vooraan in de turnzaal een voorstelling in elkaar staken, dan leverde dat ons meer sympathieks op dan dit hier. Wij beschikten dan ook over een leerkracht aardrijkskunde, die het een beetje mee in de hand hield.

Een apart vermelding verdient hier, op de valreep, Alexander Devriendt, die met zijn bescheiden maar spontane presentaties iedere dag het nu al memorabel te noemen festival van een fijne extra dosis frisheid voorziet.

Tijdens Some Like It Zot laat Vitalski op zaterdag zijn licht schijnen over het Komediefestival.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234