Dinsdag 11/05/2021

Tussen kunst en edelkitsch

rock

an pierlé met koor en orkest in het koninklijk circus

Het gaat goed met An Pierlé. Zopas ontving ze een gouden replica van haar debuut-cd Mud Stories en opvolger Helium Sunset wordt dezer dagen van Groot-Brittannië tot Zuid-Afrika op superlatieven getrakteerd. Op uitnodiging van Les Nuits Botanique gaf de zangeres zondagavond in Brussel een even uniek als indrukwekkend concert met het Mons Orchestra en het meisjeskoor van de Munt. Daarna mocht de Britse groep Elbow haar tweede cd Cast of Thousands komen presenteren.

Brussel

Eigen berichtgeving

Dirk Steenhaut

Een popgroep die zich aanschurkt tegen een filharmonisch orkest: het leidt helaas niet altijd tot zinnenprikkelende resultaten. In het verleden veroorzaakten zulke geforceerde romances immers al uitwassen zoals symfonische rock, een vis-noch-vlees-genre dat gedoemd was tussen wal en schip (of tussen rock en klassiek) terecht te komen en duidelijk maakte dat zelfs popmuzikanten tot steriele virtuositeit in staat zijn. An Pierlé is gelukkig slim genoeg om niet in die val te trappen. Als zij met een groot orkest in zee gaat, zoals ze vorig jaar al eens deed op de cd Live Jet Set With Orchestra, zorgt ze er wel voor dat de arrangementen de liedjes dienen in plaats van ze plat te drukken.

Hoewel ze zondagavond op het podium van het Koninklijk Circus werd bijgestaan door niet minder dan 74 zangeressen en muzikanten, had ze haar zaakjes goed onder controle en hield ze haar eigen identiteit moeiteloos overeind.

Op de setlist stond bijna alles uit Helium Sunset, aangevuld met veelbelovende nieuwe songs als 'Look At Me Now' of 'Tenderness' en enkele verrassende momenten waarop we een kant van la Pierlé leerden kennen die tot dusver onderbelicht was gebleven. 'Anytime You Leave' was bijvoorbeeld vingerknippende swing die in het repertoire van Liza Minnelli niet had misstaan. 'Here in the Woods' diende zich dan weer aan als het soort edelkitsch dat, door de tussenkomsten van het Mons Orchestra en de meisjesstemmen van Choraline, afwisselend deed denken aan The Sound of Music en de muziek uit een Disney-sprookje. Zelfs de naar beneden dwarrelende (nep)sneeuwvlokjes zaten de magie van het moment niet in de weg.

Ook Pierlés reguliere band hield zich intussen dapper staande: gitarist Koen Gisen goochelde doorlopend met fijne Twin Peaks-motiefjes en het broeierige, bluesy 'Medusa' kreeg een sfeerrijk slotstuk dat perfect zou hebben gepast op Ennio Morricone's soundtrack voor The Mission. 'Helium Sunset', met Pierlé op accordeon, groeide uit tot een forse rocksong, maar moest net als 'Once Again' wegens een technische hapering twee keer worden ingezet. Tja, als je ter plekke een live-cd opneemt, kun je je natuurlijk niet al te veel misstappen veroorloven. De rest van het concert verliep echter nagenoeg vlekkeloos, met een adembenemend mooie orkestrale uitvoering van 'Nobody's Fault' en gedreven, pulserende versies van 'Build A Better Life', publieksfavoriet 'Sing Song Sally' en afsluiter 'Sister', waarin An Pierlé op haar klavier tekeerging als een vrouwelijke Jerry Lee Lewis.

Het publiek oordeelde terecht dat zoveel inzet een staande ovatie verdiende en kreeg er een gulle portie bissen voor in de plaats. Toen de zangeres in haar eentje het inmiddels klassieke 'Mud Stories' bracht, kon je in de zaal een speld horen vallen, maar daarna werd weer volop de rock-'n-rollkaart getrokken met een stuiterend 'Mad Dog Watch' en een verrassend forse lezing van Jacques Dutroncs 'Il est cinq heures, Paris s'éveille'. Na de reprise van 'Here in the Woods', waarmee het concert werd besloten, hoefden we niet lang te piekeren over een conclusie: dit was een in alle opzichten indrukwekkende prestatie. Zeker als je weet dat de Brit Craig Armstrong vorig jaar op dezelfde plek en met precies hetzelfde orkest grandioos de mist in ging.

Het liep al tegen middernacht toen de uit Manchester afkomstige formatie Elbow het podium van het Koninklijk Circus besteeg. Geen benijdenswaardige positie, want hoe slaag je erin op dat late tijdstip een publiek te boeien dat net iets bijzonders heeft meegemaakt en zich inmiddels ongeveer heeft gehalveerd? Zanger Guy Garvey en zijn gezellen lieten het echter niet aan hun hart komen. Met hun hypnotische, aan Talk Talk refererende artrock, bekend van platen als Asleep in the Back en het gloednieuwe Cast of Thousands, wisten ze de toeschouwers uiteindelijk zonder al te veel moeite op sleeptouw te nemen. Elbow maakt gelaagde, dromerige muziek, die rijker en weerbarstiger is dan die van Coldplay, maar minstens zo majestueus. Hoewel het geluid van de groep zich moeilijk laat omschrijven, is de nerveuze, weinig orthodoxe ritmiek van drummer Richard Jupp, naast de statige keyboards en het vindingrijke gitaarwerk, zeker een van haar grote troeven.

Elbow had drie extra zangeressen meegebracht, die opener 'Ribcage' van een vaag gospeltintje mochten voorzien. 'Fallen Angel' diende zich aan als een potentiële radiohit; 'Fugitive Motel' was een fascinerende jazzshuffle, waarin de drie dames elk een blauwe viool bespeelden, en 'Switching Off' dankte zijn dreigende atmosfeer vooral aan een elegisch kerkorgeltje.

Toch waren het de nummers uit de eerste Elbow-plaat die in Brussel de show stalen: 'Red', met zijn onontkoombare pianomotiefje en smachtende zangpartij; 'Newborn', dat begon als stilstaand water en eindigde als een kolkende stroom, of het ingetogen 'Scattered Black and Whites'. Elbow is duidelijk een gezelschap dat het meer van zijn muziek dan zijn uitstraling moet hebben en in een tijd waarin imago's steeds vaker door marketingbureaus worden bedacht is dat een verademing. 'Grace Under Pressure', een hymne zoals ook Spiritualized er al enkele heeft bedacht, wist minder te overtuigen, maar al bij al serveerde Elbow een gesmaakte set die, ondanks het enthousiasme van de aanwezigen, niet bekroond zou worden met een toegift. Snakten de heren naar hun bedstee? Wie zal het zeggen. Ons zal hun concert in ieder geval bijblijven als een voorbeeld van het betere ellebogenwerk.

WIE: An Pierlé (met het Mons Orchestra en Choraline) en Elbow. WAAR EN WANNEER: Koninklijk Circus, Brussel, zondag 21 september.

Pierlé en haar 74 medeplichtigen leverden een ronduit imposante prestatie

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234