Donderdag 02/12/2021

Tussen een kopstoot en een buiging

Het Welshe Mclusky presenteerde in Brussel zijn uitstekende derde cd

festival l Mclusky en The Divine Comedy imponeren op Les Nuits Botanique

KURT BLONDEEL en BART STEENHAUT

Zeggen dat er voor elk wat wils is op de naar het voorjaar getransfereerde Nuits Botanique, is een open deur intrappen. Zo waren donderdagavond schuimbekkende auditieve afranselingen toegelaten op het podium van de Orangerie, terwijl wat verderop, in het Koninklijk Circus, de gentlemanpop van The Divine Comedy een galante buiging maakte.

Het Welshe Mclusky (HHHH) presenteerde in Brussel zijn uitstekende derde cd The Difference Between You And Me Is That I'm Not On Fire, die opnieuw met de zegen van undergroundpaus Steve Albini is ingeblikt. Het verpletterende hardcore-en indiepunkgeluid had dit trio al eerder ontwikkeld, maar tegenwoordig heeft Mclusky naast kracht ook techniek en finesse gekweekt. Een gouden trainingsschema, want nooit eerder ploegde Jon Chapples bas zo diep als in het veeleer poppy dan furieuze 'That Man Will Not Hang'.

Als brulboei Andy Falkous nu nog de scherpte van zijn gitaar wil bijvijlen, heeft Chokri Mahassine geen enkel excuus om dit jaar aan Mclusky voorbij te gaan. De onderhandelingen met The Blood Brothers (HHH) schijnen dan weer rond te zijn. Niets of niemand had ons op dit kwintet uit Seattle voorbereid - we kenden de naam enkel van de affiche - maar snel zullen we de passage niet vergeten. Bands die schatplichtigheid aan de formidabele, intellectualistische punk van Nation Of Ulysses moeten bekennen, genieten sowieso onze volle aandacht. Dat is zeker zo wanneer ze die invloed met ronduit sadistisch genoegen aan reepjes snijden. De psychopatische, spastische punkcore van deze bloedbroeders werd bovendien aangevuurd door twee gemeen krijsende jongelieden die op de zangauditie van blackmetalband Cradle Of Filth respectievelijk tweede en derde moeten zijn geëindigd. Met slechts drums, bas, gitaar en occasioneel toetsen en sambaballen (!) slingerde de groep krankzinnige, vingervlugge songs op je af die zoveel hoeken vertoonden dat zelfs een dokter in de wiskunde wel even zoet was geweest met een oppervlakteberekening. Niettemin schoot het gezelschap zich na 40 minuten in de voet door een gebrek aan variatie en ademruimte.

Op zijn tweede langspeler They Were Wrong, So We Drowned heeft het New Yorkse trio Liars (HH) getracht de legende van Walpurgisnacht te verklanken. Dat was een reden minder om naar de set van zanger Angus Andrew, gitarist-samplebediener Aaron Hemphill en nieuwe bongodrummer Julian Gross uit te kijken. Want klonk Liars eertijds hecht, tegendraads en confronterend, dan lijkt stuurloze moeilijkdoenerij vandaag de nieuwe norm. Toegegeven, het ware misschien een tikje belachelijk geweest om toverkollen te berde te brengen op de tonen van gebalde punkfunk. Maar sinds bassist Pat Noecker vorig jaar besloot dat hij voortaan liever de waarheid wilde verkondigen, is de vooruitstrevende groep haar ruggengraat kwijt. Akelige, repetitieve en Spartaanse geluidserupties, daarmee moeten we het doen.

In het Koninklijk Circus liet The Divine Comedy (HHHH) zich eenmalig begeleiden door het orkest van Mons. De muziek van de Noord-Ierse groep werd op cd altijd al opgesmukt mijn strijkers, blazers en tuba's, maar live was zanger Neil Hannon er totnogtoe zelden in geslaagd om die fraaie arrangementen ook live tot leven te brengen. Het bleef ook in Brussel een riskante onderneming, want groep en orkest hadden elkaar pas de dag voordien een eerste keer ontmoet, en dat was er ook aan te horen. Hannon zong met de gloedvolle stem van een jonge Scott Walker, maar achter hem maakte het orkest er een rommeltje van, en klonk de rest van de groep te drammerig om de songs echt tot hun recht te laten komen. Het euvel bleek gelukkig snel verholpen, en vanaf 'Becoming More Like Alfie' waren de schelle noten op, en klonken de nummers je als muziek in de oren. Hannon bevestigde zijn reputatie als een van de meest onderschatte songschrijvers van zijn generatie met briljante reepjes popmuziek. De symbiose tussen rock en klassiek verliep zonder dat je ook maar één keer in kleffe Night Of The Proms-sferen werd ondergedompeld, en tussen de songs door liet Hannon zich bovendien kennen als een gortdroge -maar erg getalenteerde- stand up comedian. Hopelijk heeft iemand eraan gedacht om de record-toets in te drukken.

WIE Mclusky, The Blood Brothers, Liars en The Divine Comedy WAAR EN WANNEER Les Nuits Botanique, 13 mei

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234