Woensdag 23/09/2020

Turnhout, waar jazzhelden thuis zijn

Pianist Jeff Neve en saxofonist Robin Verheyen brengen elk cd uit en delen het podium van de Warande

Turnhout lijkt iets te hebben met jonge jazzhelden. Pianist Jef Neve is er geboren en de jonge saxofoonvirtuoos Robin Verheyen is er getogen. De ene is in België een wereldster, de andere werkt in New York. Allebei hebben ze net een nieuwe cd uit en delen straks het podium in hun bakermat.

door Didier Wijnants

Turnhout l De Warande in Turnhout ontvangt hen vrijdag allebei. Neve (31) speelt er met zijn beroemde trio met bassist Piet Verbist en drummer Teun Verbruggen; Robin Verheyen komt met zijn International Quartet met drummer Dré Pallemaerts, de Amerikaanse pianist Bill Carrothers en de Franse bassist Remi Vignolo. Op hetzelfde moment zendt Klara het jazzprogramma Neve uit met Verheyen (25) als gast. In dat vooraf opgenomen radioprogramma speelt Verheyen samen met Neve. Niet in Turnhout, want de werelden van het Verheyen Quartet en het Neve Trio liggen toch erg ver uit elkaar. Jef Neve stelt er zijn nieuwe cd Soul in a Picture voor, een romantische jazzplaat met bekende Nevecomposities, zoals 'Sehnsucht' en 'Lacrimosa'. Het werk van Robin Verheyen is een stuk potiger en voor velen wellicht taaier en minder toegankelijk.

Verheyen: "We hebben de cd Painting Space al een jaar geleden opgenomen. Het is gegroeid uit een opdracht van De Warande, waardoor ik de kans kreeg om met Bill Carrothers en Dré Pallemaerts te werken. Ze werken ook samen bij Dré en zorgen tegelijk voor een goed contrast met mezelf. De contrabassist heb ik in Parijs leren kennen. Vorig jaar deden we een tournee met aansluitend een studiosessie. Zo profiteerden we tegelijk van de podiumervaring. We hebben twee dagen opgenomen en nadien de helft van het materiaal geschrapt. In New York gaat dat ook zo. Als ik met andere groepen in de studio duik, is dat in één dag geklaard. Op plaat verschijnt van alle nummers bijna altijd de eerste versie."

Jef Neve: "Echt waar? Dat is bij ons helemaal anders. In dit geval hebben we zeven dagen in de studio gezeten. De eerste drie dagen om de eerste versie van elk nummer op te nemen. Dan nog vier dagen om die te verbeteren. Op de plaat staan bijna uitsluitend de versies van de tweede sessieweek."

Heeft dat verschil te maken met de muziek of met jullie temperament?

Verheyen: "De muziek van Jef is zeker meer gearrangeerd dan die van mij. Wij hebben wel arrangementen, maar we laten veel meer vrijheid toe. Ik vind het dan altijd het beste om ook in de studio spontaan te werken. De eerste take wordt bijna automatisch de beste. Soms doen we er wel meerdere, maar bij herbeluistering vinden we de eerste versie meestal de beste. Ik wil ook niet dat het te clean wordt. Voor mij mag het best weleens een beetje vals klinken of er mag al eens een foutje in zitten. Ik heb op plaat trouwens nog nooit iets verbeterd of opnieuw ingespeeld."

Neve: "Ik ook niet, maar wij herspelen wel vaak het hele nummer. Soms werkt de groove niet helemaal. De ene solo is al geïnspireerder dan de andere. Dat voel je snel. Soms doen we zelfs dertig takes, maar de meeste versies worden dan meteen weggegooid."

Bij Soul in a Picture komt een bonus-cd, die volledig geïmproviseerd is. Een soort compensatie?

Neve: "Dat was een improvisatiesessie die we als liefhebberij gedaan hebben, omdat we tijd over hadden. Heel leuk om te doen, met gekke instrumenten, zoals een waterphone, dat geeft een waanzinnige, meditatieve klank. Het zijn echte soundscapes, een groot contrast met de gewone cd. Het is een onbekend aspect van dit trio."

Het is de bedoeling om ook internationaal te gaan met deze platen?

Verheyen: "Ik ga met dit International Quartet wel op tournee door Europa, maar ik maak me geen illusies: in de VS lukt het niet om deze rimtesectie erbij te hebben. De economische omstandigheden zijn daar te slecht om Europese musici naar ginder te halen. Ik zie het ook van de andere kant. Ik woon zelf in New York en kom alleen naar hier als ik voldoende 'gigs' heb en mijn vliegtuigticket betaald wordt."

Hoe werkt dat ginder? Speel je dan in twintig groepen tegelijk, elke avond in een andere?

Verheyen: "Nee, dat zou ik niet willen. Ik werk zoveel mogelijk met afgeronde tournees, dat betekent altijd zo'n twee weken met één groep de baan op. Dat is het interessantste, je kunt dan iets opbouwen. En vaak is er nog een cd-opname aan het eind. Ik beschouw het als projecten. Zelf probeer ik er nu een kwartet op de been te brengen met trompettist Ralph Alessi."

Heb jij al in New York gespeeld, Jef?

Neve: "Nee, ik ben zelfs nog nooit in New York geweest. Ik ken alleen JFK International Airport en de Niagara Falls, van Canadese zijde dan nog. (lacht) Machtig, dat lijkt me nog het uitgelezen decor voor mijn sterfscène. Als ik 85 ben en niet meer uit de voeten kan, kruip ik op een oranje luchtmatras en laat ik me daar naar beneden storten. Ik zal wuiven met een brede glimlach!

"Nee, wij doen wel tournees in Mexico, Japan en overal in Europa. Dat is het werk van mijn management, niet zozeer van de platenfirma. Want mijn cd's worden nu wel bij Universal Music uitgebracht, maar dat betekent niet altijd dat ze makkelijk overal te krijgen zijn. Die mensen hebben eigenlijk geen ervaring met de jazzwereld. Ze beseffen niet dat jazz-cd's het best verkopen na een concert. Mensen willen die dan als een soort souvenir aan een geslaagde avond."

In de hedendaagse klassieke muziek werkt het wellicht net zo. Jullie zijn trouwens allebei ook als 'ernstig' componist actief?

Verheyen: "Ik ben daar als jazzmuzikant sowieso al veel mee bezig. Veel van het nieuwe repertoire van mijn Narcssus Quartet is gebaseerd op het werk van Olivier Messiaen. Heel intrigerende muziek, waanzinnig bijna. En het is heel bruikbaar voor een jazzmuzikant als grondstof voor improvisatie.

"Maar ik schrijf ook klassieke muziek en dat is inderdaad een heel andere bezigheid. Op dat moment moet je echt nadenken over een lange vorm en wat je daarmee doet."

Neve: "Ik vind dat superinteressant. Ik schrijf nu in opdracht van de Bijloke een pianoconcerto. Ik word daar zo gelukkig van, met die grote partituur voor mij. De ruwbouw in drie delen is al af, met de partijen voor de piano en het orkest. Nu ben ik aan het orkestreren. Zalig. Dat is een beetje zoals koken: die kleur erbij, dan die kleur. Maar ik zal mijn werk straks eens voorleggen aan een specialist, om te zien of ik geen stommiteiten bega. Hij zal het misschien heel oude koek vinden. (lacht)"

Je mag een jazzmuzikant nooit vragen naar zijn helden, maar wel naar de muzikanten naar wie hij de laatste tijd gefascineerd geluisterd heeft. Vertel eens?

Verheyen: "Wayne Shorter. Zijn concept van sound en ruimte. Hij is briljant, ook als hij bijvoorbeeld Joni Mitchell ondersteunt."

Neve: "Voor mij is Wayne Shorter echt de nieuwe weg. Ik begrijp er soms niks van, maar het is fantastisch."

Jef Neve en Robin Verheyen zijn de komende dagen en weken op tournee. De cd's Soul in a Picture en Painting Space zijn uit bij respectievelijk Universal Music en W.E.R.F.

Robin Verheyen:

Op plaat verschijnt van alle nummers bijna altijd de eerste versie

Jef Neve:

Bij ons bijna alleen de versies van de tweede sessieweek

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234