Dinsdag 21/09/2021

Trois couleurs rouge

'Dat de eenvoudige stijl en de no-nonsenseaanpak van de socialistische kopman ook bij de nieuwe kiezers zou aanslaan, was nieuw'

Waar woont ge? In een gek land. Dat zal het antwoord zijn dezer dagen als mensen me die vraag stellen. Gisterenvoormiddag en een deel van de namiddag heb ik me op een onbewaakt moment laten vangen door de schoonheid van integratie. Ganse rijen mensen van allerlei kleuren en kleren heb ik de revue zien passeren aan de stembureaus van Beringen. Vrouwen met of zonder hoofddoek, mannen met of zonder baard. Geen foto of verslag kan de schoonheid bevatten van dit integratiemoment. Allemaal gelijk in de ongelijkheid, namelijk: het verplicht gaan stemmen. Klein detail, de stembureaus waar vooral Vlamingen passeerden, waren tegen de middag al bijna leeg, terwijl de stembureaus waar vooral allochtonen passeerden (nee, er was geen apartheid, gewoon op basis van de woonplaats) hun hoogtepunt bereikten na de middag. Er was eigenlijk maar één verschil: de allochtonen waren uitgeslapen!

Waarom was België-Vlaanderen-Limburg gisteren voor mij dan een gek land? Wel, omdat er nogal wat dingen gebeurd zijn natuurlijk. De resultaten van de federale verkiezingen zult u waarschijnlijk in allerlei kranten en tv-uitzendingen voorgeschoteld krijgen, maar een paar opmerkelijke dingen wil ik met u delen. De kiezer heeft altijd gelijk, dus zal er ongelooflijk geanalyseerd worden en details toegevoegd. Het feit is dat er een paar antwoorden gegeven zijn op cruciale vragen. Liet een peiling bij de allochtonen onlangs nog zien dat ongeveer 58 procent op links zou stemmen, dan was de peiling not even close, want het waren er een pak meer. Dat de meeste nieuwe Belgen op allochtone kandidaten zouden stemmen, kon ik wel voorspellen.

Dat de eenvoudige stijl en de no-nonsenseaanpak van de socialistische kopman ook bij deze nieuwe kiezers zou aanslaan, was nieuw voor mij. Fijn om op te merken dat de allochtone kiezer gevoelig is voor dezelfde dingen als zijn of haar Vlaamse buur.

Verkondigt Abou Jahjah meer dan sommige allochtone politici het standpunt van de allochtone jongeren, alleszins wel in Antwerpen-city waar hij Fauzaya Talhaoui achter zich laat in het aantal voorkeurstemmen. Is het gedaan met de groene betutteling, ik durf het niet zeggen. Alleszins is het een analyse waard. De enige 'serieuze' lijsttrekkers van allochtone origine, Fauzaya en Saïd, hebben iets duidelijk gemaakt. Saïd haalt een tweede zetel voor zijn partij binnen en Fauzaya gaat mee ten onder. Waarom? Wie zal het zeggen. In de aanloop naar de verkiezingen heb ik vooral Turkse kranten dezelfde kritiek horen spuien als de laatste weken te horen was over de groenen. Dat ging over andere symbooldossiers zoals de stemrechtplicht voor allochtonen die hier minstens vijf jaar verblijven. De groenen waren volgens deze kranten niet consequent inzake groene dossiers. Stemrecht/plicht voor allochtonen, geen actie. Voor de invoering van de Tobin-taks heeft een allochtone politica wel haar hoofd kaalgeschoren. Natuurlijk gaan allochtone verenigingen zich hier vragen over stellen. Ach, de laatste tijd zeg ik vaak tegen mezelf, alles komt goed. Ook met Agalev hoor, alles komt goed, wacht maar. Want, deze verkiezingsnederlaag terzijde gelaten, de groenen hebben in hun programma een aantal zaken als 'kernthema' die hen op de politieke markt een unique selling proposition geeft. Andere partijen moeten éérst bewijzen dat ze de groene thema's kunnen opnemen. Tot zolang heeft Agalev het mandaat.

Heeft het Liberaal Appèl inderdaad de opmars van het Vlaams Blok kunnen stuiten? I don't think so. Het worden boeiende tijden voor de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen, waar Filip Dewinter een challenger van formaat zal hebben in Patrick Janssens. Een beetje Amerikaans is het feit dat Steve Stevaert zoals Al Gore de meeste stemmen haalt, maar Verhofstadt moet laten voorgaan in de kanseliersstrijd. Gek, inderdaad. Maar that's politics. Weet je wat nog gekker is? In het kanton Brussel haalt een moslimpartij meer stemmen dan Agalev. Maar het gekste is dat de eerste drie namen op de lijst bekeerde Belgen zijn. Abdullah Abu Abdulaziz heet eigenlijk Jean-François Bastin, de nummer twee heet Hamza Talha Abou Abderrahman maar heet eigenlijk Olivier Dassy en de nummer drie (een vrouw) Anissa heet eigenlijk Marie-Dominique Scheppers. Dat is zelfs voor mij te gek. Zou Abou Jahjah dan eigenlijk Filip Dezomer heten? Ach, voor een gek is het elke dag feest.

Oké, de verkiezingen zijn nu gedaan, wonden worden gelikt, messen terug opgeborgen, katers verwerkt en de stoelendans kan nu beginnen. Wat de thema's betreft, zullen verschillende belangengroepen en drukkingsgroepen zo snel mogelijk willen praten met de nieuwe regering. Ik heb het hier vaak geschreven, een logische volgende stap in de emancipatie van etnisch-culturele minderheden is de ontvoogding van deze groep ten aanzien van de integratie-industrie. Heel concreet: luister niet langer naar de integratiegoeroes die voorstellen doen van op hun stoffige bureaus, waar toevallig ook alibi-ali's en fatma's werken. Luister naar de boodschappen die vanuit de etnisch-culturele minderheden zelf vertrekken. We hebben jarenlang geïnvesteerd in de eigen organisaties van allochtonen, nu is het moment daar om hen de kans te geven om te laten zien wat ze waard zijn. Dat is mijn voorzet, alles wat de volgende regering moet doen, is de bal binnentrappen. Ik heb gehoord dat er een goede spits tussenzit.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234