Zaterdag 16/10/2021

Tres Tigres Tristes

Bart Voet: ''Duveltjeskermis was fijn, maar we gaan dat niet uitmelken. Voor deze nieuwe cd gingen we vooral op zoek naar de eenvoud'

Tijgers met nog minder poespas

Antwerpen

Van onze medewerkster

Annelies De Waele

Le nouveau Tres Tigres Tristes est arrivé. En die cd wordt natuurlijk begeleid door een uitgebreide reeks concerten. Geen echte Duveltjeskermis meer, maar wel nog meer bijeengesprokkelde poëzie op eigen muziek van Esmé Bos, Bart Voet, Benjamin Boutreur en co.

Ten tijde van Duveltjeskermis (2001) zijn ze vooral met twee, Bos en Voet. Ze zijn ergens uit het nest van De Kakkewieten gevallen, trekken langs seniorencentra met eigenzinnige covers van hitjes uit oma's en opa's tijd en oogsten daarmee enorm veel applaus en ontroering. De bijhorende cd is een live-opname en verzamelt bewerkingen van oldies als 'Lichtjes van de Schelde', 'Diep in mijn hart', 'Ich bin vom Kopf bis Fuss' en 'Somewhere over the Rainbow'. Hier en daar maakt het ensemble dan al plaats voor een kleine grappige toets of intermezzo. Zie Bart Voets even simpele als leuke liefdeswijsje 'Tralala'. Maar het opvallendste kenmerk van de groep wordt misschien wel de stem van zangeres en actrice Esmé Bos, die tussen de nummers van Duveltjeskermis graag anekdotes over haar eigen grootouders vertelt.

Na Duveltjeskermis is er meer tijd voor Tres Tigres Tristes, met sax- en klarinetspeler Benjamin Boutreur als derde speler. Hun naam halen ze bij een roman van de Cubaan Guillermo Cabrera Infante, hun muziek is geleend of zelfgeschreven. Op de eerste echte TTT-cd (2002) staat een cover van Joni Mitchell zusterlijk naast door de Tijgers zelf op muziek gezette poëzie van pakweg Pablo Neruda en Jan Hanlo.

Na twee jaar een beetje weggeweest, ligt er nu dus Tres Tigres Tristes 2 op tafel. Die bevat veel meer eigen nummers dan ooit, zo bleek ook op de presentatie ervan. Met een zekere trots vertelde het paar Bos en Voet tussen de liedjes door trouwens over hun andere bevalling, een dochtertje, en onderstreepten ze graag dat ze nu vooral eigen composities maken. Of liever misschien compositietjes, want al bij al blijven het rustige en eenvoudige nummers. De muziek gaat evenwel nog altijd alle kanten op. Zo zette Voet een stevige beat onder een klein 'Skeemerliedjie' van de Zuid-Afrikaanse Elisabeth Eybers of gleden er kleine simpele jazzy liefdesliedjes als 'I'm In Love With You' voorbij.

Een van de hoogtepunten is 'Picture', een nummer op tekst van Bos, die ze samen met gitarist Voet en aanwezige bassist Gulli Gudmundsson op muziek zette en dat een soort Zuid-Amerikaanse muzieksfeer vermengt met avondjazz. Bos' stem komt hier bijzonder goed tot haar recht. De Tigres hadden ook opnieuw hun geliefde Nederlandse drummer Louis Debij meegebracht. Altijd heel erg bij de zaak, maar vooral schitterend meegenomen in een experimenteeltje als 'Filterregen', naar woorden van Paul van Ostaijen en Jan Hanlo.

"We hebben inderdaad meer tijd genomen om zelf nummers te schrijven", vertelt Bart Voet achteraf. "Op de nieuwe cd zijn elf van de twaalf nummers van onszelf. Zo hebben we ook meer materiaal voor onze concerten. Maar componeren kost tijd. Meestal groeien die liedjes doordat we met zijn drieën voorstellen aanbrengen, hetzij voor tekst als muziek."

Dat die niet onder een noemer te vangen is, erkent hij. "We luisteren heel veel naar allerlei soorten muziek en ook Benjamin heeft een brede smaak. We beheersen niet zozeer één stijl, maar proberen liever een paar dingen uit."

Dat de groep zijn ietwat melancholische naam niet gestolen heeft, blijkt behalve uit een voorkeur voor Neruda ook uit de keuze van de gedichten van iemand als de Portugees Drummond de Andrade. "Zoiets groeit echt organisch", zegt Voet. "Benjamin heeft dan bijvoorbeeld muziek zonder tekst en dan kom ik aan met een dichtbundel. Terwijl we daarin bladeren, botsen we vroeg of laat op een tekst die klikt met de akkoorden." Dat de Tigres nog altijd een voorkeur hebben voor niet-evidente gedichten verklaart Voet door het feit dat ze in hun begindagen mochten aantreden als entr'acte tijdens twee edities van Behoud de Begeertes Saint-Amour. (Of was het nu omgekeerd?)

De derde cd is al bij al minder frivool dan de vorige. "Voor deze plaat gingen we vooral op zoek naar de eenvoud", aldus Voet. "Weg van alle poespas. Daarom gingen we ook op zoek naar eenvoudige nummers." Tegelijk is de groep als liveact iets luchtiger geworden, en hechter. Er is nog altijd ruimte voor leuke dingetjes als 'Mo twaliek prachtig', een gezongen verslag van een seniorenreis naar Tenerife. Er wordt wel eens geschreven dat Tres Tigres Tristes beter tot zijn recht komt op het podium dan op cd. Terecht? "Het zijn twee verschillende dingen", zegt Voet. "Live leeft het natuurlijk meer. Maar we blijven die optredens ook onderzoeken."

Behalve met Tres Tigres Tristes houden de leden zich ook bezig met het mambo-orkest El Tattoo del Tigre. Ook daar gaat het meer de richting van zelf componeren uit - de nieuwe cd komt er ergens begin april. Dat er nog ooit een vervolg op Duveltjeskermis komt, is weinig waarschijnlijk. "Dat was fijn, maar dat is er geweest", zegt Voet. "We gaan er misschien nog mee naar Nederland, maar willen het succes ervan niet uitmelken door er een vervolg aan te breien."

Tres Tigres Tristes toeren tot 19 april door Vlaanderen. Alle info op www.garifuna.be.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234