Zondag 20/06/2021

'Traagheid is een zegen, geen zonde'

Met zijn plaat Glow heeft Jackson & His Computerband 'een futuristische orgie' op het oog tijdens I Love Techno. Acht jaar duurde het om zijn succesvolle debuut Smash van opvolging te voorzien.

Reculer pour mieux sauter, heet dat dan in zijn thuisland. Een stapje terug zetten om betere resultaten te bereiken. Die kunst lijkt de Franse elektrotovenaar Jackson Fourgeaud (26) meesterlijk te beheersen. Liefst acht jaar hield hij zich op in het voorgeborchte, nadat hij rond 2005 nog furore maakte met zijn progressieve techno. Sporadisch kon er nog wel eens een remix voor Kavinsky, Justice of Charlotte Gainsbourg van af.

Maar dit weekend staat hij met nieuw werk op I Love Techno. Glow heet die plaat. Vijf jaar lang schaafde de Parisien aan dit vervolg op zijn experimentele debuut.

Glow wentelt zich muzikaal in uitzinnig melodrama, psychedelia en filmische soundscapes. Verder dolt Fourgeaud met het verzamelde werk van Electric Light Orchestra, de French touch van Daft Punk en Vitalic. Ook acid, breakbeat en Nite Versions van Soulwax werpen een kleurrijke schaduw over de plaat. Zelf noemt de Parijzenaar zijn tweede worp "een psychedelische hoogmis".

Vijf jaar om een plaat af te werken: in deze haastige tijden klinkt het als waanzin. Wat heeft Fourgeaud in de voorbije acht jaar dan precies uitgevreten? "Niets bijzonders eigenlijk", lacht de Fransman verontschuldigend. "Ik probeerde zoveel mogelijk films te bekijken. Die invloed sloop bijvoorbeeld in de song 'G.I. Jane' binnen. Dat nummer is een ode aan Demi Moore, inderdaad. Mensen lachen me wel eens uit omdat ik die film geweldig vind, maar achter de bakken Hollywoodglitter schuilt een erg sterk, feministisch verhaal. Verder heb ik veel boeken gelezen, en geprobeerd om zoveel mogelijk algemene indrukken op te doen. Ik schuimde ook alle feestjes af: zowel gabberraves als drum-'n-bass.

"Voor mij voelden de voorbije jaren nooit aan als ballingschap. Ik leefde ook niet als kluizenaar, ik leidde gewoon mijn leven. Maar wat belangrijker was: ik wilde al die tijd geen plaat maken, gewoon om er eentje in mijn handen te kunnen houden. Jarenlang sleutelen aan een kunstwerk is geen overbodige luxe: er komt vandaag de dag zoveel elektronische muziek uit, dat ik uit de band wilde springen. Iets niéuws maken. Ik moest de toekomst leren voorspellen."

Om die reden probeerde hij zijn hoofd eerst leeg te maken, zodat nieuwe gedachten konden rijpen in zijn bovenkamer. "Daarna begon ik pas te componeren. Gewoonlijk startte ik met een vaag omlijnd idee, of improviseerde ik urenlang aan één stuk door. Daarna mocht zo'n ruwe schets een jaartje lang rijpen in een donkere schuif. Daar kon de chaos in alle luwte gedijen. Pas maanden later overschouwde ik die sonische smurrie dan, met een frisse blik. Achteraf bekekeken, had ik misschien niet eens zoveel tijd nodig: 'Memory' schreef ik samen met mijn vriendin, en is een persoonlijke verwijzing naar mijn vergeetachtigheid."

Maar traagheid is nu eenmaal Fourgeauds favoriete zonde, zegt hij. "Ik zie dat eerder als zegen dan als zonde." Ook zijn debuut Smash nam trouwens bijna vijf jaar in beslag. Toen speelde echter ook een omslachtig werkprocédé mee. "Die plaat heb ik letterlijk laagje per laagje opgebouwd. Gulzig als ik was, wilde ik zoveel mogelijk stijlen tegelijk horen. Het uitgelezen recept voor een opdringerige kakofonie, natuurlijk. Gelukkig kende ik toen vrienden als Quentin Dupieux, alias Mr. Oizo, die een handvol songs mixten en me wat bijstuurden. Alleen bleek die plaat naderhand haast onmogelijk om live te brengen. Daar brengt Glow nu verandering in."

Niets in de mouwen

De nieuwe liveshow zou trouwens de moeite waard zijn, wist onze recensent deze zomer op Dour te melden. Fourgeaud legt uit: "Het decor ziet eruit als een grote, elektronische machine. Ik werk met spiegelbeelden en projecties, waardoor het publiek mij en de apparatuur kan zien. Je kunt het misschien scifi noemen, maar voor mij ziet de installatie er gewoon uit zoals mijn muziek klinkt. Niets in de mouwen, en toch ondoorgrondelijk."

Aan het eind van het gesprek vraagt de techneut ons of we het woord comeback niet te vaak zouden willen gebruiken. "Dat zou impliceren dat ik ooit iets heb bereikt", glimlacht hij. "En bovendien is tijd relatief: ik vind dat de wereld net te snél draait."

Traagheid. Het is écht zijn favoriete zonde.

Glow is verschenen bij Warp Records. Jackson & His Computerband speelt nu zaterdag op I Love Techno.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234