Vrijdag 23/08/2019

Topless zonnen

Topless zonnebaden: ja of nee? ‘Ik voel me béter zonder bovenstuk, het geeft me een gevoel van vrijheid’

Beeld Adele Costantini

Ooit was topless zonnen de gewoonste zaak van de wereld. Maar vandaag zien we nauwelijks nog blote borsten op het strand. Voor Adele is onbedekt een vorm van vrijheid, voor Annelies is het eerder een nachtmerrie.

Adele (24): ‘Ik ben graag egaal bruin over mijn hele lichaam’

“Ik heb Italiaanse roots en ga nog altijd elke zomer met mijn familie op reis naar zuiderse landen. Topless zonnebaden is daar doodgewoon, afhankelijk van welk strand je bezoekt. Op badplaatsen met veel horeca wordt er soms al eens wat raar opgekeken, dan is het beter van niet. Maar eigenlijk heerst er vooral een erg open mentaliteit.”

“Als kind liep ik zoals zovele meisjes zonder topje rond, maar als prille tiener ben ik me toch wat gaan schamen over mijn ontluikende borsten. Tot ik op mijn vijftiende naar Ibiza ging, met mijn moeder en een goede vriendin. We hebben het geprobeerd, omdat iedereen het daar deed. En dat voelde zó goed! Ik voel me écht beter zonder bovenstuk, het geeft me een gevoel van vrijheid.”

“Ik doe het ook omdat ik zo egaal bruin over mijn hele lichaam. Ik hou er niet van wanneer je de overgang naar een witte huid kan zien. Tegelijk vind ik het superbelangrijk om goed ingesmeerd te zijn met zonnecrème. Als achttienjarige is het misschien cool om te doen alsof dat nergens voor nodig is. Maar achteraf bekeken was dat heel erg dom. Op zich is dat ook weinig moeite.”

“Misschien heb ik die ongedwongen instelling wel meegekregen van mijn mama. Zij doet het nog steeds, en ik wat mij betreft zal ik het altijd blijven doen. Het is niet omdat ik er over dertig jaar anders ga uitzien, dat het vrije gevoel plots anders zal zijn. Maar alleen op de plekken waar dat aanvaard wordt, natuurlijk.”

Beeld Adele Costantini

Annelies (33): ‘Mijn borsten zien er niet meer uit als voor de bevalling’

“Ik heb het ooit één keer geprobeerd, op mijn zesentwintigste, op vakantie in Mexico. Het strand lag er vol met topless dames, in alle vormen en alle leeftijden. Plots zei mijn vriend: als je zin hebt, doe gerust mee. Ik denk dat hij het grappend bedoelde, maar ik heb het gedaan. De schroom die ik thuis zou voelen, viel daar weg. Wie kende me daar, tenslotte?”

“Uit mezelf zou ik dat nooit gedaan hebben. Aan de Belgische kust zie je maar zelden blote borsten. Volgens mij zou het hele strand maar vreemd naar me kijken, mocht ik het hier doen. Bovendien is de jeugd vandaag veel mondiger geworden. Kleine gastjes zouden al snel iets naar me toeroepen, denk ik. Iets wat wij als kind nooit gedurfd zouden hebben. Natuurlijk hadden we even gekeken, maar roepen, dat hoorde niet.”

“Intussen ben ik ook mama geworden, en aangezien we aan de kust wonen, gaan we eens per week naar het strand. Mocht ik daar plots topless liggen, zou mijn zoontje zich daar vragen bij stellen. Meestal komen we er vriendjes uit zijn klas tegen. Die hoeven echt niet te komen kijken, en al zeker niet de mama’s en papa’s die ik later aan de schoolpoort weer onder ogen moet komen.” (lacht) 

“Ik word ook ouder, hé. Mijn borsten zien er tegenwoordig niet meer uit als voor mijn bevalling. Dat speelt zéker een rol, ik heb het daar best moeilijk mee. Maar ik kan best geloven dat andere vrouwen er anders over denken, en het zich net minder aantrekken naarmate ze ouder worden.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden