Dinsdag 22/10/2019

Tomsimbsung

Bij de herinneringen aan mijn onbezorgde Gentse jeugd op het eiland Malem hoort een fietsje, Peugeot, zwart-wit geblokt, en koersjes tegen mijn buurjongetjes. Van Merckx was nog geen sprake en dus waren wij in het diepst van onze gedachten Riekvalluu of Tomsimbsung. Ik was Simbsung, een Gentenaar en dus een lokale held. Bovendien was er dat Peugeot-fietsje, wat de cirkel rondmaakte.

Ergens vroeg in de jaren 70 reden we met het gezin de Mont Ventoux op en stopten aan het monument van Tom Simpson. De indruk was onuitwisbaar. Een eeuwigheid later waagde ik mij met de koersfiets naar de top. Geheel in de stijl van Tomsimbsung, een beetje het zot in de kop, want meteen de drie kanten in één dag.

Doping werd een zelfverklaard specialisme, maar de geschiedenis van doping staat bol van de onzin. Zo zou de Brit Arthur Linton in 1896 de eerste dopingdode zijn geweest, tijdens Bordeaux-Parijs. Maar Linton is pas twee maanden later thuis gestorven aan buiktyfus.

De tweede dopingdode viel op de Olympische Spelen van Rome in 1960 tijdens de 100 kilometer tijdrijden. Knud Enemark Jensen stierf aan een schedelbreuk na een val en niet van de vaatverwijder Ronicol (die nooit op enige verboden lijst heeft gestaan). Jensen viel omdat hij compleet uitgedroogd was. De Denen hadden in het bloedhete Rome het advies van de coach ernstig genomen: vandaag gaan we niet drinken.

De wielerwereld, nooit verlegen om wat zelfaangeprate miserie, deelde Jensen in bij de slachtoffers van doping. Zeven jaar later zeeg Tom Simpson in elkaar op de Ventoux en was dopingdode nummer drie. Helemaal zeker ben ik er niet van, maar ik geloof niet dat Tom Simpson is gestorven door doping. Misschien door een aangeboren hartafwijking, misschien van uitdroging en als gevolg daarvan hartritmestoornissen, misschien door een hitteslag en orgaanfalen, maar wellicht in de eerste plaats door zijn tomeloze ambitie. Zijn broer vatte het vanuit het verre Australië samen in een paar zinnen op een briefkaart: 'His body ached, his legs grew tired, but still he would not give in.' Het werd zijn grafschrift.

Hans Vandeweghe,

journalist

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234